(07.05.2008.)
Интересно, сето она што лидерот на ВМРО- ДПМНЕ Никола Груевски го рече на промоцијата на кандидатите за изборните листи на коалицијата „За подобра Македонија“ засега не предизвикува никаква реакција, туку една негова претходна изјава, инаку познат став: дека за промена на името на државата треба да решаваат граѓаните по парламентарните избори. (повеќе..)
Може уште сега да се заклучи или точно да се прогнозира кој ќе победи, а кој ќе биде поразен на вонредните парламентарни избори. По објавувањето на коалициите, при што досега не се случила таква „групировка“ (надвор од двата „табора“ нема макар најмала партија што ќе настапи самостојно). Фракционерскиот дел на НСДП, кој сериозно го загрозува нејзиниот натамошен легитимиет и кредибилитет, не е тоа.
Анкетата на Меѓународниот републикански институт (ИРИ), спроведена овој месец, покажала дека владејачките ВМРО-ДПМНЕ и ДПА бележат раст на популарноста од 3%, па сега имаат рејтинг од 29%, односно 8%. Поддршката за СДСМ, пак, е идентична како и во декември лани – 11%. Останатите партии имаат рејтинг од 1% или помалку. Неопределени се 19%.
Очигледно, за жал, СДСМ во својот „најнов“ кус, само 2-годишен опозоционерски стаж ниту тоа не го научи или, пак, не сака да го разбере. Веројатно сметајќи дека така полесно ќе „мине“. Особено кога со свои оценки им противречи на сите, на меѓународниот „фактор“, па дури си противречи и на самата себе си.
Се надевам дека сепак изборните штабови или портпаролите на партиите, кои ќе се борат за што повеќе места во Парламентот на предвремените парламентарни избори, нема да тресат толку „зелени“ за да не можеме ни здив да земеме од смеење. Ама…
Најава на опозицијата: формирање на Коалиција за европска Македонија, односно на партии со европска ориентација.
Телефонската анкета на јавното мислење на Институтот за демократија, направена во изминатиот викенд на репрезентативен примерок од 1.129- мина испитаници, покажа дека нема (и најверојатно ќе нема) ниту промена на местата на ранг- листата на македонските политички партии, ниту промена во однос на нивната доверба кај граѓаните.
Веднаш по одлуката македонскиот парламент да се самораспушти (што уследи по неколкудневна долга, мачна и прилично „безобразна“ расправа- со навреди и неконтролирани истапи односно нервозни однесувања и врескања, пред се на опозицијата), а потоа и да се закажат предвремени парламентарни избори на 1-ви јуни годинава, како што и се очекуваше, започна тн. „неформална“ предизборна кампања. (Види за неа во мојот прилог „In continuo“.)
(Прилог на Љупчо Димитровски објавен во електронскиот весник „Дневен е-еснаф“, на 14.06.2006)
Што е тоа проект? Излишно прашање? Секој знае, нема кој не знае? Па зошто тогаш постојано се нагласува дека проблем со користењето на меѓународните фондови од страна на Македонија е пред се недостиг на „вистински“ проекти односно неквалитетот на понудените?
(Прилог на Љупчо Димитровски објавен во „Дневен е-Еснаф“, 19.11.2005)
Вообичаено, една година пред најважните избори, во едно демократско плурално општество-парламентарните, почнуваат политичките (пре)групирања кои не ретко прераснуваат во политички турбуленции во буквалната смисла на зборот.
Дали почнаа на нашава, македонскава политичка сцена? Одговорот е: да, групирањата веќе се случија- се случуваат како „предигра“ на прегрупирањата, а за турбуленциите во овој миг можеме само да прогнозираме дека ќе ги има.
(Прилог на Љупчо Димитровски објавен во „Дневен е-Еснаф“, 17.07.2006
Како и неколкумина други колумнисти – интелектуалци, уште пред стартот на предизборната кампања со многу аргументи парламентарните избори (2006-та) однапред ги оценив како нефер и недемократски. Дека тие ќе бидат „далеку“ од „скандинавски“, како што најавуваше премиерот Бучковскии, со каква што оценка се обиде да го амортизира сопствениот, поразот на неговата партија и коалицијата што ја предводеше.
Можеби насловот со оценка ќе претставува недозволива новинарска (моја) „антиципација“, но таа се наметнува сама по себе. Од проста причина што „утките“ на водечката СДСМ (пред се) веќе не можат да се избројат, а се премногу очигледни. Ја поткрепувам и со познатата: „Кој си ја има мувата на капа…“, и тоа со аргументи со кои позицијата (ВМРО-ДПМНЕ) удираат „контра“. Нема потреба да се изнесуваат други, „независни“ или „објективни“, а „нерасчистени“, ниту, пак, новото раководство на најголемата опозициона партија (колку најголема?) помислува да стори макар минимален напор во таа насока.
Значи, само пренесувам нешто „најново“, а кое потпаѓа под тн. урбанистички криминал- урбана мафија:
Александар Верушевски е пуштен од затвор. Така одлучи претседателот Црвенковски, кој ја потпиша одлуката за негово помилување. Во Министерството за правда не се согласуваа со оваа одлука на шефот на државата.
По обвинувањата на ВМРО ДПМНЕ дека зад потписот на Бранко Наумовски на одлуката на Уставниот суд, за укинување на неколку члена од Законот за знамињата на заедниците, стои сценарио на претседателот Бранко Црвенковски, договорено на 18-ти октомври во еден од скопските ресторани, од кабинетот на шефот на државата реагираа за изнесени лаги и инсинуации, упатувајќи простачка, никако не политичка навреда („Деца, не си играјте со државата“):
„Да се води држава не е детска игра, особено тоа не ви е дозволено вам, на кои им е доверен мандат проблемите да ги решаваат, а не да ги создаваат и да манипулираат“.
На „фронтот“ ништо ново. СДСМ како челник на опозицијата и натаму интензивно и мошне успешно работи во корист на својата штета, притоа користејќи секакви „средства“, а особено лагата со кратки нозе (експресно откриена, по што се молчи како да не била искористена- употребена). Позицијата, пак, на чело со ВМРО ДПМНЕ, засега најчесто експресно и мошне успешно ги „разголува“ кратките нозе на лагата (стануваат се пократки), но е забележливо и поставувањето на прашања кои ептен заслужуваат одговор, без оглед што не го добиваат оти очигледно се многу непријатни.
Меѓутоа, она што ни станува најинтересно на „фронтот“ во последно време е проблемот на паниката. Партијата СДСМ како папагал повторува дека ВМРО ДПМНЕ е во паника, а вторава, пак, е дури за првата неподносливо „мртва ладна“, особено кога говорат и одговараат Груевски и министерката за внатрешни работи Гордана Јанкуловска. Ај за Груевски може да е тоа очекувано (секој со спортски дух, па и поранешен боксер, мора да биде таков „како таков“), но за една млада дама со толку клучна улога во „менаџирањето“ на безбедносната состојба во земјава…
Итната седница посветена на инцидентот во Танушевци, во кој загина еден припадник на граничната полиција, а двајца беа ранети, како и предложените заклучоци се само политички памфлет на опозицијата. За опозицијата, пак, тоа е уште еден безуспешен обид да се освести власта и на безбедносната состојба да гледа пореално.
