(04.11.2007.)

На „фронтот“ ништо ново. СДСМ како челник на опозицијата и натаму интензивно и мошне успешно работи во корист на својата штета, притоа користејќи секакви „средства“, а особено лагата со кратки нозе (експресно откриена, по што се молчи како да не била искористена- употребена). Позицијата, пак, на чело со ВМРО ДПМНЕ, засега најчесто експресно и мошне успешно ги „разголува“ кратките нозе на лагата (стануваат се пократки), но е забележливо и поставувањето на прашања кои ептен заслужуваат одговор, без оглед што не го добиваат оти очигледно се многу непријатни.

Меѓутоа, она што ни станува најинтересно на „фронтот“ во последно време е проблемот на паниката. Партијата СДСМ како папагал повторува дека ВМРО ДПМНЕ е во паника, а вторава, пак, е дури за првата неподносливо „мртва ладна“, особено кога говорат и одговараат Груевски и министерката за внатрешни работи Гордана Јанкуловска. Ај за Груевски може да е тоа очекувано (секој со спортски дух, па и поранешен боксер, мора да биде таков „како таков“), но за една млада дама со толку клучна улога во „менаџирањето“ на безбедносната состојба во земјава…

(повеќе..)

Оценката за организацијата на првиот круг од парламентарните и локалните избори, пред се на ОДИХР во прелиминарниот извештај- дека се исполнети повеќето од меѓународните стандарди за демократски избори, е мошне значајна за Република Македонија, но не е и неочекувана. Притоа, да повторам, воопшто не се работи за „испит на зрелоста“, како што ги означија некои медиуми и политичари (не ни помислувајќи дека со тоа својата држава ја ставаат во понижувачка, „незрела“ позиција; како досега да сме ја учеле демократијата оти не сме ја знаеле, па сега „испитна комисија“ ќе ни го проверува наученото), а тенденциозно и некои бриселски полит- бирократи, туку за нужност од потврда на демократските вредности и капацитети на македонското општество воопшто, на граѓаните на Македонија, власта и политичкиот естаблишмент.

Сите досегашни организирани избори, од осамостојувањето на Република Македонија, беа нерегуларни, нефер и недемократски, иако особено политичките партии на власт, како најодговорни, секогаш најавуваа и ветуваа дека ќе бидат такви (еден екс премиер ги назначи „скандинавски“). Со инциденти, нереди, употреба на огнено оружје, дури ранувања и убиства, незаконско гласање- семејно, полнење на гласачки кутии итн. Не затоа што Република била демократски „незрела“, туку единствено поради сметките и пресметките на партиите и нивните елити и во позицијата и во опозицијата, кои гласачкото тело го сметаа за „тесто за месење“. Веројатно и овојпат ќе имаше нешто од тоа доколку меѓународниот фактор, пред се „главната дипломатија“ во земјава (предводена од ЕУ и САД), не ги презеде работите во свои раце, во оној дел што не зависи од власта и нејзините законски обврски. Ги „притегна“ партиите, нивните лидери, не им даде ниту да „здивнат“, а камо ли да помислат да  „мрднат“ од вообичаените демократски изборни стандарди. (повеќе..)

Како што се очекуваше и најавуваше, без оглед што гласачите во Макдонија за првпат ќе бидат во „необична“ ситуација- едновремено ќе гласаат и за нов претседател на државата и за градоначалници на своите општини сосе советници, уште на стартот е јасно дека се ќе биде „стандардно“, што значи веќе видено, чуено, со „сигурна и проверена“ форма и содржина. Оние што барем малку повнимателно и поинтензивно ги следат севкупните состоби во земјава и нејзината позиција (проблеми) на меѓународен план, по денешните „промотивни“ митинзи немаат причина да продолжат да ја следат кампањата, особено не преку медиумите- и електронските и печатените. (повеќе..)

Предвремените парламентарни избори генерално поминаа во мирна и демократска атмосфера, иако на некои места се прегласуваше и по 2 пати, оцени Државната изборна комисија.

„На овие две прегласувања, на коишто имаше поправен испит, граѓаните на Република Македонија покажаа и докажаа дека можат, и ДИК и граѓаните и општинските изборни комисии и избирачките одбори, во Република Македонија да спроведат мирни, фер и демократски избори“, изјави Јован Јосифовски, претседател на ДИК.

(повеќе..)

Може ли ова меѓувреме, помеѓу гласањето и прегласувањето на вонредните парламентарни избори, да го означиме како краток здив за сите, освен за ДУИ, партија која по прегласувањето го сврте резултатот од „дуелот“ со ДПА во 6-тата изборна единица во своја корист (вкупно освои повеќе пратенички места)? Како за кого. (повеќе..)

