Уште на самиот старт на кампањата „И јас сум А1“, што беше најавено дека ќе трае до крајот на февруари, а ненајавено продолжи и месецов- март, искажав јасен став дека е неприфатлива, немушта, инфантилна, на моменти и кловновска во нејзината реализација. На пример одењето по куќи и собирањето на потписи што, за среќа, брзо беше напуштено. Во спротивно, можеше лесно да се случи да чукнат на вратата на некој ВМРО-вец, па лесно е да се претпостави на какви непријатности би се нашле „чукачите“.

И притоа потенцирав дека колегите- новинари на А1 ТВ со тоа „одработуваат“ исклучиво во корист на сопствената штета.

Потврда на мојот став „стаса“ деновиве, а реакцијата на „засегнатите“ е нервозна и недостоинствена.

(повеќе..)

Токму тоа е главниот проблем на македонската актуелна опозиција: се да напаѓа, да „црнее“, особено она што е очевиден успех, постигнување за „обичниот“ човек. А кога ќе се соочи со несоборливи аргументи и факти, едноставно замолчува, премолчува и чека нова (не)прилика да продолжи за истото (па и кога нема врска со „новото“). Што не е ништо друго, освен „голо“ критизерство. Не може да се разбере зошто упорно „турка“ така, кога во изминатиов период, од губењето на власт до денес, не доби- не добива ниту промил повеќе во подобрувањето на катастрофалниот рејтинг.

И најновиот извештај на Инситутот за економски стратегии и меѓународни односи „Охрид“ („тинк-тенк“ – независна јавна истражувачка организација) за успешноста на Владата на Груевски е доказ за тоа. Најверојатно ќе биде премолчен или, што е помалку веројатно, оценет како пристрасен (од „докажан“ како еден од „нејзините“).

(повеќе..)

Се почесто македонската парламентарна и вонпарламентарна опозиција бара да се седне за маса и да се утврди „национална стратегија“ за решавање на проблемот што го има Грција со името на Република Македонија, „каква што има јужниот сосед“. Настрана фактот дека неговата „црвена линија“ не е „консенсуална стратегија“, особено не поставена- формулирана низ „политички дијалог“ ( една од многуте опозиционерски ступидарии, според последиците еднаква на „антиквизацијата“), а имајќи предвид неразбирливи, пред се сомнителни ставови (како што е „договор по секоја цена“, предизборното ветување за решение за 6 месеци), крајно е време таа- македонската опозиција јасно и гласно, се разбира јавно, да се изјасни:

Која е нејзината „црвена линија“ преку која не би минала, макар земјава да добие уште едно вето односно да не добие датум за почеток на преговори за членство во ЕУ?

Изјаснувањето е нужно, меѓу другото, за да не се губи време и залудно да не се троши енергија. Зашто, доколку е иста со онаа на власта ( добро позната- иденттитетот во сета негова комплексност, особено името на народот и неговиот јазик), тогаш чуму „нов договор“?

Меѓутоа, доколку смета дека може да се отстапи и од нив (да не е тоа „по секоја цена“?), тогаш…никакво договарање! Подобро да замолчи, да се „покрие“ за да не биде не само извикана, туку и исплукана.

(повеќе..)

Предлог- буџетот за идната година е поголем за 100 милиони евра во однос на годинашниов, и тоа со пораст и на приходите и на расходите. Станува збор за 2, 3 милијарди евра или зголемување за 3,4%. Приходите од даноците ќе се зголемат за 65 милиони евра, а вкупното трошење ќе биде поголемо за 2,8% или 2,5 милијарди евра. Проектираниот- пресметаниот дефицит ќе изнесува 170 милиони евра.

Интересно, експертите се воздржуваат од првични анализи и проценки, а тоа посебно се однесува на опозицијата. Ставот дека при креирање на дефицит е поважно за што се трошат пари, со „задолжителната- дежурната“ забелешка за мали деца,  дека „едно е инвестиција да направите споменик, друго е капитална инвестиција да направите два километра автопат“, потврдува дека развојноста и реалноста не се спорни. (повеќе..)

