(09.11.2007.)

Конечно, по долго мое инсистирање (во многу коментари и на овој сајт) дека не постои „грчко- македонски спор“ за името на нашата земја, почна да се прифаќа фактичката „ситуација“: дека Грција нема спор со уставното име „Република Македонија“, туку името „Македонија“ и се „македонско“. Се прифаќа од „државните фактори“, но и од се поголем број на медиуми. Настрана тоа што „лефтерното“ прифаќање на меѓусебен спор предизвика сериозни и долгорочни последици за земјава на меѓународен план.

(повеќе..)

Дали и колку е проблематична европската перспектива на Западниот Балкан за време на претседателствувањето на Шпанија со ЕУ? Таа е европска и не може да биде поинаква, како што не е спорно дека ќе донесе стабилност не само на регионот, туку и на Европа и светот, па затоа од суштинско значење е токму ова прашање.

Дури, доколку се има предвид фактичката состојба (единствено Хрватска е блиску до членство- ги реализира завршните преговарачки поглавја), прашањевоможе да се сведе или концентрира на Република Македонија, односно одредување на датумот за почеток на пристапните преговори за нејзино членство во ЕУ. Имајќи го предвид ова, не е многу оптимистички ставот на новиот 6-месечен претседавач со ЕУ од 01.01.2010. година.

(повеќе..)

Очекувано, без никакво изненадување. Наводната неколкудневна „драма“ на седницата на Советот на Европа се „одвиваше“ само во главите на некои новинарски медиокритети и трабанти кои „независно“ континуирано информираат од Брисел. Се разбира, секогаш „длабоко загрижени“ за Република Македонија денес и нејзината иднина.

Сите дилеми во „апсолутно спокојство“, својствено на политичките итромани и лицемери, се сведуваа на тоа колку повеќе да му се удоволи на „миленичето“ Грција и како да не се избламира Брисел, конечно да не му паднат сите маски. На штета на Република Македонија? Па, таа не постои! Ако се мисли на FYROM (единствен „заштитник“ на СФР Југославија и на совеста на „меѓународниот фактор“ за нејзиното крваво уништување), в ред. Ама таа треба „да си го реши“ проблемот со името и идентитетот на својот народ затоа што е пред се „билатерален“ (без оглед на тоа што нема и не прави такви проблеми со Грција). (повеќе..)

Не затоа што на Република Македонија ќе и го одложи датумот за почеток на пристапните преговори (најверојатно до некое ниедно време), туку затоа што не може да го избегне сопственото „раслојување“ поради проблемот кој во минатото се покажа и докажа како неминовен „растурач“ на секое „интересовно“ здружување или обединување- консензусот, поточно „инструментот“ вето.

(повеќе..)

Станува збор за предпристапна програма на Европската унија, а нејзин составен дел е ИПА (Инструмент на претпристапна помош, на англ. Instrument for Preaccession Assistance) , односно нејзинара 5- та компонента- Рурален развој. Тоа се неповратни средства за поддршка на земјоделството и сточарството во вкупен износ од 60,7 милиони евра, а кои ќе се користат до 2011- та година.

Програмата и мерките за апликации за нивно користење ќе бидат објавен идниот месец. На првиот оглас ќе се аплицира за 40 милиони евра. (повеќе..)

Македонската опозиција и нејзините медиумски трабанти ја добија можеби најголемата шлаканица во сето досегашно опозиционерско дејствување. И тоа „најголемиот дел“ од неа не од позицијата- партиите на власт (не само ВМРО- ДПМНЕ), туку од „меѓународниот фактор“, поточно од  Европската комисија. Иако од петни жили се трудеа, како досега, нејзините членови да ги „онерасположат“, па да напишат „избалансиран извештај за Македонија со многу повеќе забелешки отколку пофалби“ и да не дадат препорака за определување на датум за почеток на преговори за членство на Република Македонија во ЕУ, со „горчина в уста“ мораа да констатираат дека препораката е „сепак добиена“. Ама…

(повеќе..)

На А1 ТВ, пред се на новинарите од информативната редакција ,треба да и се признае очигледната предност во однос на другите електронски медиуми, а особено кога станува збор за професионалноста и ексклузивноста во нејзини рамки. Воопшто не изненадува тоа што единствено оваа македонска телевизија дојде „предвреме“ до нацрт- текст или работна верзија на најновиот извештај на Европската комисија, со „акцент“ дека во него нема препорака за почеток на преговори на Република Македонија за членство во ЕУ.

(повеќе..)

Воопшто не беше теко да се предвиди поразот на Караманлис и неговата „Нова демократија“ на штотуку завршените парламентарни избори во Грција. Тоа го предвидуваа не само истражувањата на јавното мислење, убедливото водство на рејтинг листите на довербата на гласачкото тело во партијата ПАСОК и нејзиниот лидер Јоргос Папандреу, туку пред се катастрофално лошата економско- социјална политика на внатрешен (во тие рамки и огромната корумпираност на владиниот кабинет), како и ригидната националистичка, а од сојузниците во ЕУ и НАТО видливо маргинализирана позиција на меѓународен план.

Меѓутоа, малкумина аналитичари и хроничари (помеѓу нив и мојата дребност) предвидоа дека овие избори ќе значат крај за политичката кариера на очигледно неспособниот, ограничен, лош, европски „нестандарден“ Караманлис (кого ниту членовите на неговата партија веќе не можеа да го поднесат).

