Воопшто не е спорна нужноста од постоење и постојано- континуирано збогатување на национална- Македонска енциклопедија (не Енциклопедија на Македонија). Национални имаат многу, речиси сите нации во светот. Таквата енциклопедија е одамна „дефинирана“- утврдени се нејзините основни карактеристики: енциклопедиското знаење се групира според исклучително важен критериум- националниот, кој подразбира собирање и лексикографско систематизирање на знаењето за националните култури, достигнувањата и вредностите. Тој е мошне значаен за, како што потенцираат енциклопедиски авторитети, виталните интереси на слободата и опстанокот, особено на малите народи во современиот свет. Постои општа согласност дека во тој свет се загрозени двете најголеми придобивки на граѓанското општество- правата на човекот на индивидуална (лична) и колективна (национална) слобода. (повеќе..)

Европа и САД конечно „ја открија Америка“: Данајската република (Грција) нема проблем со името на државата Република Македонија, туку со идентитетот на македонскиот народ! Поради ова најново „откритие“ Атина е дефинитивно срамно „разголена“, па единствен спас гледа во евентуалното убедување на своите сојузници и пријатели по изборите во јуни; дека токму тој- идентитетот е опасен за целата западна цивилизација, а не само за неа. Не сум убеден дека во тоа нема да успее, а што, пак, од друга страна, ќе значи или „поголема флексибилност“ на Македонија, која подразбира „компромис“ околу „македонски“ (јазик, култура, корени, блиско и далечно минато- историја, традиција…-идентитетот во сета негова комплексност) или спорењето на нејзиното име (не уставно) да продолжи се до идното прекројување на регионот- негово „стопување“ во „преоден“ европски дел.

Патем, нужно е, и за нас и за меѓународниот фактор, да се „расчисти“ следнава „валканица“ на Атина: таа нема „спор“ за името на својот северен сосед, туку „го спори“ неговото постоење со уставното име (не со FYROM- БЈРМ или некое „заеднички прифатливо“). Да имаш спор и да спориш е  сосема различно. Кој не знае или не разбира нека стори напор да научи, а може   и да најде некој да му објасни (не мора да биде многу учен). (повеќе..)

Прошталните средби на Бранко Црвенковски со најзначајните европски соговорници во Брисел се само вообичаена „завршна форма“ на мандат на еден државник во чија ингеренција, меѓу другото, е претставување, застапување на државата на меѓународната сцена и одбрана на нејзините интереси, дигнитет, интегритет и идентитет. На нив не може да се очекуа друго, освен куса заедничка ретроспектива на постигањата и проблемите односно неостварените цели на меѓусебното заедничко дејствување и потврда на основните заложби и конкретни барања што останува да бидат реализирани во наредниот период, а како пораки до „новите власти“. Следствено, несериозно и инфантилно е пораките на „главните“ европски соговорници да се оценуваат како „ се посилни“ или „силни“ и оти токму поради нив средбите „ќе останат запаметени“. Да, ќе останат забележани на „соодветно место“ ( и во нашиов „Хрономер“), но дека ќе се запаметат…

(повеќе..)

Очигледно е дека актуелната опозицијa (пред се СДСМ) од ден на ден зема се поголем „замав“ во својата „конструктивна“ активност, едновремено обидувајќи се да се соземе од претрпениот шок поради катастрофалните порази на претседателските и локалните избори (да се престрои во од). Дури не води сметка дека е едноставно неможно, „неприродно“ да се смени власта,  да се преврти расположението на граѓаните кон неа за само месец- два. (повеќе..)

Јакнењето на стратешкото партнерство помеѓу САД и Турција, повлекувањето на американските трупи од Ирак, состојбата во Авганистан и новите настани на Блискиот исток, како и односите на Турција со Ерменија, се главните теми на средбите на американскиот претседател со турските челници. Главна негова заложба е да се искористи нејзиното растечко влијание во регионот и исламскиот свет. (повеќе..)

Нема голема, средна, мала глупост, ниту за смеење, потсмевање, одбивање, игнорирање. Според сушноста, таа е немерлива односно бесконечна, но најважно за неа, како што потенцира еден учен, е дека секој поединец може навистина да биде глупав, но глупоста како резултат е тимска работа. Можеби е поважно дека е грев, а најважно тоа што и во минатото и денес, како што забележал за сите времиња Шопенхауер, во светот главно царува злото, а главен збор има глупоста.

Сепак, кога слушам, гледам и следам што се случува со глупоста која мошне често, да не речам секојдневно излегува од „главите“ на евробирократите, особено на оние во Брисел кога станува збор за „случајот БЈРМ“ (оригиналната глупост што „милозвучно“ е наречена „референца“ е FYROM), некако најпогодна е онаа на Сенека: „Помеѓу другите неволји, глупоста ја има и оваа особина- секогаш се повторува“.

