Несериозен, па и карикатурален беше настапот (15.03) пред јавноста на екс министерот за култура Благоја Стефановски. Сепак, незаслужено беше одмолчен. (Медиумите само „голо“ информираа.) Ако не поради друго, барем поводно уште еднаш да се (у)каже во што е, каде е проблемот на „незгодната“, најчесто лицемерна позиција на сегашната опозиција: во сопственото (не)чинење кога таа ја практицираше власта.

Тоа поинаку се нарекува: немање ниту морално, ниту какво било друго право да се посочува на работи кои самиот си ги правел. На пример, партизацијата на културата.

Излезе Стефановски пред новинарите и рече:

„Македонија не може на секои четири години да почнува од почеток во македонската култура. Македонија не може да ја поднесе оваа партизација во културата, овој тип на забрани што и поголемите култури не можат да ги направат“.

Циниците знаат да речат: „Тресна зелена и остана жив (па и здрав)“. Бидејќи ние не сме такви, не велиме така, туку само (се) прашуваме без да бараме одговори (оти ги знаеме):

Зошто „на секои четири години“? Зарем Македонија не поднесува партизација на културата цели 16 години? И тоа не „четири по четири“? Дали со тоа што го кажа мислеше и на партизирањето на стартот од сопственото министерување? Колку раководители смени тој кога стана министер?

Да, точно, проблематично е, па и неприфатливо да се сменат 7-мина стручни раководители кои биле блиски до СДСМ, а притоа да се вработат тројно повеќе луѓе. Ама пак, сами по себе се наметнуваат некои прашања:

Дали тие биле само блиски? Да не биле членови на неговата партија (макар некои од нив)? Зошто не биле во Министерството пред тој да влезе во него како министер?

Не е само Стефановски тој кој го крева гласот против она што на кадровски план е направено во Министерството за култура. Го кренаа и сменетите директори на Балетот, на Драмски, на Музејот на Скопје и на Турскиот театар (кој останал и без локација за своја зграда; тврдење кое нужно бара дообјаснување и аргументи-  зошто, на пример, не била изградена?).

Стефановски беше уште поконкретен, па посочи дека во филмската програма е направена партиска поделба на „наши“ и „ваши“, со што „и се нанесува долгорочна штета на државата и на културата“. Изнесе уште некои „скандалозни“ потези како „доказен материјал“: протерувањето на балетскиот уметник Чичијашвили, парализирањето на работата на културните центри во Софија и Њујорк, а поставувањето на скулптурите пред Владата односно вадењето од археолошките локалитети Климе Коробар, поранешен директор на Музејот на град Скопје, го окарактеризира како една од авантурите на Паско Кузман која „и нанесува штета на Република Македонија“. Притоа не објасни каква и колкава. (Патем, токму пред влезот на Музејот одамна се поставени археолошки споменици и, колку што може да се види, се уште ништо не им фали: башка што поставувањето пред Владата е привремено.)

Стефановски и соработниците најавија јавни трибини за состојбите во културата.

Да, постои и станува неподнослива партизацијата во културата, но и во сите други области на нашето севкупно живеење (на пример, партизацијата на бизнисот). Меѓутоа, таа не е ниту од вчера, ниту од завчера. Трае цели 16 години, па и пред тоа, одамна. Меѓу другото, една од главните „домашни задачи“ на СДСМ (партијата на Стефановски) на патот кон Европската унија, која не ја исполни, па и ја остави во аманет на новата власт, беше токму таа- департизацијата. Зошто им беше поставена ако не го правела тоа како што, според „обелоденувањето“, го прави сегашнава? И што ако третина од „тројно повеќето“ вработени (другите две третини треба да се анализираат од други аспекти, а пред се од економски и функционален) се исто така стручни, а само блиски до ВМРО-ДПМНЕ или ДПА?

Конечно: зошто Стефановски како министер не се опкружи со „чисти“ (ниту блиски) односно независни, авторитетни, почитувани творци, личности, и со меѓународно потврдени вредности? Се разбира и стручни?

Се поставува првата, клучна дилема: како да се сочува, да се брани и одбрани стабилноста и како да се продолжи со вистинско опозиционо конструктивно (не само декларативно) дејствување, а кое ќе даде резултати веќе на следните избори.

Одговорот, па и натамошната судбина на лидерот односно „полуобновеното“ раководство на СДСМ, секако ќе се чека на закажаниот Конгрес на 3-ти јули.

Сосема е очекувано тоа што се случува во меѓувреме: расте бројот на незадоволни членови, и тоа не само од цврстата лидерска рака , туку и од севкупното дејствување на политичката сцена. Тоа најнапред се изразува со барање на темелна, отворена, демократска анализа и оценка на изборниот резултат (не со обиди за негово фингирање). Притоа се се почести „старите“ коментари на поранешни раководни луѓе  кои одамна раскрстија со неприкосновеноста и незаменливоста на најголемиот губитник Бранко Црвенковски.

Според некои аналитичари, ако некогаш и некаде молкот (сосе привидниот спокој) многу зборува, тоа се случува сега и во СДСМ. Па „слушаат“ дека на претстојниот Конгрес ќе се гласа за доверба на лидерот и партиските органи, но и гласно (можеби и „кавгаџиски“) ќе се расправа за тоа што се случуваше и се случи, со акцент на она што мора да се прави и создава денес и утре. Всушност, тоа ќе претставува почеток на жестока битка за суштинска демократизација на партијата и нејзино реформирање.

Се шпекулира дека во меѓувреме во СДСМ се создава (спонтано?) „тим на Шеќеринска“ која, наводно, е крајно незадоволна- револтирана од нејзината лидерска „должничка активност“  во 2008-ма за што наводно  се бара нејзина одговорност. Овој „тим“ на Конгресот ќе инсистира да се отвори расправа за крајно потребен јасен и прецизен план на активности во наредниот период за подигнување на партискиот рејтинг, а истовремено да се дефинира модел на одговорност за неисполнетите очекувања.

Несомнено е дека во партијата подолго време, а по изборите се поотворено се случува фракционерство кое како краен позитивен резултат може да предизвика комплетна „чистка“ и сосема ново кадровско, организациско и акционо преструктуирање.

Поранешни блиски соработници на Црвенковски не разбираат и се почесто гласно прашуваат зошто социјалдемократите прифаќаат да бидат залажувани со тоа дека изгубиле, ама тоа било голема изборна победа (морална победа). На пример, екс- лидерот и поранешен премиер Владо Бучковски во колумна ја отвори темата за чесниот пораз на СДСМ. Не забораваат и на прашањето зошто Црвенковски побрза да бара избори за кои однапред знаеше дека ќе ги изгуби.

А се ближат и нови избори- локалните.

Во меѓувреме СДСМ, а пред се лично Бранко Црвенковски доживува уште една „непријатност“: наводно нов, радикален обид за меѓупартиско пазарање, а единствено со цел да се дојде на власт и покрај јасно изразената волја на граѓаните на Македонија.

Имено, весникот на албански јазик „Љајм“ објави текст во кој се наведува дека СДСМ е подготвен да ја отстапи премиерската позиција само за да дојде на власт! Пазарот- возвратот е ДПА и ДУИ да станат коалицоиони партнери на СДСМ, со што ќе се добие потребното парламентарно мнозинство за состав на Влада. Очекуваната брза реакција- дермантирањето на „обвинетиот“ не го ублажи „потресот“.

Весникот цитира неименувани извори од Социјалдемократскиот сојуз кои тврдат дека ако ДУИ и ДПА се согласат да влезат во коалиција со СДСМ, тие ќе имаат право да изберат нов мандатар кој ќе биде Албанец. Според изворот, со избор на Албанец за премиер Македонија ќе докажела дека има волја да ги решава проблемите од етнички карактер и во исто време ќе се прекинело штетното владеење на Груевски кој земјата ја водел кон бездна.