(повеќе..)

Пораката на новиот генерален секретар на НАТО Данајската република (Грција) да престане да го блокира приемот на Република Македонија не е нова, неочекувана, а најмалку изненадувачка. „Влегува“ во рамките на неговата веќе јасно искажана целосна посветеност на политиката на отворена врата на алијансата.

Имено, Андерс Фог Расмусен по стапувањето на должноста на 1-ви август годинава на првата прес конференција изјави:

„Јас сум целосно посветен на политиката на отворена врата на НАТО. Но, членството не е право, земјите мора да бидат подготвени за него. Сепак, проширувањето на НАТО веќе ја покажа својата моќ да ја шири стабилноста и да промовира реформи. Очекувам дека тоа ќе продолжи за време на мојот мандат“.

(повеќе..)

Метју Нимиц си противречи на себе си со изнасилениот оптимизам од една и безизлезот, односно последниот обид со нов пакет- идеи конечно да и стави крај на валканата, неразумна, апсурдна, ступидна дипломатска игра на Данајската република (Грција) со името на Република Македонија (не уставното). Дека била таква од почетокот на спорењето (не спор, а најмалку билатерален) е и ќе биде уште не долго време, му е јасно не само на Нимиц, туку им е веќе „преку глава“ и на сојузниците на Атина во ЕУ и НАТО.

(повеќе..)

Како што се повеќе, според многумина молневито се шири свинскиот грип низ светот, та најверојатно мошне брзо ќе биде прогласена пандемија, се почесто се поставува прашањето: како е можно досега непознат мутант нa свинскиот грип да „избувне“ наеднаш, кога одамна во светот и на меѓународно, и на регионално и на локално ниво ништо случајно ниту се случува, ниту може да случи?

Ќе се дознае ли некогаш дали свинскиот грип „избега од контрола“ од некоја тајна лабораторија, се разбира на некоја од светските сили, или се работи за уште една (како ХИВ/СИДА) „мутирана“ болест на нашево и блиското и далечното идно време? Тешко. Просто неверојатно.

(повеќе..)

Јавната администрација е проблем кој „се влече“ уште од почетокот на независниот опстој на Република Македонија, и тоа како несоодветна и во квантитативна и во квалитативна смисла (бројна, неефикасна и партизирана). Всушност, намерно „го влечеа“ сите досегашните власти- Влади, а обидите таа да се реформира (осовремени- рационализира и модернизира) претставуваа само „шминка“ и замајување на домашната јавност и меѓународните „набљудувачи и контролори“ на процесот на европеизација и натоизација на државата.

Се чини дека она што се случува(ше) со неа конечно почна да се именува со вистинското име: манипулација. Значи, веќе не е најголем проблем нејзината гломазност и постојано зголемување, ниту неефикасноста и нефункционалноста, туку манипулирањето со нејзините „ресурси“ и се уште неосвоени (сменувачки) „простори“. Токму барањето (веројатно и се посилен притисок во наредниот период) да се престане со тоа, дава надеж дека конечно егзистенцијата и кариерата преку политика (највулгарно со „шетачко членство“ од една „добитна“ партија во друга) ќе ја замени искрениот и чесен ангажман за доброто на народот и државата, а едновремено ќе значи почеток на нужниот процес на деполитизација на македонското општество.

Нудам за (пре)прочит еден мој прилог токму за јавната администрација (под тој наслов), објавен на 25.01.2006. (повеќе..)

Од серијата мои текстови во текот на 2006- та година, кои се однесуваат на периодот пред парламентарните избори, во текот на нивното одржување и по нив, а чија содржина сметам дека има и пошироко значење (хроничарско- хрономерно, а не вонвременско или универзално) е и следниов, под наслов „Нападот е најдобра одбрана?“ (30.01.2006.).

Го преобјавувам како поттик за споредбени промисли и анализи за (не)развојот на демократскиот изборен капацитет на Република Македонија.

(повеќе..)

Раздвојувањето на учениците по етничка линија во Република Македонија е подолг процес. Може да се рече дека трае уште од почетокот на „конфликтот“ во 2001- ва година, па и пред него (едно од навестувањата за него пред кои тогашната власт ги затвораше очите, се правеше дека „не е одовде“). Малкумина имаа надеж, макар скриен оптимизам дека Рамковната спогодба ќе ја прекине, ќе ја „пресече“ сегрегацијата во „зародиш“, веќе всадена кај младите, дури и кај најмладите (на стартот од основното образование). А дефинитивно беше разгорено, па и „забетонирано“ со новата територијална организација на државата- новата локална самоуправа според етничка доминантност или компактност. (повеќе..)

Да, „непријатен инцидент“ за Грција, но сосема логична, непристрасна, разумна, чесна, расно неоптоварена реакција на човек кој ја согледува (воопшто не е тешко ако се сака) сета глупост, безобразност, безобѕирност на (пре)именувањето на Македонија и М0акедонците, а чиј заеднички именител е европски наци- фашизам.

На седница на австралискиот Парламент пратеникот Лук Симпкинс, член на Либералната партија од Ковен, Перт, се осврна на односот на официјална Австралија спремас именувањето на Република Македонија и на Македонците во Австралија.

(повеќе..)