(21.03.2007)
Зголемувањето на бројот на жителите на планетата Земја до 2050. година предизвикува загриженост и предупреда: проблемите поврзани со егзистенцијата, поточно преживувањето на луѓето (економско- социјалните) во наредните години и децении ќе се зголемуваат со геометриска прогресија. Не само во сиромашните и средно развиените, туку и во земјите кои сега (утре можеби не) се дел од развиениот свет.
(22.03.2007)
Несериозен, па и карикатурален беше настапот (15.03) пред јавноста на екс министерот за култура Благоја Стефановски. Сепак, незаслужено беше одмолчен. (Медиумите само „голо“ информираа.) Ако не поради друго, барем поводно уште еднаш да се (у)каже во што е, каде е проблемот на „незгодната“, најчесто лицемерна позиција на сегашната опозиција: во сопственото (не)чинење кога таа ја практицираше власта.
Тоа поинаку се нарекува: немање ниту морално, ниту какво било друго право да се посочува на работи кои самиот си ги правел. На пример, партизацијата на културата.
Недвојбено е дека уште многу години на ред нашиот јужен сосед ќе биде во агонична битка за сопствен општествено- економски опстанок. Во рамките на постојниот политичко- економски систем, а потоа како европска држава- рамноправна членка на ЕУ.
Некои аналитичари оценија дека станува збор за мошне значајна одлука на Европската комисија од аспект на перспективата на Западниот Балкан, а пред се на Република Македонија, иако станува збор за логичен, последичен, континуиран процес кој доби очекувана завршница.
Со доделување на „Златна палма“ и други награди вечерва заврши уште едно издание на еден од најпрестижните филмски фестивали, според естетските критериуми што се бранат со изборот на филмови секоја година можеби и најавторитетниот на светот.
Во текот на сите фестивалски денови беа прикажани стотина филмови од целиот свет, а ги следеа околу 4.000 новинари.
Фестивалот остана во сенка на изјавата на Фон Трир дека сочувствува со Адолф Хитлер и оти е нацист, што доведе до негово исфрлање.
Како што можеше лесно да се предвиди, изненадувачката успешна акција на Американците за ликвидирање на светскиот терорист број 1 остава многу отворени прашања и дилеми и повеќе од сигурно е дека уште долго ќе се „потхранува“ со нови детали и непознати нешта. Најновата, која дојде од Иран, е дека водачот на Ал Каеда умрел од болест многу одамна пред тој да биде убиен!
Очекувано, Грција во Хаг е „приклештена“ со доказите дека во „случајот Македонија“ ја прекршила Времената спогодба, па нејзината одбрана беше јалова, на моменти дури инфантилна. Доказ за тоа е и сеопштата нервоза кај јужниот сосед, а некои експерти, новинари- аналитичари и политичари ги зафати параноја- само што уште не почнале да го пцујат својот осведочен добрососед.
Не е нереална ваквата прогноза само поради постигнатиот „извесен“ напредок на синоќешните- ноќешните разговори на четворицата лидери на (нај)релевантни политички партии кај претседателот на државата, како и закажаната нова средба утре, а не и само поради тоа што СДСМ и Црвенковски лично се се повеќе „во тесно“.
Треба да се имаат предвид и климатските услови. Таман работа граѓаните на Република Македонија вонредно да се потат и препотуваат поради политичари и кандидати за пратеници на кои треба да им се прифатат- изгласаат нивните лични и семејно- пријателски кариеристички амбиции.
Според грчки весници, реално е тие да се одржат во март или април, најнапред поради катастрофалната економско- социјална состојба во земјата и тешките услови од ЕУ и ММФ во рамките на договорот за помош на грчката економија. Некои оценуваат дека владата на Папандреу е веќе во целосен ќорсокак. Меѓутоа, предвремените избори се повеќе „посакувана опција“ на опозицијата и таа веќе ги мобилизира своите редови.
Евроамбасадорот во Македонија изрази загриженост оти Владата и понатаму била глува на апелите за департизација и професионализација на јавната администрација. Се разбира, тој е европски дипломат, има обврска внимателно да ги следи случувањата и процесите во Македонија, па добро знае „што е што“. Очигледно, ова е уште едно негово „истрчување“ за дневно- политички опозициони цели.