Уште еднаш се потврдува мојата проценка пред изборите: најавената „касапаана“ од страна на Тачи всушност беше откривање на однапред подготвеното сценарио на опозицијата (а не на победничката коалиција и ДПА), според кое предвремените парламентарни избори треба да пропаднат како нерегуларни односно фалскификат.

(повеќе..)

Веќе нема дилеми дека вонредните парламентарни избори во Македонија ја „инспирираа“ опозицијата (не дел од неа, бидејќи барем на тој план македонските партии се прецизно „диференцирани“) да подготви и вонредно сценарио кое ќе резултира со „уште еден пораз на Македонија на меѓународен план“. Како и се друго во изминатиот „катастрофален“ двегодишен период на владеење на коалицијата предводена од ВМРО-ДПМНЕ.

(повеќе..)

Не само што почна пред законски утврдениот старт, со што е направен прекршок од сите „главни“ политички партии- учесници на вонредните парламентарни избори, туку „предвреме“ и заборавија на што се обврзаа со потпишувањето на Кодексот за фер и демократски избори.

(повеќе..)

Може уште сега да се заклучи или точно да се прогнозира кој ќе победи, а кој ќе биде поразен на вонредните парламентарни избори. По објавувањето на коалициите, при што досега не се случила таква „групировка“ (надвор од двата „табора“ нема макар најмала партија што ќе настапи самостојно). Фракционерскиот дел на НСДП, кој сериозно го загрозува нејзиниот натамошен легитимиет и кредибилитет, не е тоа.

(повеќе..)

Идејата на претседателот Бранко Црвенковски за нова преговарачка стратегија со Грција, изнесена во Букурешт, а како реакција на ветото за прием на Република Македонија во НАТО, доби поддршка на дел од политичарите и пратениците во македонскиот Парламент (не од сите како што информираа некои медиуми). Пред се на оние од опозицијата, но и на некои од владејачката коалиција (не и од ВМРО-ДПМНЕ).

(повеќе..)

Тие се во тек, се реализираат интензивно, и покрај очигледниот отпор и опструкции на дел од лекарската „фела“ диригирана од опозицијата.

А дека таа, кога беше на власт (не така одамна), под „превезот“  на реформите уште повеќе ги „усложни“ нештата, го подигна „нивото“ на криминалот на „белите мантили“, за што сега молчи и се прави на удрена, па дури прави обид за „миење на рацете“, докажува и следниов мој прилог објавен во ноември 2005-та (значи, кога СДСМ и ДУИ беа на власт, а министер за здравство беше „пребеганиот“ во Турција Владо Димов).

Насловот:
Здравството доведено во колапс. А кој го доведе?

(повеќе..)

(Прилог на Љупчо Димитровски објавен во „Дневен е-Еснаф“, 17.07.2006

Како и неколкумина други колумнисти – интелектуалци, уште пред стартот на предизборната кампања со многу аргументи парламентарните избори (2006-та) однапред ги оценив како нефер и недемократски. Дека тие ќе бидат „далеку“ од „скандинавски“, како што најавуваше премиерот Бучковскии, со каква што оценка се обиде да го амортизира сопствениот, поразот на неговата партија и коалицијата што ја предводеше.

(повеќе..)

Во изминативе денови и недели следиме мошне засилена партиска актривност во врска со една иницијатива на Владата на Груевски (веќе во првична реализација- објавен е меѓународен конкурс за идејно решение), која удира врз „најмекото ткиво“ на македонскиот соживот (доколку се согласуваме дека тој се уште постои во суштинска смисла).

(повеќе..)

По малку чудно, па и апсурдно: прослава на „заокружен“ изминат период на реализација на потпишан документ организира „актер“ кој се борел со оружје в рака (но не за него односно за „спогоденото“, туку за сосема други цели), а не нејзин потписник или потписниците. Не станува збор ниту за некаква „артикулација“, меѓународно правно „формулирање“ на барања или услови (суштинското на договорот е подобрување на статусот на малцинствата за кои во вооружен „конфликт“ се бореа само припадници на едно!). Што, се разбира, не значи негација на правото да го прославува за што самата не знаела дека се бори (не мислам на „општата“ цел).

Не е на одмет да потсетам дека „конфликтот“ не го предизвика и водеше политичка партија (нејзина воена формација), туку воена структура, долго време и меѓународно третирана како терористичка, од која „изникна“, „произлезе“ албанскиот политички субјект ДУИ.

Уште почудно и поапсурдно е што потписниците не само што не ни помислуваат на такво нешто (да прославуваат), туку и не ја удостојуваат прославата со своето учество. Како да чувствуваат грижа на совеста, како да сакаат да заборават што потпишале, како некој со сила да ги натерал на тоа.

(повеќе..)