СДСМ демантира, потсетувајќи дека досега повеќепати потенцирал оти во согласност со ставот на Р.М. мандатот за формирање на Влада го добива партијата која на изборите освоила најголем број на пратеници. Во конкретниов случај тоа се Груевски и ДПМНЕ, а тезите дека СДСМ прифаќа Албанец за премиер се груби лаги, шпекулации и невистини.
Албанец за премиер? Зошто да не? Ама би била ли тоа „волја да се решаваат проблемите од етнички карактер“? Со испазарен само поради „штетното владеење“ на Груевски кое, види, чудо, народот го прифаќа, го поддржува, одново го изгласа?! Што би рекол (повторил) Црвенковски: „Тој има право и кога греши“.

Крајна цел? Повеќе од јасна: однапред да се обезбеди алиби за сопствениот пораз на претстојните вонредни парламентарни избори. Со други зборови, за оној што ќе изгуби тие „мора да  бидат“ нерегуларни, нефер и недемократски. Па ќе следи барање, веројатно со помош на меѓународниот фактор, тие да се поништат.

Ова што се случува со денови, веќе два- три месеци, е фактички предвремена, предизборна кампања во која учествуваа неколку опозициони партии со медиумска поддршка на медиумите чиј сопственик е обвинет за повеќегодишен криминал.

Дали „кулминативната точка“ се списоците што ги обелодени и со лажно претставување и загрозување на приватноста јавно (во снимен и емитуван прилог) ги проверуваше А1 ТВ? Да, токму на предвремената, што ќе рече незаконската предизборна кампања. Се поставува прашањето: зошто „скандалот“ не беше откриен подоцна, по нејзиниот официјален- законски почеток?

Одговорот е познат: предизборната кампања и самите избори внимателно ќе ги надгледуваат бројни домашни и меѓународни набљудувачи, па таква груба манипулација е „опасна“ доколку се открие макар еден таков случај, а не цели списоци. За такво нешто би било и предоцна. Вообичаено, во предизборната кампања, пла и на денот на изборите се применуваат многу „пософистицирани“ методи.
Уште нешто: многу е полесно да се режира, фалсификува медиумска валканица против власта, зашто пред се таа е одговорна за комплексноста на регуларноста на изборите. Одговорноста на опозицијата е многу помала, а тоа значи и вниманието спрема неа, следењето на нејзините дејанија е послабо.

Конкретно за случајот „Притисок врз гласачи“ (ако може да се нарече „скандалот“ на А1 ТВ), а за кој, нормално, СДСМ побара оставка на премиерот Груевски (Гордан Георгиев: „Во секоја нормална демократска држава после ваков скандал премиерот не само што безусловно поднесува оставка, туку се повлекува и од политиката“.), но и „одговорот“ од ВМРО- ДПМНЕ кој, патем, не е неочекуван:

Не станува збор за никаков скандал, ниту за нешто што изненадува, а најмалку шокира! Дури и А1 ТВ тоа го потврдува со потсетување на забелешките на извештајот на ОБСЕ/ОДИХР за локалните и претседателските избори во 2009. година.

Имено, биле забележани бројни, загрижувачки искази за притисоци или застрашувања на граѓани во врска со изборите, потоа на државни службеници- да поднесат листи на лица кои би ја поддржале владејачката партија; потоа закани за даночни контроли на носителите на трговска дејност и закани за укинување на пензиските и социјалните бенефиции доколку не ја поддржат партијата на власт.

Она на што треба да се укаже е дека ниедна партија, ниту од позицијата ниту од опозицијата, не е имуна од давање на партиски задачи на своето членство, особено кога станува збор за избори. Какви би можеле да бидат тие на теренот, освен „кампањски“, односно привлекување- убедување или „обработка“ на што поголем број на гласачи за својата партија? Како, на кој начин? Се разбира, не со притисоци и закани (доколку такви се потврдат, нужна е осуда од сите, а санкционирање од страна на институциите на системот), но кога станува збор пред се за партиското членство, меѓу другото и со реализација на партиски задачи.

А дали е различна „тежината“ на списоци со буквално исти задолженија на членови на СДСМ? ВМРО- ДПМНЕ до јавниот обвинител достави документи со кои се бара да се утврди колку СДСМ со проектот „20 х 5“ го прекршил законот. Имено, до нивното партиско седиште стигнале документи од „разочарани социјалдемократи“ кои биле задолжени да донесат по 20 лица кои со сигурност ќе гласаат за СДСМ.
Спиро Ристовски од ВМРО- ДПМНЕ:

„Оваа документација ја доставуваме до Јавното обвинителство кое има за задача да ја утврди нивната веродостојност, да го расветли сомнежот за тоа дали СДСМ на овој начин врши манипулација и подведување на граѓани за да гласаат за оваа партија. Ние очекуваме Јавното обвинителство да покрене случај кој потоа ќе се процесуира низ судските инстанци. Овие документи се со официјални ознаки на СДСМ и со печат на Андреј Петров“.

Реакција на „збунетиот“ Гордан Георгиев од СДСМ:
„Доказите што ги поднесоа до Јавното обвинителство можат слободно да ги фрлат во кантите на Ставрески што ги отвораше, бидејќи тоа се тотални глупости и измислици“.

Веднаш потоа си противречи на себе си:
„Третпат кажувам дека тие списоци се легални и доставени до ДИК. Тоа се нашите најсилни момчиња – Да, најсилни по волја и срце, партиски активисти кои ќе ги чуваат кутиите на денот на изборите и ќе ја бранат слободата на денот на изразувањето“.

Легални списоци за во кантите „на Ставрески“ со „тотални глупости и измислици“?!

Јавниот обвинител е пред мошне тешка задача. Да се пронаоѓа „непознат сторител“ („скандалот“ што го „откри“ А1) и да се оценува- разграничува што е партиско задолжение, а што манипулација, подведување, притисок…

Отсуството на Владо Бучковски од кандидатските листи не може да биде „покритие“ за „опстојувањето“ на Макрадули, Ивановски, Минчев, Иванова, Бендевска…

За Радмила Шеќеринска е се одамна познато и препознат. Таа е сега кандидат за иден премиер кој катастрофално ја изгуби претходната битка. Добива шанса за „реванш“, но со многу негативно „позиционирање“ во однос на „лутиот противник“ Груевски. Мислам на огромните разлики во сите „лидерски“ рејтинг листи)

Се чини дека е веќе јасно оти победата на ВМРО- ДПМНЕ и коалиционите партнери е сигурна, а прашањето е дали таа ќе биде голема или, напротив, дури недоволна. Не за формирање на Влада, туку според  бројот на освоените пратенички места.

СДСМ одржа конгрес на кој ги утврди изборните листи за предвремените парламентарни избори на 5. јуни и ја усвои изборната програма.

Предводници на листите на СДСМ и 15-те коалициони партнери се: Радмила Шеќеринска, Ана Павловска Данева, Стевчо Јакимовски, Зоран Заев, Јани Макрадули и Стојко Пауновски  Освен нив, на тн. добитни места се: во првата изборна единица Тито Петковски, Гордан Георгиев, Наташа Савова, Игор Ивановски, Сафет Бишевац, Ивон Величковски; во втората (скопско-кумановска) Оливер Спасовски, Горан Минчев и Соња Мираковска; во третата Марјанчо Николов, Маринела Тушева, Емилија Станковиќ, Горан Мисовски; во четвртата (струмичко- прилепска) Андреј Петров, Ленче Николовска, Панчо Орцев, Горан Сугаревски, Цветанка Иванова; во петтата (охридски-струшко битолска) Фијат Цаноски, Весна Бендевска, Митре Вељановски, Ердоган Сарач; а во тетовско-гостиварска шестка Рекан Дурмиши.
Изјава на Гордан Георгиев, потпретседател на СДСМ, по завршувањето на денешниот конгрес:
„Се донесе одлука Владо Бучковски да не биде на кандидатските листи. Притоа со целиот респект за неговата работа во изминатиов период, целиот изминат период на СДСМ, Владо Бучковски останува на браникот, на врвот на СДСМ и останува да ја одработи победата на СДСМ до 5. јуни.
Уште една одлука на претседателот Црвенковски, исто така да не биде на кандидатските листи, туку да биде првиот знаменосец на победата на СДСМ на 5. јуни и потоа“.
Одлуката на Црвенковски не е големо изненадување. За СДСМ и за него како лидер на партијата е многу подобро да дејствува во и од „сенка“, а притоа да не ја загрози својата „позиција“ екс претседател на Република Македонија.
Останува да ја почекаме промоцијата на „мошне обемната“ изборна програма (деновиве), која е најавено дека се базира на цврсти и реални основи, ќе биде и владина, а ќе донесе заздравување на економијата, слобода и достоинство за граѓаните. Се разбира, за анализи, оценки и проценки најважни во неа ќе бидат- ветувањата.