Ќе се открие ли некогаш дали предвременото топење на снеговите во земјава поради глобалното затоплување (во март наместо вообичаено во април) беше „искористено“ за енормно зголемување на водата во Охридското езеро? За подолг период, додека владее актуелната политичка гарнитура, сигурно не, во догледно време можеби да- можеби не, но кога- тогаш сигурно.
Засега поверно е тврдењето дека не се работи за никаква „злоупотреба“, односно дека глобалното затоплување не може да не одмине и нас, туку напротив. Некои експерти тврдат дека Република Македонија е веќе помеѓу 4-те- 5-те „најпрви“ на светот.
Што се однесува, пак, на политизацијата, таа е неспорна, но е многу повеќе градоначалничка глупост и недоветност што, нормално, во не мала мера ќе се одрази врз и онака мизерниот рејтинг на неговата партија (СДСМ).
„Грчката драма“ е само почеток на серијата од неколку (следната ќе биде за Шпанија, па за Португалија, Бругарија, Романија…?) која во многу нешта ќе биде „посапунска“ и од „најсапунските“ ТВ серии. Имено, „грчката“ веќе се „заплеткува“ („драматизира“)- започна „онадењето“ во „врвовите“:
ЕУ чувствуваше дека Грција ја „легнува“ (се сеќавате на „евробуџетската“ лага- лажното претставување на трошењето на „евроипските пари“?), ама веројатно од „навика“ („старата дама“) тоа не и пречеше се додека не почна да излегува на виделина дека „онадењето“ започнало и во „внатрешните односи“ на Грција (придружени со криминал, корупција, неказнети во врвот на власта и партизираната јавна администрација…), доведувајќи ја во опасност стабилноста и „единството на различностите“ на сите „нивоа“. (повеќе..)
Се чини дека воените жаришта се неопходни во нашево време ако се има предвид дека, со оглед на распоредот на воената моќ во светот, може да ги нема. А секое што би се појавил би можело да се запре, да се „угасне“ дури и за буквално 24 часа, па и помалку. Зошто неопходни? Прашањево е комплексно, одговорот воопшто не е лесен, но најнапред некако сами по себе се наметнуваат интересот и балансот, односно затврдениот распоред на моќта кој не смее да се наруши.
Очевидно, такви неопходни, долгорочни жаришта се Ирак и Авганистан. Во нив се „најевидентни“ токму интересот и балансот на моќта, а и на лаикот одамна му е јасно дека можат да се „угаснат“ мошне брзо, за само неколку месеци. Напротив, внатрешните судири не се спречуваат, тие се латентни, без никаков обид да запрат. Зад „кулисите“ дури и се поттикнуваат, пресметувајќи ги огромните цивилни жртви како „колатерална штета“.
Жално е една земја, која себе си се смета, а и „старата дама“ Европа ја смета за лулка на демократијата, да се потсетува или да се учи дека не може и не смее да се однесува од позиција на сила, супериорно, арогантно, условувачки. Тоа ќе рече дека се залажув(ла) себе и залажувала други оти демократијата е сушност на нејзинот опстанок во минатото, денес и во иднина, негирајќи постоење на еден народ-макдонски, на неговиот идентитет и на именувана држава-Македонија. Не поради скорешни (пре)имеувања на 3 од своите 13 региони (Источна Македонија и Тракија, Средна Македонија, Западна Македонија), туку поради нејзиниот милениумски контиунитет во минатото и денес.
Право е на секоја опозиција да користи се што е против практиката, против решенија или активности, односно намери на власта за сопствен маркетинг, за добивање на поени и можности за подобро позиционирање пред следни избори, за себепромовирање како „конструктивен коректор“. Тоа не треба само да се признава, туку и да се почитува.
Меѓутоа, недозволиво е нешто што е комплексно, дел од системот да се симплифицира, а особено да се именува со „балон што издишува“. Особено кога тој- „балонот“ е признат од „меѓународниот фактор“ како клучна исполнета одредба („бенчмарк“) од страна на ЕК за добивање на датум за почеток на преговори за членство во ЕУ. Тоа е не само несериозно, туку и штетно по угледот на државата.
Како што „женска расправа“ не би смеела толку инфантилно да ја поттикува надежта за брзо „растурање на владиниот брак“.