Случајот со „шведската“ млекарница „Сведмилк“ ќе остане забележан во аналите на „Invest in Macedonia“ како најтипичен пример на криминализација односно грабеж на домашно- странска инвестиција од страна на македонски полит- бизнис олигарси,  на манипулација на фармери со катастрофални последици за нив, но и за сточарството воопшто, а секако и на новинарска зависност од највисок степен („агитпроповштина“),- целосно во интерес на медиумски „тајкун“.

Независно од тоа дали Владата на Македонија може(ше) да стори нешто, да интервенира, да спречи, да помогне или не, имајќи предвид дека се работи за приватна фирма (нели приватноста е светост во „европско- светскиот“ бизнис кој, во рамките на евро- атлантските аспирации, е „консензуална“ стратешка цел на земјава), „Сведмилк“ е лоша (пре)порака за отвореноста, правната сигурност и атрактивноста на земјата како привлечна бизнис дестинација.

(повеќе..)

Сосема „неекспертски“, дури наивни беа проценките и предвидувањата дека Република Македонија ќе биде „заобиколена“ од економската криза, па дури и дека има шанси да „ќари“ од неа. Од ден на ден се покажува дека тоа едноставно не е можно…без одговор или „противудар“ со радикални економски и други мерки (да, и политички). Што засега изостанува.

Она што досега го презеде и во од го презема Владата секако овозможува извесно смирување на кризните „ветришта“, но останува надежта дека таа брзо ќе се „сепне“ и „преродбата во 100 чекори- надградена и проширена“ ќе ја корегира со драстично намалување на чекорите! (повеќе..)

Во еден неодамнешен текст на овој сајт го изнесов својот став оспротивен на многумина светски економски експерти: дека годинава нема да биде „кулминативна“ за светската криза односно економската рецесија, туку тоа ќе биде идната или дури (со голема веројатност) 2011- та. Деновиве в0 некои медиуми и на Интернет имав можност да прочитам изјави на светски експерти во кои го тврдат истото- дека таа ќе потрае најмалку две- три години, а последиците од неа допрва ќе бидат „стресни“ за светот.

Сигурен сум дека Светскиот економски форум во Давос, кој започна вчера и ќе трае 5 дена, ќе потврди уште најмалку две нешта: дека рецесијата е свесно предизвикана, поради тесни „мултинационални“ и/или регионални геостратешки интереси, и оти нејзиниот почеток не беше минатата, туку е, може да се рече и допрва ќе биде оваа година. (повеќе..)

Македонската опозиција веќе им здодеа на граѓаните, а веројатно и на себе си, со папагалското „критикување“ на позицијата односно на Владата на Никола Груевски дека троши „огромни средства (пари)“ на “саморекламирање“, притоа мислејќи на континуираните („за се и сешто“) медиумски кампањи. Веројатно и на Владата и на самиот Груевски исто така му е здодеано постојано да ги слуша прозивките за отчет- да каже (лично тој) колку„народни пари“ се потрошени и се трошат за тоа (бидејќи „огромни“ кај народот не „пали“), па не ги слуша или го фатило инает и веројатно нема да каже и по губењето на власта( кога опозицијата ќе научи како се победува на регуларни и демократски избори).

Како „олеснување“ на „позиционерите“, пак, а особено на нивните медиумски поддржувачи, со не мала доза на самозадоволство беше „начекана“ и пласирана (без посериозни анализи и коментари) информацијата дека ЕУ за саморекламирање во 2008 -ма потрошила 2,4 милијарди евра.

Што прави Владата на Република Македонија (не на ВМРО-ДПМНЕ и Груевски): реализира медиумски кампањи или се саморекламира? (повеќе..)

Европската банка за обнова и развој (ЕБОР), основана во 1991- ва година, финансира структурни проекти во поранешните социјалистички земји од Централна и Источна Европа, односно ги поддржува во фазата на транзиција кон пазарна економија. Таа е во сопственост на 60 земји и 2 меѓувладини институции (Европската заедница и Европската инвестициона банка), со запишан капитал во вкупен износ поголем од 20 милијарди евра. Не ја користи директно оваа цврста капитална база за финансирање на проекти, туку се задолжува на меѓународните пазари на капитал, притоа постојано придржувајќи се на здравите банкарски принципи.