Жестоката реакција на опозиционата СДСМ не е предизвикана поради „фрлените пари“ за печатење на книгата- отчет (лично воопшто не ми изгледа дека е луксузно издание, та да чини „дури“ милион евра!; според моите скромни познавања на печатарските услуги, ќе да е грешка- додадена најмалку една нула), туку токму поради „отчетувањето“, односно резултатите.

Оние што се стручни за политички маркетинг знаат дека токму отчетот е најсигурна и најдобитна предизборна „карта“.

Само напишаното- отпечатеното е лесно проверливо, особено кога се тврди дека е лага. Ако се покаже и докаже дека не е?

Вицепремиерот за европски прашања Васко Наумовски на прес- конференција истакна дека „Отчетот за работењето на Владата предводена од ВМРО-ДПМНЕ 2006-2011“, што излезе како прилог на дневни весници, е дел од заложбите на партијата за транспарентност и одговорност пред граѓаните:

-ВМРО-ДПМНЕ е прва политичка партија во Република Македонија која дава отчет пред граѓаните во многу прецизна и транспарентна форма како што е оваа. Кога ја добивме довербата од народот презедовме обврска да реферираме за она што сме го сработиле, за проектите кои сме ги спровеле, за реформите и за модернизацијата кои сме ги направиле. Обврска да истакнеме јавно дека ветувањата кои сме ги дале ги исполнуваме. Таа обврска денеска ја исполнуваме

Проектите што се реализирани во целост претставуваат 83% од вкупниот број, а проектите што се реализирани и што се во тек заедно сочинуваат 98% од она што го ветивме на изборите и за што јавно дадовме збор во текот на управувањето со државата дека ќе го оствариме.

Притоа посочи дека од 2006. година до  првата половина на 2011. во целост се исполнети 1.185 од вкупно 1.428 ветувања и е започната или веќе тече реализацијата на дополнителни 216 проекти. Не се завршени 1,33% , а чија реализација ќе биде дел од новата програма на партијата и ќе бидат остварени по воспоставувањето на неопходните услови. 8 од вкупно 1.428. проекти нема да бидат спроведени во најголем дел поради изнаоѓање подобра алтернатива за нивна реализација. Реализирани и голем број проекти што не биле во програмата, а кои биле спроведени поради доброто работење и изнаоѓањето средства за нивна реализација или поради тоа што граѓаните или компаниите тоа го побарале.
Секој граѓанин може да ги прочита и ние апелираме да се издвои време да се прочита за секој да може да се увери дека гласот кој го дал за оваа политика на изградба на Татковината и за грижа за своите граѓани дала резултат, дека ветувањата кои сме ги дале се реализирани.

Премиерот Никола Груевски изјави оти отчетот на Владата на ВМРО-ДПМНЕ е прв таков гест од владејачка партија во досегашната историја на државата и воведува нов стандард во политичкото делување, а ќе создаде и големи очекувања кај граѓаните во иднина тоа да го прават сите политички партии.

-Ние сме партија која што на некој начин воведе не само давање на конкретна програма со рокови со конкретни проекти, со носители на тие рокови со датуми кога ќе бидат завршени, туку и отчет пред граѓаните. Такво нешто во минатото, ќе се потсетите, немаше. Ниту програма, ниту отчет имаше, особено кога доминираше на политичката сцена СДСМ некаде во 90-те а и потоа, до доаѓањето на ВМРО-ДПМНЕ во 2006. година. И да се правеа некакви програми, тие беа прилично општи, еднаш покажани на камера и никогаш видени од граѓаните. Овојпат имаме програма од 2006., 2008. исто така, која што е многу конкретна, која што е многу мерлива, која што секој може точно да пресмета што било ветено, до кога било ветено, која што цело време е на нашата веб страна, програма којашто беше дистрибуирана во стотици илјади примероци до граѓаните.

Ние не бегаме од тоа што сме го ветиле. Првпат во историјата на земјата имаме ситуација кога владејачката партија по 4,5 години од владеењето излегува пред граѓаните со исто така конкретен отчет како што беше конкретна и програмата, во кој што кажуваме што е завршено од програмата, што е во тек, а не е завршено, и што не е започнато што е сосема мал дел од нашите активности.

Мислам дека веќе доаѓа период во Македонија кога ќе биде неизбежно партиите, наместо само со препукувања, пред граѓаните да излезат со многу конкретна програма која што граѓаните ќе ја прочитаат и ќе ја валоризираат преку нивното давање на глас, но и ќе ја оценат. Веќе нема да може да поминат во Македонија неразумни ветувања, неразумни напаѓања на противникот, без разлика дали тој бил добар или лош. Веќе работите се кристализираат, добиваат еден свој облик и граѓаните имаат изострено чувство за тоа што е можно да се направи во 4 години, што не е можно да се направи. Затоа што веќе имаат видено и конкретна програма и конкретен отчет.

СДСМ го обвини ВМРО-ДПМНЕ за „расипништво и безмилосно трошење на народните пари“ поради изданието „Отчет за работењето на Владата предводена од ВМРО-ДПМНЕ 2006-2011 – Македонија не запира повеќе“ од 260 страници.

Јани Макрадули, член на Извршниот одбор:

-Ако до вчера за еден месец потрошија еден милион евра за реклами, сега само за еден ден успеаја за книга полна лаги да потрошат еден милион евра. Книгата е испечатена во услови на рекордна сиромаштија, не содржи одговори како и каде се трошат народните пари и се фрлени милион евра во бунар. Со овие пари можеше да се изгради едно училиште или, пак, еден студентски дом, дури да се реновира една болница. Доволни се и за отворање  фабрика и нови работни места.

Вчера зборувавме за владините реклами, а денеска граѓаните се сведоци на уште едно ново расипништво на Груевски и ВМРО ДПМНЕ. За некои предмети учениците се уште не добиле книги, но затоа денеска експресно беше испечатена ВМРО-вската книга под мотото: лагите на Груевски не запираат повеќе! Таксиметарот на фамилијата забрзува“.

Интересна реакција на економистот Никола Узунов кој, патем, веќе јасно и „транспарентно“ се декларира како СДСМ-овски експерт: отчетот е дегутантна  пропаганда на власта. Граѓаните во „партиската книга“ се информирани за сите проекти и за најситните – но нема отчет за парите што се вложени за се да се реализира.

-Во книгата нема финансиски отчет за најспорниот проект што го одбележува владеењето на ВМРО ДПМНЕ како симбол на нивниот мандат- „Скопје 2014“. Откако ги поставија Илинденците и лавовите, голем дел од бронзените статуи во кои ВМРО ДПМНЕ даде милиони евра лежат по хангари и чекаат погоден момент за да се постават со неизбежната црвена панделка. Камен – темелници, патриотски проекти, партиски реклами, дебели промотивни книги и реклами на одбрани медиуми – премиерот,како што и самиот рече, успеа да создаде нова култура на политичко работење.

Не е јасно во што е дегутантноста на отчетот. Во книгата нема финансиски отчет? А зошто да го има? Не е познато колку пари се потрошени за „најспорниот проект“? Па, само А1ТВ досега многупати пати ја информира јавноста за „стотици милиони евра“! Можно ли е Узунов да не ја гледа „најгледаната народна телевизија во Македонија“?

