Станува збор за мошне значајна промена на ставот, поточно дадена  гаранција на албанскиот премиер Сали Бериша, а што отвора низа прашања и дилеми, се разбира во позитивна насока.

Од нив најважната: зошто на досегашните пописи на населението на секој граѓанин на Албанија не му беше овозможено слободно изразување на етничката припадност? Што се промени толку радикално, та сега да се нема „компекси“ за својот идентитет?

Не велам дека и досега Албанија не ги почитувала своите сограѓани од другите етникуми, но кога станува збор за изразување на етничката припадност на досегашните пописи… (повеќе..)

Воопшто не е спорна нужноста од постоење и постојано- континуирано збогатување на национална- Македонска енциклопедија (не Енциклопедија на Македонија). Национални имаат многу, речиси сите нации во светот. Таквата енциклопедија е одамна „дефинирана“- утврдени се нејзините основни карактеристики: енциклопедиското знаење се групира според исклучително важен критериум- националниот, кој подразбира собирање и лексикографско систематизирање на знаењето за националните култури, достигнувањата и вредностите. Тој е мошне значаен за, како што потенцираат енциклопедиски авторитети, виталните интереси на слободата и опстанокот, особено на малите народи во современиот свет. Постои општа согласност дека во тој свет се загрозени двете најголеми придобивки на граѓанското општество- правата на човекот на индивидуална (лична) и колективна (национална) слобода. (повеќе..)

Мистериозната смрт на клучниот сведок во случајот на големата експлозија во Грдец, Албанија, воопшто не го изненадува оној што ги следел во минатото и ги следи во сегашноста судбините на клучните сведоци на Балканот и пошироко, во регионот. Поточно насекаде каде што се случуваат политичко- криминогени процеси и случувања. Тој ретко се изненадува кога нема да се успее трагите да бидат „завеани“, сведоците да останат живи, можеби и здрави, и да ја реализираат својата „херојска“ улога. Доволно е да потсетам на ликвидираните сведоци (сите до еден) против косовскиот „недокажан“ злосторник Рамуш Харадинај, па да нема потреба од никакво дообјаснување.

Сепак, во случајот на клучниот сведок на големата експлозија во Грдец некои работи се нејасни односно мистериозни. Мистериозното убиство, што се чини е неспорно, веќе се истражува, но е неразбирливо таков сведок да не биде заштитен или самиот да не преземе максимални мерки на сопствена заштита. Особено кога беше решил без никаков страв и воздршка да каже- обелодени се што видел и чул. Не е верно дека бил толку наивен, па и недоветен. (повеќе..)

Она што се случува во последниве месеци во Албанија не претставува никакво изненадување. До неодамна единствената дилема беше дали ќе биде направен радикален пресврт или ќе се примени она што е прифатено- изгласано кај нас, на што народот му даде доверба, а се вика препород (дали во 100 или повеќе или помалку чекори, тоа не е важно; се работи за „стандардна симболика“). Се чини дека е избран првиот „модел“, кој повеќе и е нужен на неразвиена, заостаната, маргинализирана земја (каква што беше и се уште е и Македонија; мојата заложба за „чекор од 7 милји“ може да се прочита во многу прилози на овој сајт). Примерот на Албанија претставува уште една потврда дека на развиениот свет тој му претставува поголем предизвик. Едноставно, светот нема време за чекање, а особено не за „препородувачко чекорење“.

(повеќе..)

„Земја која излегува на две мориња не треба да се грижи за својата иднина“. Ви звучи познато? Да не беше нешто слично со младина во едно сега веќе прилично далечно југословенско минато („Земја која има таква младина…“)? Звучи, ама не е од минатото, туку е денес, а допрва ќе важи, ќе се докажува во (ептен) блиска иднина.

Да, станува збор за Албанија која е веќе денес едно големо „светско“ градилиште, а од ден на ден ќе станува се поголемо и поголемо. По некоја година, не повеќе од деценија (доколку не се случи нешто „ретроградно“) оваа земја ќе стане водечка економска сила не само на Западниот Балкан, туку и пошироко во регионот, па и помеѓу водечките во Европа.

(повеќе..)

Амбасадорите на земјите- членки на НАТО во седиштето на Алијансата во Брисел ги потпишаа протоколите за приклучување на Хрватска и Албанија кон Северноатлантскиот сојуз.

„Ова е историско достигнување, не само за двете земји, туку и за целата Европска заедница, бидејќи Албанија и Хрватска се наоѓаат во регионот каде што настана првиот голем конфликт на европско тло по Втората светска војна. Додека продолжува процесот на ратификација на протоколите во земјите-членки на НАТО, очекуваме Албанија и Хрватска да продолжат со реформите на енергичен начин“, изјави генералниот секретар на НАТО, Јап де Хоп Шефер.

(повеќе..)

Силни детонации на 15.03. во Албанија (една посилна, а по неа уште две послаби) ја почувствуваа и жителите на соседните држави. Неколку часа никој не знаеше што ја предизвика, дури и највисоките органи, а претпоставките одеа дотаму што некои коментирааоти „најверојатно паднала“ атомска бомба (со оглед на „радиусот“ на детонациите).

Натаму информациите следуваа по некој „логичен ред“:

(повеќе..)

Она што подолго време се најавуваше е веќе договорено: државните секретари на министерствата за надворешни работи на двете соседни држави лесно, без никакви дилеми и проблеми, ја завршија поставената задача- го усогласија текстот на билатералната спогодба. Дотолку полесно што таа се сведуваше на „обична“ проверка дали некоја од одредбите на спогодбата не е во спротивност со договорот за визно олеснување на Македонија со ЕУ.

(повеќе..)

Многумина со право постојано, со години на ред, предупредуваат дека „позитивното“ решавање на Косово, што не значи ништо друго (прифатливо) освен независност, ќе предизвика „домино ефект“ во регионот, на Балканот, па и пошироко. Всушност, станува збор за (под)отворање на „Пандорината кутија“, па наивни и инфантилни се неодамнешните барања на Солана и Рен да се договорат „релевантните меѓународни фактори“ дека доделувањето на независност на Косово ќе биде „последно“.

(повеќе..)

Лондонскиот весник „Фајненшл тајмс“ објави дека Албанија има мали шанси брзо да и се придружи на Македонија како земја кандидат за целосно интегрирање во Европската Унија. Најавеното отворање на силен фронт на борба против корупцијата, од страна на премиерот Сали Бериша, се поврзува со предупредувањето на ЕУ: доколку неговата Влада за кусо време не спроведе сериозни реформи и не се намали корупцијата, Албанија нема да добие  кандидатски статус во следните неколку години.

(повеќе..)

Битката против визното „опкружување“, а особено за укинување на шенген- визите Република Македонија ќе ја води уште долго и ќе биде се потешка и посложена. Пред се со наметнување- измислување на нови услови односно „стандарди“. Се додека не се урне „грчкиот ѕид“ што се вика проблем на Атина со името на државава, а кој таа успева да им го наметне на своите сојузници во ЕУ  и НАТО како „солидарен“.

Тој „ѕид“ ќе се урне во оној момент кога Македонија ќе (си) направи компромис- ќе го смени името со помош на медијаторот Нимиц. Се разбира, и со „платен придонес“ од страна на „расположени внатрешни сили“. Затоа и најмал „антивизен“ чекор треба да радува и да се смета како „олеснувачки“. (повеќе..)