Оценките на ЕБОР за економските состојби и перспективи на земјите во кои дејствува се мошне реални и релевантни, меѓу другото секогаш потврдувани со насочувањето, инвестирањето односно пласманот на средствата. Затоа најновата проценка дека и во Македонија ќе забави економскиот раст- од 5, 3% годинава ќе се спушти на 4,7% во 2009-та, треба да се прифати како валидна (и оптимистичка), имајќи ја предвид глобалната економска рецесија, но и како предупреда дека е нужна мобилизација на сите економски чинители во земјава. ЕБОР веќе најави дека, како и досега, нема да стои настрана. (повеќе..)

За квазилидерството „како такво“, посебно во македонското политичко милје, досега сум пишувал на неколку наврати, а, се разбира, и натаму ќе пишувам секогаш кога ќе имам конкретен повод (неисцрпна тема?). Како сега.

Имено, дефинитивно е јасно и крајно „експлицитно“ потврдено дека главниот (можеби и единствен) проблем на обновениот СДСМ е неговото најтесно раководство, а пред се лидерот Радмила Шеќеринска. Таа ниту „личи“ на лидер(ка), ниту се однесува (контролира) како таква, особено во настапите пред јавноста. Мислам на нејзините се почести „застанувања“ (или „местења“) пред микрофоните и камерите на медиумите и изјавите за се и сешто, а всушност за „единствено нешто“: Никола Груевски.

(повеќе..)

Инфлацијата во Македонија е повторно двоцифрена. Заводот за статистика соопшти дека трошоците за живот во минатиот месец пораснале за 10,1% во споредба со истиот месец лани.

Јасно е дека е таа најмалку „внатрешна“, односно резултат на енормниот пораст на нафтата на светскиот пазар, но и на порастот на цените на храната и кај нас и во светот. Меѓутоа, не смее да се чека таа да падне на подносливо ниво „сама од себе“, особено затоа што граѓаните секојдневно директно ја чувствуваат врз сопствениот џеб. Таа е „додатна тежина“ на и онака тешкиот сиромашки „камен“ што постојано ги влече или држи на дното на живуркањето. Најмалку, пак, Владата да продолжи како ништо драматично да не се случува. (повеќе..)

(30.06.2008.)

По дводневната македонско- грчка турнеја медијаторот Метју Нимиц им изјави на новинарите дека е точно оти се разговара и за друго освен за ново име на Република Македонија. „Појавувањето на други прашања“, како што рече, е потврда дека Атина на преговорите (а не разговорите како што вели Нимиц) поставува и прашања односно барања „поврзани“ со името. Нешто што или поради политичко слепило не го гледаат или го премолчуваат  за да се покажат „конструктивни“ некои политичари од опозицијата (белки не мислат дека „поврзани праша“ поставува Македонија!). (повеќе..)

Владата донесе пакет од 8 мерки за да го ублажи нафтениот ценовен шок. Најголема корист ќе имаат земјоделците и транспортерите (директна и индиректна), но и моторизираните граѓани- учесници во сообраќајот.

(повеќе..)

Очекувано, на премиерот Никола Груевски граѓаните, но и организицаии, институции, компании деновиве му поставуваат бројни горливи прашања и му испорачуваат предлози, потреби, барања. Најмногу од сите нив се однесуваат на економската состојба во Македонија, а сиромаштијата, стандардот, вработувањето и бизнис климата се издвојуваат како приоритетни.

Особено внимание предизвика Меморандумот на Европската бизнис асоцијација на Македонија со 30 активности кои ги смета за најважни- „топ“, а едновремено и се нудат искуствата на нејзините членки. (повеќе..)

Иако се чека да помине вториот круг од предвремените парламентарни избори, со кои е повеќе од сигурно дека ќе биде положен „поправниот испит“ по фер и демократски избори, односно лошата оценка на „меѓународната“ по првиот круг, нема и не смее да има ниту миг за тоа. (повеќе..)