Отчетот е пропаганада? Зошто да не? СДСМ и сите други не прават и допрва нема да прават предизборна пропаганда? Во колку примероци СДСМ планира да ја отпечати својата програма- заложби и ветувања? Колку пари ќе потроши за неа? Да не им биде само „усно“ презентирана на граѓаните и нивните потврдени и потенцијални гласачи.

А дали за „партиската книга“ се потрошени еден милион „народни пари“, тоа е во најмала рака сериозно обвинување за кое би можело и да се одговара доколку е лага.

Ќе биде мошне интересна реакцијата на најавената нова програма која ќе ги замени досегашните „Преродба во 100 чекори“ и „Преродба- надградена и проширена“.

Никола Груевски:

-Станува збор за програма која е конкретна и за која сите можат точно да пресметаат. Не бегаме од тоа што сме го ветиле, туку напротив. ВМРО-ДПМНЕ излегува со тоа што е започнато да се гради, со тоа што е изградено и со тоа што допрва ќе започне да се гради според запишаното во програмата.

Програмата на партијата во нарениот период ќе биде дистрибуирана до медиумите. Којзнае, за неа можеби ќе бидат потрошени и повеќе од 1 милион евра.

Не беше неочекувано, но пратениците како да заборавија дека се собраа последен пат ЗА ДА ГО ВРАТАТ ПРАТЕНИЧКИОТ МАНДАТ добиен од граѓаните на Република Македонија на избори!

Наместо макар „најопшт“ јавен отчет, макар „пратеничко групен“ со кој ќе се обидат да го прикажат како одработен пратеничкиот мандат, слушавме жестоки препукувања и (само)обвинувања дека овој собраниски состав бил најлошиот во сиот изминат 20-годишен демократски плурален живот на земјава. Како тие да не беа дел од него!

А неприсуството на пратениците од СДСМ или „доследниот бојкот“ („до последен здив“) не само што е проблематичен, туку е и катастрофален за партијата, а што ќе се покаже на изборите.

Тоа најнапред значи дека тие НЕ ГО ВРАТИЛЕ СВОЈОТ ПРАТЕНИЧКИ МАНДАТ! Бидејќи не присуствуваа, значи не учествуваа во распуштањето на Парламентот, за нив ТОЈ НЕ Е РАСПУШТЕН. (Без оглед што одлуката за распуштање се носи со двотретинско мнозинство, а ја потпишаа сите присутни 79-мина пратеници.) Од друга страна, СДСМ ќе учествува на вонредните избори и ќе бара нови пратенички мандати. Доколку не понуди список со НОВИ КАНДИДАТИ, доколку на изборните листи во сите изборни единици се појави КОЈ БИЛО од досегашните пратеници, ќе биде во најмала „рака“ проблематично: ДА СЕ БАРА НОВ ПРАТЕНИЧКИ МАНДАТ, А ПОСТОЈНИОТ НЕ Е ВРАТЕН. Не се работи за некаква симболика, туку пред се и над се за почит на избирачите и лично и партиско достоинство.

Следевме жестока расправа помеѓу пратениците на ДУ и ДПА (чии пратеници исто така ја бојкотираа работата на Парламентот повеќе од една година, но дојдоа ДА ГИ ВРАТАТ ПРАТЕНИЧКИТЕ МАНДАТИ), на моменти и со речник кој не му доликува ниту на просечно култивирана личност („да ви ја скинеме главата“). Веројатно во предизборната кампања ДПА ќе оди (главно) токму со барањата поради кои бојкотираа: нов политички договор, автентично толкување на Законот за амнестија и нов Закон за службена употреба на албанскиот јазик.

Жестока дебата имаше и помеѓу македонските пратеници- од ВМРО-ДПМНЕ и опозиционата ЛДП. Ќе останат запаметени, а можеби и со „соодветна реакција“ во предизборната кампања зборовите на Јован Манасиевски (од СДСМ и лично „мртвиот Индијанец“ Бранко Црвенковски):
„40 пратеници ќе имате, со тоа не се прави влада. И ве молам, оставете го Бранко Црвенковски. Што трошите муниција на мртов Индијанец? Што зборувате за Црвенковски? Тој е минато, тој тоа го знае. Тој нема да се кандидира на ниедна листа. Што го мачите човекот? Во потрага е по премиер, зашто никој не прифаќа да влезе во пораз“.
Претседателот на Собранието Трајко Вељановски со право поентираше во своето обраќање:

„Мора да разбереме дека пратениците во делот на обврските не се и не треба да бидат различни од сите други граѓани во државава кои работат макотрпно и кои секојдневно мора да ги исполнуваат своите обврски. Од друга страна, не знам дали некој друг претседател на Собранието бил толку активен да ја врати опозицијата во парламентот. Трпеливо чекор по чекор разрешивме повеќе спорни прашања во текот на овој мандат. Доколку парламентарниот политички дијалог се одвиваше во континуитет, без оглед колку беа големи недоразбирањата, ќе дојдевме до заеднички решенија во интерес на граѓаните“.

Што се однесува на изборните калкулации, нормално е да ги држат во строга тајност оние партии кои се во „грч“, кои или не се сигурни во изборна победа или знаат дека ќе изгубат, па со „правилен“ избор на кандидати ќе се обидат колку- толку да го ублажат поразот. Во најтешка и најнезавидна ситуација е СДСМ. Оваа главна опозициона партија за првпат ќе мора да „работи“ за свој нелидерски кандидат- за премиер кој нема да биде едновремено и партиски лидер. Бранко Црвенковски треба сиот свој лидерски авторитет да го вложи во некој што ќе биде „негов“ (послушен) премиер. Ќе најде ли таков-  доброволно инфериорен и однапред етикетиран како „Бранков послушник“? И како тој ќе се брани дека нема да биде тоа, односно дека граѓаните не гласаат за Бранко, туку за него?

Адутот на Црвенковски во најголема тајност? Не, туку во најпроблематична! Се разбира, не помала грижа е и изборот на кандидати за пратеници. Очигледно, тој не е „доволно голем“, особено ако се „избришат“ досегашните (штотуку „распуштени“) како прилично негативно „прокажани“.

Потврда на ова е поместувањето на датумот на одржување на партискиот конгрес на кој треба се да биде „расчистено“ (наместо околу 20. овој месец, на  почетокот од идниот).

На владејачката партија и е многу полесно, зашто може да настапи со сегашниот пратенички и владин состав, со неколку „освежувања“, па полесно и посигурно може да се шпекулира кои ќе се најдат на изборните листи и во кои изборни единици. Разбиурливо, и од ВМРО- ДПМНЕ се инсистира на законски утврдениот датум за тоа.

Како и да е, она што е најважно е неспорно: што се однесува на победникот- победниците и поразениот- поразените, претстојните вонредните парламентарни избори се едни од најизвесните досега. Сигурно победува ВМРО- ДПМНЕ, само со помал број на пратеници од досегашниот, но доволно за формирање на нова влада со сегашни и идни коалициони партнери. Последните релевантни истражувања и анкети на јавното мислење (деновиве) го потврдуваат тоа.

Белким конечно сфаќаат дека беа и се (зло)употреувани за лукративни политички цели, а „во името“ на медиумската слобода, независноста на новинарството, демократијата…

Се разбира, едновремено и да се обидат да се извлечат што помалку извалкани од калта во која длабоко зацапале.

Судејќи според досегашното еднострано информирање за случајот „Пајажина“  (разбирливо?), не можеше ни да се очекува А1 ТВ да го објави обвинението, а што го сторија сите други меедиуми (не само телевизиите „на власта“). Затоа зачудува како е можно уредувачкиот тим да дозволува таква карикатурална манипуалција на јавноста со тврдење дека станува збор за уште еден „преседан“- дека два дена адвокатите на обвинетите „не можат да го добијат обвинителниот акт за случајот, ниту пак резултатите од вештачењето за затаениот данок“! Демек (ја цитирам информацијата), „до крајот на работното време адвокатскиот тим чекаше пред судот да види со какви аргументи обвинителството ќе настапи во судскиот процес против Велија Рамковски и останатите 22-ца обвинети. Одбраната си замина со празни раце – засега за случајот адвокатите се информираат само од медиумите, и покрај тоа што судот е должен веднаш да им го достави обвинението“.

