Ништо ново во разговорите и преговорите околу спорењето (не станува збор за спор, ниту за билатерален проблем) на Данајската република (Грција) на името на нашата држава. Оптимизмот на Метју Нимиц по најновата рунда разговори (околу проблемите што ги „оптоваруваат“ преговорите) е сигурно одново разнишан, ако не и „збришан“ по повторениот став на Груевски за двојна формула како „природна позиција на Македонија“, а особено по денешната закана на Бакојани дека нејзината земја ќе продолжи да ја блокира евро- атлантската интеграција на Република Македонија се до изнаоѓање, односно „прифаќање на сложено име со јасна географска одредница за севкупна употреба“.

Време е Македонија да го преземе неопходниот чекор: да ги прекине преговорите (има многу аргументи за тоа), а да продолжи многу посилно и позабрзано на достигнување, па и надминување на евро- атлантските стандарди. Со што на јужниот сосед и неговите сојузници нема да им се даде уште една шанса за покажување на сила и ароганција. Поточно, како што е се поевидентно, да ја продолжат специјалната војна против неа.

(повеќе..)

Што се случува кај нашиот јужен сосед? Се и сешто сведено на едно нешто: разнишана внатрешна безбедност, длабока социо- економска криза, протести, нереди, судири со полицијата, штрајкови, пораз на надворешната политика не само во однос на проблемот што го има со името на Република Македонија, несфатливи, дури непресметливи потези…

Се бројат деновите, можеби и часовите до поразот, конечниот пад на Владата која веќе предолго е на „стаклени нозе“. (повеќе..)

Да, улогата на Метју Нимиц во надминувањето на проблемот што го има јужниот сосед со името Македонија (не уставното име на државава), всушност со постоењето и идентитетот на македонскиот народ, одамна не е медијаторска, а на тоа не се реагира. Освен неодамна, кога македонската „страна“ му обрна внимание дека ги пречекорува своите ингеренции. Неговото наводно заборавање е  вешто и итро (дипломатско?) наметнување на себе си како клучен фактор, решавач на проблемот.

Кога би бил она за што е избран од страна на ОН- медијатор, ниту досега, ниту сега, ниту во поблиска или подалечна индина не би си „дозволил“ да предлага нови имиња за Република Македонија, секогаш со „придружни пакети“, туку би барал предлози од двете „страни“, кои потоа би ги разгледал со помош на експерти, за најпосле да посредува во формулирањето на  заеднички  прифатливиот. Можно ли е на Нимиц тоа да не му е познато? Не! (повеќе..)

Многумина со посебно внимание, па и респект слушаат, дослушуваат, следат и анализираат се што ќе поткаже и докаже министерката за надворешни работи на Данајската Република (за други позната како Грција), Дора Бакојани. Веројатно импресионирани од нејзината „големина“ (како министерка на „голема“ земја), но и од нејзиниот шарм и убавина (првото повеќе од второто- премногу е, брате, крупна, па и некако нападна, мажествена). А мене лично ми се се позабавни, смешни, неретко и инфантилни нејзините изјави и пораки. Се разбира, пред се оние упатени до македонската „страна“. (За друго многу и не слушам и не читам од неа, а сум забележал дека во друштво со „големоевропските“ е прилично молчалива, повлечена, ми изгледа поприлично инфериорна.)

(повеќе..)

Што друго, освен и официјално отфрлање на барањето на македонската страна егејското прашање да биде дел од преговорите за името? Преговарачот Василакис за време на двочасовната средба со медијаторот Нимиц во Њујорк пренел дека не постои македонско прашање во Грција.

Дали треба пак да повторувам дека веќе на сите им е јасно, освен на „верните сојузници“, оти Атина не преговара за името на нашата држава, туку од петни жили се труди, се „бори“ да го смени националниот идентитет на македонскиот народ? И уште- дека не станува збор за егејското прашање како „дел“ од преговорите, туку за вистински и единствен билатерален проблем? (повеќе..)

Воопшто не изненадува тоа што „првиот чекор“ на медијаторот Метју Нимиц од новата преговарачка „офанзива“ се покажа многу потежок од досегашните. Дури, мислам дека тој не успеа ниту да го „дочекори“.

Од многу едноставна причина:  ранетиот лав е (секогаш) поопасен од оној што успешно се перчи со својата сила.

(повеќе..)

Да, воопшто не е лесно, туку напротив, најтешко е да се чита (слуша) меѓу редови она што го кажуваат и порачуваат политичарите и белосветските…Особено кога се работи за „добри намери“.

Генералниот секретар на НАТО Јап де Хоп Шефер воопшто не мораше да доаѓа во Скопје за да ни „препорача“ да „најдеме“ решение со Грција до 9-ти јули за да ги „стасаме“ Албанија и Хрватска.

(повеќе..)

Разголувањето на нашиот јужен сосед (од овој момент го прифаќам сосема оправданото барање на македонските интелектуалци и уметници Грција да ја нарекуваме „јужен сосед“ или „Атина“, исто како што тие одамна така ја нарекуваат нашава држава) започна од нејзините сојузници.  Иако морам да признаам малку побрзо отколку што очекував.

Очигледно, Атина веќе им дошла преку глава, па мораат да почна да ја…за да ја смират, де!

(повеќе..)

Дали погрешив во кусиот коментар односно прогноза на крајот од прилогот со кој го најавив почетокот на самитот на НАТО во Букурешт (пред два дена)- дека Грција нема да издржи и ќе го премолчи односно изгласа приемот на Македонија во алијансата? И оти, доколку ја оствари заканата за вето, тоа ќе значи нејзино комплетно „разголување“, па на премиерот Караманлис, министерката Бакојани и останатите веројатно ќе им се случи да бидат…?

(повеќе..)

Букурешт е подготвен за самитот. Отворањето ќе го означи традиционалната изложба на НАТО и самитот на владите од земјите членки и партнери на алијансата. Потоа ќе следува обраќање на генералниот секретар на НАТО, Јап Де Хоп Шефер, а за денеска е најавено и пристигнувањето на американскиот претседател Џорџ Буш од Украина и на рускиот претседател во оставка Владимир Путин.

(повеќе..)

Откако вчерашната рунда на преговори во ОН не донесе значителен напредок, разговорите за името не запираат, продолжуваат на американско тло, но во поинаква форма и од нова локација. Од денеска дипломатските игри околу решението за името се селат во Вашингтон, каде што се во тек интензивни консултации помеѓу високи грчки дипломати и претставници на американскиот Стејт департмент.

(повеќе..)

Токму тоа, не за да се „потсети“ на одамна осознаената и развивана- практицирана суштина на демократијата, туку како дециден став и порака треба државниот врв на Република Македонија да му го испрати на светот, пред се на Грција. Затоа што е очигледно дека свесно, намерно се заборава, се напушта- исклучува, не „соодветствува“ на денешната стварност.

(повеќе..)