Има некои домашни и странски- „меѓународни“ политички личности кои со своите настапи и изјави, па и со своите дејанија просто збунуваат. Човек не знае како да ги третира: како сериозни, искусни, мудри или, пак, како личности на кои не им е местото каде што се.
Еднаш (порано) слушнав од претседателот на Република Македонија, Бранко Црвенковски:
Западниот Балкан нема време за нови грешки, бидејќи факторот време е најскапиот ресурс за земјите во него.
Слушнав и тогаш поприлично се задумав, а бога ми одвреме- навреме ми доаѓа уште да се задумувам. Како сега, во овој момент.
Конечно, по долго мое инсистирање (во многу коментари и на овој сајт) дека не постои „грчко- македонски спор“ за името на нашата земја, почна да се прифаќа фактичката „ситуација“: дека Грција нема спор со уставното име „Република Македонија“, туку името „Македонија“ и се „македонско“. Се прифаќа од „државните фактори“, но и од се поголем број на медиуми. Настрана тоа што „лефтерното“ прифаќање на меѓусебен спор предизвика сериозни и долгорочни последици за земјава на меѓународен план.
Една од тн. „дежурни теми“, социјални, социолошки, психолошки, а пред се цивилизациски, како своевиден данок на модерниот живот, е секако семејното насилство. Се разбира, со право бидејќи тоа е пред се резултат на деструкцијата на животот воопшто, на неговите основни вредности, на загроза на заедништвото на секое ниво. Кога се урива семејството секое општество, секоја држава е нужно да го вклучи алармот што, за жал, се уште не се случува ниту во Европа, ниту кај нас- во Македонија.
Најнов податок: секоја 5-та жена во Европа е жртва на семејно насилство, без разлика дали станува збор за психичко, физичко или сексуално.
Претседателот на Република Македонија Бранко Црвенковски во интервју за атинскиот весник „Катимерини“ вели дека Република Македонија на конструктивен начин и со позитивно изразена волја учествува во преговорите што се водат во Њујорк. Таа повеќе од кој било на светот сака да дојде до решение на прашањето со името и да се исфрли кованицата БЈРМ од употреба, но едновремено додава дека Македонија и нејзините граѓани направија големи отстапки, како што се промената на Уставот и на знамето.
Во последниве денови и недели (па и месеци) Грција интензивира два „фронта“ во однос на спорот со Република Македонија околу нејзиното уставно име, а кои постојано ги држи „отворени“ во изминативе деценија ипол: лобирањето и тајната дипломатија.
Лондонскиот весник „Фајненшл тајмс“ објави дека Албанија има мали шанси брзо да и се придружи на Македонија како земја кандидат за целосно интегрирање во Европската Унија. Најавеното отворање на силен фронт на борба против корупцијата, од страна на премиерот Сали Бериша, се поврзува со предупредувањето на ЕУ: доколку неговата Влада за кусо време не спроведе сериозни реформи и не се намали корупцијата, Албанија нема да добие кандидатски статус во следните неколку години.
.jpg "Против визниот режим на ЕУ спрема Македонија")
Битката против визното „опкружување“, а особено за укинување на шенген- визите Република Македонија ќе ја води уште долго и ќе биде се потешка и посложена. Пред се со наметнување- измислување на нови услови односно „стандарди“. Се додека не се урне „грчкиот ѕид“ што се вика проблем на Атина со името на државава, а кој таа успева да им го наметне на своите сојузници во ЕУ и НАТО како „солидарен“.
Тој „ѕид“ ќе се урне во оној момент кога Македонија ќе (си) направи компромис- ќе го смени името со помош на медијаторот Нимиц. Се разбира, и со „платен придонес“ од страна на „расположени внатрешни сили“. Затоа и најмал „антивизен“ чекор треба да радува и да се смета како „олеснувачки“. (повеќе..)
Падот на наталитетот во развиените и средноразвиените земји од ден на ден станува се поалармантен. Се смета дека секоја секунда на Земјата се раѓаат 4 нови бебиња. Прецизно, 4,1 бебе. Дневно тоа се 356.201 бебе.
Во еден извештај на ОБСЕ за наталитетот во Европа се изнесени мошне загрижувачки согледби и предвидувања:
Доколку стапката на наталитетот паѓа со сегашното темпо, до 2030- та година ќе има околу 20 милиони работници помалку. Во „комплетна“ источна Европа поради укинувањето на комунистичките стимулации и бенефиции (бесплатни станови, високи детски додатоци и сл.) дошло до драстичен пад на наталитетот, додека некои развиени европски земји, како Шведска, имаат веќе низа години негативен природен прираст.
Стручњаците на ЕУ сметаат дека ниту имиграцијата од неевропските земји не може да ја пополни оваа празнина, а доколку тој прилив биде преголем демографската слика на некои прилично национално хомогени европски земји, како што се Франција и Германија, би можела да биде значително изменета.
Пред 1990- та година ниту една европска земја немала стапка на наталитет помала од 1,3%, а до 2002- ра ги имало над 20. Бројот на жители ниту една земја освен Франција не го одржува преку наталитетот, туку со помош на имиграцијата (а и таму најголем наталитет имаат Арапите).