Следи „аргументот“: дека одбраната се сомнева оти станува збор за таен договор помеѓу обвинителството и вештаците, што отвора можност за кривична одговорност, а ќе создаде и дополнителни проблеми во текот на судењето. Притоа, „во историјата на македонското судство не се случило вештачење и обвинение да се доставуваат во комплет, без можност за приговор“.

Јасно ви е?! Прво се тврди дека одбраната никако да го добие обвинението, а потоа дека „вакво нешто“ досега не се случило- „вештачење и обвинение да се доставуваат во комплет, без можност за приговор“!

А дека и на новинарите на А1 ТВ обвинението им е исто така познато, потврдува следново во информацијата:

„Останува отворено како обвинителката Гешкоска пред судот ќе успее да ги докаже паушалните суми и проценки за затаен данок и злосторничко здружување.

Во обвинението таа се повикува и на посебните истражни мерки, кои не содржеа ништо друго, освен снимки од приватниот живот на обвинетите.

Аргумент на обвинителството е и фактот што едни исти лица се јавувале како основачи на фирми – дело што не е забрането според ниту еден Закон“.

Станува збор за соопштение од страна на Обвинителството кое, се разбира, го добиле сите медиуми, вкклучително и А1 ТВ. Притоа, од Кривичниот суд информираа дека за сите адвокати и обвинети е во тек правење копии за сите,  не треба да се крева врева околу тоа „оти на сите ќе им биде доставен обвинителен акт согласно законот“. Откако одбраната ќе добие обвинение започнува да тече 8- дневниот рок за жалба, по што ќе може да се закаже судење и случајот „Пајажина“ да влезе во судница.

Нејсе, важна е најавата дека „кога судот ќе се смилува да им го даде обвинителниот акт на адвокатите, ќе следуваат приговори“ и оти „во меѓувреме се отвора можноста деветтемина обвинети кои трет месец се во Истражниот затвор да бидат пуштени со гаранција“.

Бидејќи А1 ТВ не ги информира своите гледачи за обвинението кое тежи (неверојатни) 5 милиони евра, еве за што станува збор:

Најмалку 5 милиони евра неплатен данок од организиран криминал, и тоа е само дел од сумите кои како позначајни се истакнати низ примери. Сепак, во обвинението нема сумарна бројка на затаен данок затоа што тоа би дошло како собирање баби и жаби. Истакнати се различни суми за различни даноци затаени од различни фирми од „Перо Наков“.

Со покренатото обвинение не е предложено да се бара и замрзнување на имот, засега остануваат замрзнатите сметки, но  доколку се дојде до нови сознанија во текот на постапката не се исклучува барање и на таква мерка.

Според соопштението, Рамковски и останатите обвинети во злосторничко здружение переле пари, затајувале данок, се правеле фиктивни фактури плати во кеш, нереални позајмици, неправилности со рекламирање.

Дека работата е „ептен сериозна“, потврдува и предлогот на лидерот на СДСМ, Бранко Црвенковски, за прекин на бојкотот на Собранието и роковник со изборни активност според кој изборите би се одржале на 26 јуни (изнудува посебен коментар), а со кој се откажаува од претходното барања за деблокирање на сметките на медиумите што е надлежност на судот. Имено, иако во СДСМ биле уверени во политичката мотивираност на судската одлука, со која се потврдило блокирањето на сметките на медиумите на Перо Наков, тие ќе ја почитуваат.

Имено, веќе не се бара од Груевски да ги одмрзне сметките на медиумите „на Рамковски“ (со свртување на „познатиот телефон“), туку гаранција дека до изборите „нема да се донесуваат нови и дополнителни барања и одлуки од страна на несудските органи – како што е Управата за јавни приходи, до завршувањето на предвремените избори“. Ако тоа „правилно“ го разбираме, значи дека „старите“ важат (вклучително и замрзнатите сметки до овој момент!), а до завршувањето на изборите УЈП да не „чепка“ во работата на „односните“ медиуми, но може да продолжи да „чепка“ кај другите медиуми и кај сите други деловни субјекти во Република Македонија?!

А на каква гаранција се мисли? Заверена нотарски? Во наредниве денови треба да очекуваме „дообјаснение“.

Црвенковски: Избори на 26 јуни под услов А1 да не плати данок до тогаш!

Црвенковски бара гаранција од Груевски до изборите УЈП да нема нови барања од А1.

Црвенковски се откажа од претходното барања за деблокирање на сметките на медиумите што е надлежност на судот.

Иако во СДСМ биле уверени во политичката мотивираност на судската одлука, со која се потврдило блокирањето на сметките на медиумите на Перо Наков – ќе ја почитувале.

- СДСМ бара гаранција од ВМРО-ДПМНЕ и владејачките партии дека нема да се донесуваат нови и дополнителни барања и одлуки од страна на несудските органи – Управата за јавни приходи до завршувањето на предвремените избори со кои барања и одлуки ќе се бара и спроведе блокирање на сметките на овие медиуми. Со ова последното паѓа во вода аргументот на Груевски дека не може и не сака да се меша во одлуките на судството, освен ако преку ноќ Горан Трајковски не го избрале за судија, вели Црвенковски.

Ако се исполнат гаранциите што ги бара за медиумите на Перо Наков, тој е подготвен да го прекине бојкотот и предлага роковник со изборни активност според кој изборите би се одржале на 26 јуни.

Претходно на една од лидерските средби Груевски прифати две барања на СДСМ, да се зголеми бројот на партиските членови во Избирачките одбори и контролата на Избирачкиот список да трае еден месец, сето ова беше условено со одлуката СДСМ да се вратат во Собранието и да одат на избори.

Јасна е само веќе разнишаната „пуста“ надеж дека колегите од А1 ТВ и од печатените медиуми „на Велија Рамковски“ ќе „ќарат“ одмрзнување на сметките и „колку- толку“ ќе ја покријат кловновијадата пред Владата на Македонија секоја вечер веќе два и кусур месеца. (Ако се негови, тоа е спротивно на Законот за радиодифузија кој прецизно го дефинира „медиумскиот монопол“.)

Главниот аргумент дека нема што да се очекува од средбата на Груевски и Црвенковски, а најмалку „нешто историско“, е дека опозицијата, и покрај барањето пред неколку месеци и декларираниот став дека е за предвремени избори, всушност тоа не го сака; дека се работи само за лесно читлив- разбирлив „мангупски блеф“. Во тој „контекст“ разговорите на иницијатива на Груевски (Црвенковски се пожали дека „му се читани мислите“, односно бил прислушкуван зашто пред повикот токму тој го имал предлогот за таква средба) се уште еден голем поен за него. Сега СДСМ итно да ја формира веќе најавената Влада во сенка и Црвенковски час поскоро (веднаш) да го напушти челното место на својата партија. Зашто избори ќе има (таман работа огромната предност Груевски да не ја искористи, а притоа да остане „чист“), а неучеството на СДСМ и неговата коалиција на нив (не целата опозиција) ќе значат вистинска катастрофа и нивно долгорочно маргинализирање.

Можеби „најпозитивниот“ исход е веројатно скорешната (деновиве) лидерска средба на сите релевантни партии кои ќе учествуваат на изборите што, како што изјави, го согледал и Црвенковски, а на која  е повеќе од јасно дека тој нема да биде „главен“ од опозиционерските.

Сепак, дека имало добра желба и надеж оти од разговорите нешто добро трреба се „изроди“, говори не само нивното времетарење (повеќе од 10 часа), туку пред се заедничката главна  цел и подготвеноста тие да бидат темелни, конкретни и конструктивни.

