(21.03.2007)
Воопшто не изненадува, туку напротив, сосема очекуван и логичен е првиот резултат од зачленувањето на Бугарија во Европската унија на економски план (еден од најважните): за првпат во нејзинoто поблиско минато (од смената на системот) во 2006. година нејзиниот извоз е поголем од увозот.
Во рамките на предизборната кампања од лидери на политички партии и нивни кандидати за пратеници секој ден слушаме најразлични ветувања, особено кога се работи за македонската економија. Во не мала мера неодмерени, што ќе рече не втемелени на реални и стручни анализи и проценки, пред се во однос на моментните и перспективните светски процеси и случувања, а во не мала мера и дилетантски.
Проблемот на слободата и независноста (читај: објективноста) на медиумите во Македонија не е во определбата да се анализира и коментира, односно зазема позиционерски или опозиционерски став, туку да се искажува јасна партиска припадност и да се информира еднострано, селективно, значи необјективно, па и невистинито (груба лага).
Со последното рочиште помеѓу Македонија и Грција во врска со прекршувањето на Времената спогодба од 1995. година, во Меѓународниот суд на правдата во Хаг заврши судењето, а одлуката се очекува на есен.
Пресудите на судот се сметаат за конечни и обврувачки за земјите- членки на ОН, односно за страните на спорот.
До 7- ми април Грција, а до 14- април Македонија треба да ги достават последните забелешки.
Утврден е денот на предвремените парламентарни избори во Македонија: 05.06.2011.
Одлуката на Никола Груевски воопшто не е неочекувана, но изненадува ставот на лидерот на СДСМ, односно на опозицијата- дека се откажува од сите барања со кои, според многумина експерти и аналитичари, во изминативе неколку месеци се обидуваше да ги одбегне, а да наметне друго, „вонредно“ решение (политичка криза и техничка влада).
Кога ти минуваат- мислиш дека ти минуваат многу лаги како вистини, а е се поочигледно дека се тие „употребно орудие“, отворено опозиционерско, а не независност односно објективност, како што постојано прикажуваш, убедуваш, се обидуваш да наметнеш, една откриена го урива „системот“.
Станува збор за срамна лага чиј ефект е долгорочен. Не само за новинарот, кој згора е еден од првите, највозрасните, најавторитетните во медиумот (електронски- телевизија), туку и за просторот кој го има освоено и „менторите“ за кои веќе отворено „работи“. За кредибилитетот кај корисниците- гледачите…
Податоците се алармантни, загриженоста се поголема, а најголема е неизвесноста- подеднакво и на развиените- богатите, и на неразвиените- сиромашните земји.
Почнувајќи од Нова година (всушност од летото 2010), вестите не се за зголемување на цените одвреме- навреме, туку секојдневни. Во светот, а кај нас дури и „секојчасовни“.
На големо се шпекулира дали наскоро ќе има или не вонредни парламентарни избори во Македонија (редовните се догодина). И медиуми и политички аналитичари, но и „засегнати“ политичари различно оценуваат дали се можни или не, дали се нужни со оглед на парламентарната криза- напуштањето на Парламентот од страна на најголемиот дел од опозицијат.
Некои велат дека е неспорно оти станува збор за политичка криза во Македонија, а не само парламентарна, притоа заборавајќи на нејзината суштина: таа е состојба во која темелните институционализирани вредности на политичкиот систем се практично доведени во прашање и во која рутинските одговори на системот се покажуваат како неделотворни и неадекватни (Леонард Биндер); односно тоа е криза на ефикасноста, на политичкиот легитимитет и на политичкиот идентитет.
Евроамбасадорот во Македонија изрази загриженост оти Владата и понатаму била глува на апелите за департизација и професионализација на јавната администрација. Се разбира, тој е европски дипломат, има обврска внимателно да ги следи случувањата и процесите во Македонија, па добро знае „што е што“. Очигледно, ова е уште едно негово „истрчување“ за дневно- политички опозициони цели.
НЕПОДНОСЛИВА ЛЕСНОТИЈА НА ПОЛИТИЧКО- МЕДИУМСКА МАНИПУЛАЦИЈА И ШПЕКУЛАЦИЈА:
Со Република Македонија владее ненародна, недемократска, тоталитарна власт на чело со Никола Груевски и час поскоро- веднаш треба да се урне!
Ова постојано, секојдневно го гледаме и слушаме од газдата- стопанот на А1 ТВ и неколкумина маргинални лидери на политички партии.
Тој нема некое поголемо, особено не пресудно значење за перспективата на односите помеѓу ЕУ и Македонија, туку е само едно барање или, можеби поточно, уште еден притисок за решавање на „спорот“ за името на Република Македонија. Во него се прави еден вид на баланс на тој план, а особено се поприсутната и јасно посочена согледба дека нерешавањето може да има сериозни последици врз меѓуетничките односи во земјава. Тоа секако ќе има одраз и во опкружувањето, но и врз односите во самата Европска унија.
Токму така. Инсистирањето на Грција за „компромисното“ решение „Едно име за FYROM севкупна употреба“ е невешта стратешка замка во која би требало да „падне“ Република Македонија, поточно македонскиот народ. Таквото решение значи постапно, но сигурно и неповратно меѓународно губење- непризнавање на неговиот идентитет!
Затоа е тоа „главната црвена линија“ на Грција, од која нема да остапи „по никоја цена“.
Затоа и експлицитните ступидни барања за ограничена (зло)употреба на „придавката“ македонски (во случајов таа воошпшто не е тоа) имаат предвиден „празен простор“ за премолчена „отстапка“.
Може ли пролонгирањето- одолговлекувањето на решението за „билатералниот проблем“ за името на Република Македонија да предизвика меѓуетничка дестабилизација во земјава? Не е невозможно! А кој би ја иницирал, „режирал“? Кој друг, ако не „меѓународниот фактор“?
Сепак, многу е пореално дека се ќе остане само во рамките на притисокот што побрзо да се изнајде компромисно решение- ново име, со „поголемо попуштање“ на земјава.
Не може да се има никакво разбирање за писмото што на македонскиот премиер Никола Груевски му го испратил пратеникот на ДУИ во Парламентот на Македонија, Фазли Велиу. Најмалку од сопартијците, инаку коалициони партнери во Владата на Македонија. Најнапред затоа што е тоа недугаво, неумно, нервозно, па и дилетантско, не му „прилега“ на еден возрасен човек, на претседател на едно здружение кое кај македонските Албанци има голем респект-Здружението на воените ветерани на ОНА, на истакнат член на партијата на Али Ахмети, а најмалку на зрел (според годините) политичар.
Имајќи предвид и некои други поранешни „неконтролирани“ изјави-истапи на партиски членови, очигледно е дека во ДУИ час поскоро мора да се спроведе „чистка“, односно на повеќемина членови во врвот да им се „оддаде признание и благодарност за досегашниот придонес“.
Таа секојдневно преку своите медиумски трабанти ја бомбардира јавноста со своите „експертски“ анализи, проценки и оценки дека животот во Македонија од ден на ден станува се полош, посиромашен, граѓаните тонат во беда („а Владата на Груевски немилосрдно ги троши нивните пари“). Не ја „обесхрабруваат“ ниту оценките на Светската банка и ММФ, ниту на домашните бизнисмени, ниту потезите на НБРМ (намалувањето на каматните стапки) со кои се следи тековното релаксирање односно очигледното постапно подобрување на економската состојба во земјава, а по излегувањето на светот од економската криза.