Најновата од евробирократските „глави“ во Брисел е замената на терминот „македонски“  и меѓународниот код „МК“ со „да се дефинираат“! (повеќе..)

Се чини дека почна пропаѓањето на одделни членки на ЕУ, како „преодна фаза“ во „растурањето“ на унијата: ЕУ ќе ги спасува своите членки од банкрот, а први за тоа се сметаат Ирска и Грција.

Договореното во Брисел не е она што се очекуваше. Лидерите на ЕУ решенијата за надминување на глобалната економска криза ги „префрлија“ на претстојниот самит на Г 20, што ќе се одржи во Лондон на почетокот на април.

Постигнатиот начелен договор за издвојување на 5 милијарди евра за инвестирање во енергетски инфраструктурни проекти и широкопојасен Интернет е начелен поради условот предвидените средства да се потрошат во оваа и идната- 2010- та година. Тој се смета за успешен со оглед на претходно жестокото отфрлање на планот за спас на економиите на Централна и Источна Европа од страна на претседавачот- Чешка.

Првите критики за самитот ги испорача Америка: и покрај одлуката за двојно зголемување на фондот на 50 милијарди евра за оние што се најмногу погодени од кризата, зајакнувањето на ММФ и спомнатите 5 милијарди евра, ЕУ засега нема решение како да се излезе од кризата.

(повеќе..)

Србија забрзано чекори кон членство во ЕУ. Многу е веројатно дека таа ќе биде следната земја по Хрватска која ќе биде примена, но нема да претставува никакво изненадување ако и двете бидат примени во „пакет“, можеби заедно со Албанија и/или Црна Гора.

Србија во ЕУ пред Република Македонија? Па, нормално! Има некој што се уште се сомнева во тоа? На таквиот му препорачувам да се обиде да го „измери“ геостратешкиот интерес за Балканот на „главните“ во ЕУ (Германија, Франција, Италија, Велика Британија). (повеќе..)

Македонија е решена да ги исполни поставените задачи потребни за членство во ЕУ, но како мала земја е загрижена да не се поставуваат нови, дополнителни непринципиелни услови и пречки кои не се дел од копенхагенските критериуми.

ЕУ треба да ги почитува принципите кои самата ги постави и прогресот на земјите кандидати да го цени врз таа основа.

Во Брисел се одржува европски политички самит  „Рекапитулар за Балканот“, на кој учествува и македонскиот министер за надворешни работи Антонио Милошоски.

(повеќе..)

Лидерите на ЕУ, на 27-члениот одбор на последниот самит на Брисел, се согласија дека ратификацијата на Лисабонскиот договор продолжува и по отфрлањето на ирскиот референдум.

Во тој контекст особено се издвојува ставот на Чешка. Делегацијата на оваа земја се изјасни дека процесот на ратификација е во континуитет, но тој ќе биде суспендиран се додека не се донесе изјавата од Уставниот суд. (повеќе..)

Дека многу нешта во овој наш до крајности политизиран, поточно политикантски живот не се менуваат или, пак,  се менуваат мошне бавно, „највепчатливо“ зборува процесот на нашето европеизирање.

Сигурен сум дека на прилогов што следи, објавен на 15.12.2005-та во електронскиот весник „Дневен е-Еснаф“ (сега со незначителни пред се стилски интервенции и во прво лице еднина) многумина, откако ќе го прочитаат, ќе се согласат дека и сега нема што ниту да му се додаде, ниту да му се одземе.

Лично воопшто не милувам да „ретропишувам“, ама кога се работи за ре-актуелност…

(повеќе..)

Распаѓањето на Чехословачка пред 15 години беше наречено „кадифен развод“. Двете членки на федерацијата се разделија мирно, на пријателски начин. Фламанците и Валонците го проучуваат овој пример, обидувајќи се да утврдат дали е применлив на нивната земја. 3 месеци по парламентарните избори, Белгија и натаму нема Влада, а на двете страни се погласни се оние кои повикуваат на раскин на 117 години старата федерација со 10,5 милиони жители. Сепаратистички повици се слушаат и од богатиот север и од посиромашниот југ на земјата.

(повеќе..)

Претседателот на Европската комисија, Жозе Мануел Дурао Баросо, побара од Велика Британија и Полска да покажат „политичка храброст“ и да се согласат на компромис околу новата верзија на Уставот на ЕУ.

„Потребно ни е политичко лидерство и верувам дека државите- членки ќе работат во духот на изнаоѓање на компромис“, нагласи Баросо на конференцијата на претставници на европскиот и националните парламенти во Брисел.

(повеќе..)

Во најновиот извештај на ЕУ за првпат се спомнува 2009-та година како година во која Европскиот парламент би можел да даде согласност за членство на Хрватска. Помалку очекуван, но затоа и дотолку поголем е успехот на хрватската дипломатија која во изминатите недели беше посебно ангажирана во него да не се спомнат некои „проблематични“ прашања кои би можеле да го забават процесот.

(повеќе..)