Што се однесува на барањата на опозицијата, од изјавата на Црвенковски е јасно дека она што е невозможно да се исполни, бидејќи станува збор за судска одлука- одлука на судската власт, е веќе „во втор план“. Впрочем, како што и претходно беше јасно нагласено од СДСМ (тоа не е услов, туку „предмет“ на разговорите- што е суштински голема разлика). „Проблематичното“, пак, останува такво и тешко дека ќе може да се надмине со „тенкото“ образложение.

Од изјавата на Црвенковски:
„Токму за избирачките одбори, составот, не се договоривме. Тоа е едно прашање без кое ние едноставно не можеме да дадеме согласност на Изборниот закон“.

Образложението е „тенко“ зашто власта со право потенцира дека за да се избегне партизација на избирачките одбори тие треба да се составени од членови на јавната и државна администрација, а не и со членови на партии (зашто „администрацијата е партизирана“; што во најмала рака треба да се докажува, без оглед дали „и врапците знаат“ или не).

Се разбира, проблем се и некои други барања, но тие реално може да се прифатат односно реализираат, како што се  составот на комисијата која ќе го проверува и, доколку треба, ќе го „допречистува“ избирачкиот список и начинот на гласање на дијаспората. Сосема логички и нужно е предлогот малите етнички заедници да имаат загарантирани квоти во Парламентот (за што е постигната начелна согласност) да не се решава во името на другите партии, особено во името на партиите на Албанците.

По разговорите, лидерот на ВМРО- ДПМНЕ Никола Груевски детално соопшти за што е постигната согласност: избегнување на појава на шпекулативни листи, да не се врши никаква вонредна исплата на плати, пензии или социјална помош, да не се употребуваат мобилните телефони за сликање на гласачкото ливче:

„Предложивме опозицијата да се врати во Парламентот, а доколку не се врати, за гласањето на сопствениот предлог, бидејќи претседателот на ДИК го предложи токму опозицијата, односно СДСМ, кажавме дека не се исклучува можноста парламентарното мнозинство да го изгласа самостојно предлогот на СДСМ, односно на опозицијата“.

Што се однесува на предлогот на СДСМ за рамномерно распределување на буџетските средства за медиумско презентирање, како услов за рамноправен пристап до медиумите за време на кампањите, и тој не може да биде прифатен од проста причина што статусот на медиумите не е еднаков, а особено според рејтингот на гледаност и читаност (тираж).

Од мое лично искуство и теоретски- експертски сознанија: рејтингот на гледаност и слушаност на електронските медиуми отсекогаш бил и е мошне дискутабилен, а најчесто се злоупотребува за маркетиншки цели (да се учествува со што поголем дел во делбата на маркетиншкиот „колач“). Конкретно, А1 ТВ не била и не е најгледана телевизија, со што постојано се залажува- манипулира јавноста, туку се најгледани одделни нејзини дневни односно вечерни термини (2-3 часа) „покриени“ со странски серии- „сапуници“.

Според веќе познатата и на средбата уште еднаш „обелоденета“ агенда, ВМРО ДПМНЕ предвидува денеска во Собранието да биде избран претседателот на ДИК, предложен од страна на опозицијата, и да поминат на прво читање измените на Изборниот законик.

Допрва ќе се потврди или не заложбата на 31. март Собранието да се распушти, со што би почнал изборниот циклус.

Да, најзначајното нешто поврзано со претстојните избори ќе биде средбата во четири очи помеѓу Груевски и Црвенковски, овие денови, а на иницијатива на премиерот. (Црвенковски се пожали дека му била „прочитана“ и „украдена“ идејата за неа- тврди дека го прислушкуваат).

И така. Се уште малку се менува, за да може да се рече дека конечно почнува сменувањето во Република Македонија, особено во перспективна смисла. Велам малку, што значи дека сепак се менува, ама „тоа не е тоа“. Ништо радикално, де.

А и не е за очекување. Што треба да се смени? Нешто не чини? Не чини што правеше и прави позицијата односно власта? Е, добро де, ќе се поправи, особено ако пак победи на избори, а и ако изгуби. Не и чини на опозицијата во опозиција? Е, добро де, ќе победи на вонредните избори и ќе почне да и чини. Се разбира, и на Репуиблика Македонија, тоа гарант, нема ни дилема, ни трилема, а камо ли полилема. Фалело трета опција, зашто вака не оди со „Симни се Мурто, за да се качи Курто“? Ете ја, де, се појави „десница рука“, либерал- демократите повикаа „Дојдете при нас, ние сме третата“, а и „брат Љубе“ (според некои тврдења „сестра Љубе“) се „шета“ некаде „помеѓу“.

Албанските опозициски партии ДПА и НД многу „комплицираат“- не се откажуваат од барањето за прекројување на границите на шесте изборни единици.

А таман им олесна на многумина поборници на демокератски и фер избори, во кои Државната изборна кмомисија има главна неутрална улога: СДСМ го предложи адвокатот и поранешен пратеник од оваа партија Борис Кондарко за нејзин претседател, веројатно оценувајќи го како најмалку партиски „бојосан“(?!). Дали ќе биде легален, ама не легитимен? „Дриблање“ пред „шут“: таман работа такво промашување на „празен гол“ да дозволи неговата партија! Утре (евентуално задутре или позадутре) пратениците од СДСМ (и неколкумина други опозицоионери) со кренати глави (поради исполнети услови) ќе си седнат во фотелјите на Парламентот и легитимноста ќе ја „обезбедат“.

Што со замрзнатите сметки на „најдемократските“ медиуми на Велија Рамковски? Лесна работа, ќе биде кренат „познатиот“ телефон (на Црвенковски) и ќе се одмрзнат. Па време е, на вакви пролетно- летни температури и позамрзнати работи се одмрзнуваат, се топат, а камо ли сметки за- со криминални дејанија (добро де, сосе презумпцијата). А некои „толкуваат“ дека Црвенковски „го пуштил низ вода“ Велија, со тоа што СДСМ го смени условот (колегите од „И јас сум А1“ ко да се подисплашени): одмрзнувањето веќе не е услов, туку тема –„предмет“ на разговорите.

Лично јас, со сиот мој старосен интегритрет и авторитет, сум тотално сигурен дека претстојните вонредни парламентарни избори ќе бидат најдемократски и најфер од кога било досега. Ќе видите и чуете што ќе се договорат Груевски и Црвенковски. Ма, на денот на изборите има се да тече како мед и млеко. А и пред тоа, во предизборната кампања. Како да не, кога сите барања на опозицијата, како гарант за тоа, ќе бидат исполнети.

На претстојната средба Црвенковски и Груевски ќе се обидат и, се разбира, ќе успеат да најдат решение за отворените прашања и да бидат распишани предвремени парламентарни избори. Потоа ќе се одржи лидерска средба „од поширок формат“ (ко што бара Црвенковски, а и други- колку да не се најдат во друг „план“).

Мошне важна и сериозна, односно разумна изјава на Црвенковски:

„Поканата за средба му ја прифаќам и однапред му соопштувам дека прашањето за избори не е само на СДСМ и ВМРО-ДПМНЕ. На таа средба ние можеме дури и да се договориме, но останува потребата за лидерска средба на сите парламентарни партии кои ќе учествуваат во изборниот процес. Се надевам дека ќе го убедам да го прифати предлогот и да свика лидерска средба“.

Да бидам докрај искрен, и јас лично ептен се надевам дека лидерската средба ќе биде свикана, сеедно дали тоа ќе биде со појадок, ручек или вечера.

А од изјавата на прес конференцијата најмногу ми се допадна следново од Црвенковски, што е, се разбира, ептен за паметење:

„Доста беше перчење и чаламење. Ајде да се договориме, па да одиме на избори“.

