Во најновиот извештај на ЕУ за првпат се спомнува 2009-та година како година во која Европскиот парламент би можел да даде согласност за членство на Хрватска. Помалку очекуван, но затоа и дотолку поголем е успехот на хрватската дипломатија која во изминатите недели беше посебно ангажирана во него да не се спомнат некои „проблематични“ прашања кои би можеле да го забават процесот.
За разлика од Македонија, која се почесто добива „сигнали“ дека ќе има проблеми со членството во Алијансата (најмногу се поврзани со спорот со Грција за името), Хрватска речиси сигурно ќе биде примена во 2009. година.
Задолжителното средно образование ќе се воведува со закон, без измени на Уставот. Како што е познато, предложените од Владата поминаа на собраниските комисии, но сега таа ги повлекува. Ваквата одлука е донесена по консултации со правни експерти кои тоа им го сугерирале. Оние по уставно право тврдат дека тоа не може да се воведе без промени во Уставот.
Очигледно е дека или се уште не се знае или, пак, не се сака да се научи да се прави разлика помеѓу регуларност и фер и демократски избори. Всушност, нашите политичари (во многу поголем број квази- политичари), односно врвните раководства на македонските партии (на сите без изклучок), намерно „забораваат“ дека прв услов за фер и демократска изборна битка е законското и транспарентно финансирање. Постои Закон за финансирање на партиите кој, доколку се применува стриктно, многу од постојните веднаш би згаснале, ама…
Колку за „утешение грешним“, воопшто порозова не е состојбата ниту во другите земји во регионот, па и пошироко. Разликата е во тоа што кај нив ниедни избори не се „клучни“, „решавачки“, „главен услов“ за доближување до ЕУ, а што е само една од главните „реквизити“ за играњето дрн- дупка на европските бирократи односно ЕУ со Република Македонија.
Одамна се знае, некои научија неодамна, дека клучен, ако не и решавачки „фактор“ за забрзан економски развој се странските инвестиции. И тоа не како конкуренција или за сметка на домашните, туку за воведување на нови, повисоки стандарди во работењето и однесувањето на пазарот, како и за нивно поттикнување. Меѓутоа, она што се забележува, како можеби некаква преодна фаза е давањето на предност на странските при еднаква- рамноправна инвестициона понуда и директни странски инвестиции претежно со приватизација на големи претпријатија и банки.
А преку примерот на Хрватска, токму во привлекувањето на странските „индиректни“ инвестиции туризмот е областа што може најмногу и најбрзо да понуди: државата го развива, инвестира пред се во инфраструктура, а добива не само поголеми финансиски средства, туку и можност за повисоко ниво на квалитет на животот воопшто (културен, селски, планински туризам, развој на „придружни“ стопански дејности итн.). (повеќе..)