Најавата со која на многумина им олесна (само не е сигурно дека е видена и чуена, зашто беше на „латасовската“ Сител ТВ, а не на „И јас сум А1“):

Во интервју за магазинот „Ние“ (на колегата Драган Атрноновски, „сителџија“, ама внимателно премолчуван дека е тоа кога е проблем „латасовштината“), Бранко Црвенковски изјави дека не е битно дали предвремените избори ќе бидат во мај или јуни, туку се битни правилата на игра, посебно кога е во прашање „расчистувањето“ на медиумскиот простор:

„Што се случува во овој период? Груевски го расчистува медиумскиот простор. Тие медиуми кои што се критички настроени кон него, не само што не добиваат средства од буџетот, туку реши да ги затвори. Нека се даваат тие пари, според критериумот на гледаност. Во тој случај А1 треба да ги добие најголемите пари, а не на пример Сител и Канал 5.
…

Од кога се одвива случајот „Пајажина“? Проаѓа веќе трет месец? Луѓето се во притвор, сметките се блокирани, се повикуваат сведоци. Слушнавме ли ние досега, во јавноста, Обвинителството да се позанимава со тој дел за плаќање на партиска кампања со буџетски пари? За каква борба со криминалот зборуваме? Принципиелна или политички селективна? Кому во оваа земја не му е јасно дека одлуката да се затвори А1 беше политичка одлука на Никола Груевски?“.

За барањето на албанските ДПА и НД (недоговорено):

Според пресметките на ДПА, бројот на избирачи во шестата, тетовско- гостиварска изборна единица, спротивно на законот, има 30.000 гласачи повеќе од петтата и 34.000 од третата изборна единица. Доколку тоа не се корегира, изборите ќе бидат неуставни бидејќи сегашните продуцираат нееднаквост на гласот и дискриминација.
За гласачкото тело да биде соодветно со бројот на пратениците што ги избира, Нова демократија предлага шесте изборни единици да се спојат во 3: првата со втората, третата со четвртата и петтата со шестата изборна единица.

Според законот, пак, сразмерот на гласачи помеѓу избирачките единици не смее да отстапува повеќе од плус/минус 5%, или во бројки не повеќе од околу 14.000 гласачи.

Нема никакво значење тоа што прашањето за ново прекројување се најде на маса и пред членовите на ДИК, ама по кратка дискусија беше отфрлено. Когха ќе дојде Кондарко на чело…Впрочем, надлежно за тоа било само Собранието.

На конгресоти на ЛДП просто изненади, просто шокира лидерот Јован Манасиевски со својата инвентивност. Лично мислам дека многумина, особено од СДСМ и ВМРО- ДПМНЕ остави со отворена уста: доколку тој стане премиер, проектот „Скопје 2014“ ќе го надгради и прошири со два нови музеја- едниот за Груевски другиот за Црвенковски:

„Гаранција за одржливоста на овој проект, дека ќе биде така, е тоа што за одржување и раководење на овие музеи ќе ги избереме најдобрите можни кустоси, со доживотен мандат: за музејот посветен на Никола Груевски кустосите Латас и Неделковски, а за музејот посветен на Бранко Црвенковски господата кустоси, Ефтов и Геровски“.

Само уште да не заборавеше да каже колку ќе чинат „народни пари“. Притоа, „за секој случај“ потенцира дека не мафтале и не се заканувале со прстот на ВМРО-ДПМНЕ, ниту со тупаницата на СДСМ, а и едните и другите ги нарече милозвучно „дечки“:

„На овие избори, на сите тие што ни се закануваат со прстот, што ни се закануваат со тупаницата, да им кажеме „Фјрон „дечки“, вашето заврши“.

Изненади и Адреј Жерновски со својата духовитост:

„Многумина денес од вас дојдоа да го добијат одговорот – кој е змијата а кој магарето? Меѓутоа, сакам да ви кажам дека го немаме одговорот, затоа што е сеедно“.

Па сега, ако се размисли подлабоко, навистина е сеедно, само што кога змијата ќе му се нафрли на магарето, а ова ако не успее да ја клоцне…

Во секој случај, серизони за замислување се основните заложби на ЛДП: наместо 22-12 министри, наместо 123- 90 пратеници, отворени изборни листи, функционери без два пасоша, воведување на нулта стапка на данок на добивка (?!), укинување на дискриминаторскиот данок за вкупен приход за микропретпријатијата, нулта толеранција за наплаќање на обврските на Владата, даночна политика во функција на економскиот развој, консолидирана државна позиција, прашањата врзани за идентитетот и јазикот да не бидат третирани, а секое решение постигнато низ процесот во ООН да оди на референдумска потврда на граѓаните (последново ми е некако ептен „блиско“ на БМРО- ДПМНЕ).

Се одржа основачко собрание на новата партија „Демократска десница“. Претседателот Филип Петровски порача дека тоа е израз на потребата на дадениот политички момент. Политичкиот систем е блоковски поделен, узурпиран и оттуѓен од граѓанинот, кој е фрлен на маргините. Демократска десница  партија ќе понуди конкретни и брзи решенија, а нема да се занимава со плукање по другите и нема да бара изговори насекаде. Ај ќе видиме што ќе биде што од тоа во кампањата.

Ништо ново на 14. конгрес на ВМРО- ДПМНЕ, што се одржа во Битола? А што треба кога на „дечките“ се им оди ко „подмачкано“? Само „злонамерните“ и „заслепените“ (од високи неоданочени плати…Ах „И јас сум А1“) цинично забележаа дека Груевски како „единствен кандидат“ пак бил избран за претседател на партијата (како беше избран Црвенковски, Манасиевски…?), дека во својот говор не рекол ништо ново, а делегатите и партиското раководство продефилирале по битолски Широк сокак, ама не ги слушнале маките и дилемите на Битолчани. Ги одминале и оние на кои им било најтешко. Што на „брат Љубе“, на пример, гледаме и слушаме на „И јас сум А1“, тоа не може, нема шанса да му се случи! Издвоија два „акцента“:

„Црвенковски, излези на избори, ако го почитуваш сопствениот народ. Не се криј, не се затскривај зад измислени, неостварливи барања, кои не ти поминуваат веќе ни кај сопственото членство. Мнозинството од народот денес сака избори. Време е.
(…)
Мора да победи правната држава, да победи правдата. Спроведување на правото и на законите. Или хоштаплерајо или спроведување на законите од страна на државата“.

Се си тече, а допрва ќе почне да истекува.

Се разбира, ги имам предвид и условите што ги постави, од кои самиот знае дека еден, кој се покажува дека му е најважен (одмрзнување на сметките на А1 ТВи печатените медиуми на Велија Рамковски), е неостварлив. Затоа што станува збор за судска одлука  која не може да се преиначи со политичка. Без оглед дали се употребувал и може да се употреби „телефонот“ кој го користел Црвенковски кога бил на власт при слични „деликатни проблеми“ ( според сопствено признание, нему му е познат, а како што изјави- тврди „го знае и Груевски“).

Лично, одамна не им верувам на моментните рејтинзи на партиите со кои одвреме- навреме, а во последно време ептен често не „бомбардираат“ разноразни „стари“ и штотуку формирани организации и  агенции за испитување на јавното мислење(најчесто „анкетарски“). Токму затоа што тие се „кројат“ исклучиво со помош на анкета, и тоа телефонска, на „релевантна“ група на испитаници. Имено, оние што барем малку ја познаваат оваа проблематика знаат дека таквото испитување е најнесигурно и подложно на најгруба манипулација.

Во овој контекст го споделувам ставот на лидерот на СДСМ, Бранко Црвенковски, дека анкетите што се спроведуваат во Македонија се релевантни „колку што е судството во неа независно“.

Зошто тогаш  упорното, секојдневното „релативизирање“ и тврдење дека високите рејтинзи на ВМРО- ДПМНЕ и Никола Груевски се „драстично намалени“, дури и со небулозни, па и крајно ступидни тврдења за „масовно напуштање на орото на Груевски“ (15.000 неделно или месечно- „сеедно“?!).

Затоа што анкетите за НЕСОМНЕНАТА голема предност на позицијата на власт се најголемата потврда на блеферството на опозицијата во врска со барањето за „итни“ предвремени парламентарни избори („Ако може денеска- денеска!“) Затоа што и на „жолтите канаринци“ (да, помеѓу нив и оние што неколку дена „седеа и летаа“ во македонскиот Парламент) им е совршено јасно дека ПОРАЗОТ не можат да го избегнат. Освен…бојкот кој не може да биде со „седење во папучи пред телевизорот на денот на изборите, туку…“ на улица…инцинденти и се на тоа слично.

Се разбира, и јас сум еден од оние кои сметаат  дека е нормално, од низа објективни и субјективни причини, разликата помеѓу позицијата и опозицијата да се намалува. Дека веќе не е 1:3 и дека можеби до денот на изборите ќе биде и помала од 1:2. Меѓутоа, никој (и мојава дребност, вклучувајќи ги и аналитичарите и експертите на опозицијата (без и со наводници), НЕ СЕ СОМНЕВА во уште една победа на ВМРО- ДПМНЕ, односно Груевски и неговите коалициони партнери.

Експертите за политички маркетинг (не во наводници) знаат за тн. суптилен маркетинг кој дава многу поголеми и потрајни резултати од „грубиот“. Во рамките на првиот, на пример, спаѓа јавната искреност и објективност односно самокритичност, но исклучиво поткрепена со аргументи и факти, со јасно и прецизно диференцирање на „она што е и не е“. Или, пак, споредбените анализи на сегашни со резултати од минатото, а во корелација со реално остварливи во непосредна иднина. Наспроти тоа, „грубиот“ маркетинг (примитивизам, јасно изразен недостиг на политичка, но и основна култура во настапот пред јавноста, афективност, манипулација со случаи и „слуѕчаи“, негирање на какво било постигнување на власта, премолчување на реалните- објективните состојби кај нас и во светот и нивното влијание,  постојан кампањски повик за „преселување“ на партиското членство итн.)  воопшто не придонесува за растењето на партискиот рејтинг, туку напротив. Уште еднаш, по којзнае кој пат, тоа го потврдува моментната кампања (медиумски поддржана од А1 ТВ) на партиите на Бошковски и Селмани.

А рејтинзите? И во врска со нив нема ништо непознато, освен за оние кои не ја знаат ниту основната „азбука“ на политичкиот маркетинг. Најнапред дека тие не може да се менуваат „преку ноќ“, освен при некакви радикални пресврти кои исто така „не паѓаат од небо“ (на пример моментните случувања во арапскиот свет).

Став: анкетите за моментните рејтинзи на македонските политички партии и политичари не посочуваат на победникот на предвремените избори (евентуални) во Република Македонија, а уште помалку го докажуваат- потрдуваат.

Конкретно, тие воопшто не го покажуваат „трендот на паѓање“ на рејтингот на партиите на власт, ниту со која „вистинска“ разлика ќе победат. Поразот не го оспорува ниту опозицијата, бидејќи е јасно дека во меѓувреме (во наредните неколку месеци ) ништо „драстично“ во Македонија не може да се случи.

Прилично реален приказ (секогаш не апсолутно) давале и даваат единствено навистина независни, што ќе рече меѓународни организации- институции за испитување на јавното мислење (како што е, на пример, ИРИ). Или, пак, темелно и подолгорочно (на пример месечно) истражување кое би опфатило повеќе истражувачки форми и методи, а кое најмалку, дури воопшто нема да се потпира на анкетирање, особено не телефонско.

Дека не треба да им се верува на „моментните рејтинзи“, потврдува и од некои опзициони медиуми „одушевувачкото пречекување“ на резултатите од најновото истражување на „Брима Галуп“.

За неинформираните: не станува збор за странска агенција за истражување на јавното мислење и истражување на пазарот, туку за домашна, македонска, приватна „независна“ (наводите сугерираат само мој сомнеж), која своето реноме, несомнен респект го поткрепува со постојаното нагласување дека е членка на GALLUP INTERNATIONAL и во асоцијација со TNS (Taylor Nelson Sofres).

Што „одушеви“ од нејзините резултати? Дека „се топи разликата помеѓу ВМРО-ДПМНЕ и СДСМ – сега таа е 5 проценти наспроти високата над двојно поголема предност што ја имаше партијата на Груевски пред половина година“ (од вест на А1 ТВ). Конкретно: на прашањето која партија би било најдобро за Македонија да победи на следните избори,  пред 6 месеци за ВМРО-ДПМНЕ се изјасниле 28%, за СДСМ 13%, а сега 17% граѓани сметаат дека треба да победи СДСМ (22% одговориле ВМРО-ДПМНЕ).

Меѓутоа, споредбата се „премолчува“ кога се изнесува најважниот податок: 33,2% од испитаниците сметаат дека на изборите ќе победи ВМРО-ДПМНЕ, 17,6 % СДСМ, 7,4% ДУИ, 1,7% ДПА, а 1% Обединети за Македонија. Овој резултат е одвај „голтнат“ (сепак е превисок и победата на предвремените избори е „запечатена“, без оглед со која разлика). Обид за „амортизација“ се прави со посочувањето на големиот број на оние кои не се изјаснуваат за кого ќе гласаат (дури третина од анкетираните), но со погрешен заклучок дека тие најчесто го одредуваат исходот на изборите. И „бабите“ знаат дека не се тие „факторот“, ниту неутралните, туку неопределените гласачи.

Мошне интересни (па и забавни) се споредбите помеѓу анкетата на „Брима Галуп“, спроведена во периодот од 26. јануари до 3. февруари (во која учествувале 1.158 полнолетни граѓани, а маргината на можна грешка е 2,89%)  и онаа од пред 10 дена на Институтот за политички истражувања – Скопје (ИПИС), спроведена телефонски во периодот од 25. до 28. февруари, на стратифициран примерок од 1.100 испитаници (без посочување на маргина на можна грешка).

Комплетно ги презентирам двете и ве оставам на личната „расположба“:

Истражување на „Брима Галуп“:

Доколку утре се одржат парламентарни избори 18 % од граѓаните би гласале за ВМРО-ДПМНЕ, за СДСМ би гласале 11,2%, за ДУИ 8,6% и за ДПА 2,9% од македонските граѓани со право на глас. Сите останати политички партии би добиле под 1% од гласовите.

Од вкупниот број анкетирани, 55,3% изјавиле дека нема да гласаат, не знаат за кого ќе гласаат или одбиле да одговорат.

Од гласачите кои се произнеле дека ќе излезат на избори 24,5% својот глас ќе го дадат за ВМРО- ДПМНЕ, 15,2% за СДСМ, 11,6% за ДУИ, 3,9% за ДПА и 1,3% за Нова Демократија.

33,2% од испитаниците сметаат дека на изборите ќе победи ВМРО-ДПМНЕ, 17,6 % СДСМ, 7,4% ДУИ, 1,7% ДПА, а 1 отсто Обединети за Македонија.

Истражување на ИПИС:

На прашањето за која партија би гласале ако утре се одржат избори, 23,5% се определиле за ВМРО-ДПМНЕ, 13% за СДСМ, 7% за ДУИ, 3,2% за ДПА, за Нова Демократија 2%, додека ЛДП би освоила 1,1%. На изборите не би гласале 27,7% проценти, а 20,8% немале одговор на прашањето.

Премиерот Никола Груевски има најголем рејтинг кај македонските гласачи: 24,1%, Бранко Црвенковски 9,2%, Али Ахмети 6,9%, Мендух Тачи 2,9% и Имер Селмани 2,2%. На дното на листата се Руфи Османи со 1% доверба и Тито Петковски и Љубе Бошковски со по 0,5%. Вкупно 38,3% од испитаниците рекле немаат доверба во ниту еден политичар.

Најголем дел од граѓаните мислат дека ВМРО-ДПМНЕ ќе победи на следните избори:32,9%, а СДСМ 13,4%, ДУИ 5,6%, ДПА 1,7%, Нова Демократија 1%. Одговор немале 44,4%.

Вкупно 61,8% од испитаниците не го оправдуваат бојкот на собранието од страна на опозицијата, додека 26,4% го поддржуваат. Без став по ова прашање се 11,8%.

Над половина од испитаниците поддржуваат распишување предвремени парламентарни избори: 55,1% за, а против 36,5%.