Руска политичка сцена:

Радиото „Ехото на Москва“ објави дека руските опозициски политичари и критичари на Кремљ Гари Каспаров и Борис Немцов основале нова политичка формација- „Солидарност“, во која ќе дејствуваат претставници на различни социјални групи.

Дали се работи за движење или партија е главното прашање што го поставуваат проследувачите на актуелните состојби во Русија (не само политички). Останува да се почека идната пролет, за кога е најавено објавувањето на политичката програма. (повеќе..)

Отсекогаш сум бил вnимателен и резервиран кога сум промислувал за рамноправноста помеѓу половите или, можеби поточно, за нивната еманципација (и на мажот и на жената). Внимателен затоа што станува збор за мошне комплексна и чувствителна тема (цивилизациска, социо- економска, културолошка, историско- традициска итн.), а резервиран бидејќи таа е основна, темелна за разбирање и проценување- оценување на севкупниот развој на една средина, почнувајќи од семејната па се до „глобалната“ односно „меѓународната“. Имено, од неа произлегуваат многу други, таа е „стеблото“ со „подебели“ или „потенки“ гранки, како што се половата (не)рамноправност, „нежноста и грубоста“ на половите, (зло)употребата- експлоатацијата (трговија на луѓе, криминал, проституција, заразни болести итн.), (не)рамноправноста во општеството воопшто и застапеноста во власта, непримерната и, следствено, неприфатлива полова разлика во творештвото, уметноста воопшто (што е тоа „женска поезија“, „женска проза “, кои се „типично женски“ теми и сл.), се до „најдебелата“ односно најпримитивната- меѓуполовото насилство. Токму тоа „најилустративно“ говори за степенот на цивилизацискиот развој на едно општество, народ (мнозински, немнозински), држава.

(повеќе..)

„Најсветла економска точка“ на актуелната македонска Влада е секако земјоделието. Европската комисија во својот најнов извештај за напредокот на Македонија и да сакаше, колку да се трудеше, тоа не можеше да не го потенцира. Kако што и успеа да „замачка“ многу други нешта за да и удоволи на Данајската република (Атина), односно да не се најде во непријатна ситуација поради реализација на нејзината закана за вето за датум за почеток на преговори за членство на Македонија во ЕУ. (Некои искажуваат аргументиран сомнеж дека изештајот е пишуван “под диктат“ или во „сојузничка консултација“ со Дора Бакојани.)

Република Македонија започна и реализира повеќе проекти со кои го придвижи македонското земјоделство, го доближи/го доближува до европските стандарди. (повеќе..)

Одвреме- навреме слушаме и читаме како во Данајската република (за некои се уште Грција) некој ќе се „разбуди“, сфаќајќи ја суштината на апсурдноста односно ступидноста на барањето на неговата земја за промена на името на Република Македонија. Па го надминува стравот од можните последици, протестира, го крева гласот против таквата погубна политика на владејачките политички дилетанти и трабанти. Имајќи предвид и некои ретки „колективни будења“, тоа е знак дека полека, иако се уште бавно се менува нешто во менталниот склоп, во свеста, па и совеста на граѓаните на нашиот јужен недобрососед. (повеќе..)

Повеќе од сигурно е дека градоначалникот Трифун Костовски нема ниту да ги дочека најавените двокатни автобуси („подарок“ на Скопје од Владата на Македонија), ниту, пак, ќе се повози во нив, макар промотивно- за „сликање“. Тендерот за набавка ќе биде реализиран кон крајот на идната- 2009-та година, локалните избори се во март, а на нив тој и да се кандидира нема никакви шанси за уште еден градоначалнички мандат (општа оценка: најлош, најнеуспешен градоначалник на Скопје досега). А граѓаните? Скопјани со нетрпение ќе чекаат да се возат во нив или, пак, се сомничави, резервирани, па уште сега се со „став“ дека нема да се качат на вториот кат. Не се „официјално“ прашани, но од некои новинарски анкет може да се заклучи дека мислат оти двокатните автобуси се добро решение за хаотичниот градски превоз. (повеќе..)

Иако е „најгорливо“, со најмногу проблеми и „матни води“, она што е направено и во континуитет (секојдневно) се прави во здравството наидува на одобрение и поддршка. Макар да е и не многу значајно, нешто што е одамна стандард во развиениот свет. Тоа е сосема разбирливо, особено ако се има предвид статусот и неговата улога во нашево современо, стресно и поприлично „болно“ време.

Од друга страна, долгогодишната партизација на здравството никако да престане, да завладеат единствено стручноста и компетентноста. Се однесува на раководните, најчесто директорските функции, но допира и до најниските „редови“. На тоа најмногу придонесува равенството помеѓу стручноста и партиската припадност или приврзаност која, пак, е индивидуално демократско право. Впрочем, што значи политичката „неутралност“, дали е воопшто можна и, доколку е, може ли да го негира, дезавуира, обезвредни знаењето и искуството?

(повеќе..)

Една од кампањите на Владата на Никола Груевски што наиде на добар прием (интересно, нема поголеми забелешки ниту од опозицијата) е секако онаа з азнаењето- дека е тоа сила, тоа е моќ. И не само што е добро примена, туку може да се оцени дека е извонредно прифатена од „најзасегнатите“- младите.

Нивното запишување на факултетите годинава има една нова „страница“ со долгорочни цели: дисперзија на универзитети и факултети, конечно надминување на она што со децении најмногу негативно влијаеше врз концентрацијата на се во Скопје, а за сметка на сите останати градови во Македонија.

(повеќе..)

Македонскиот спорт постигна уште два големи успеха: едниот пласман помешу најдобрите во Европа, а другиот „победа во пораз“.

Во изминативе неколку години македонската кошарка го изодуваше патот кон европскиот врв и конечно стаса на целта. Постигнат е успех кој за една мала земја е голем како планина. Токму поради фактот дека, од многу објективни и субјективни причини (подеднакво), ретко можеме да се радуваме на европски и светски резултати.

И македонските одбојкари забрзано чекорат кон европското друштво на најдобрите. Неуспехот да обезбедат настап во финалниот турнир на Европското првенство е една од оние „победи во пораз“ што лесно ја препознава и на која и се радува спортскиот дух.

(повеќе..)

Како и многу други препородувачки чекори на Владата на Груевски, и чекорот за „сеопшта компјутеризација на Македонија“ не е доволно „цврст“, односно колку што е забележано дека ќе биде или треба да биде денес и утре. Многу повеќе денес, отколку утре. (Се сеќавате на главниот слоган на ВМРВО-вските кандидати за градоначалници „Резлутати сега!“?) Едно поради затекнатата незавидна состојба на тој план, друго затоа што кај „широките народни маси“ не постои подготвеност (поради објективни или субјективни причини сеедно) за инвестирање во модерен живот што е синоним за квалитет на живеењето (не мислам само на финансии, туку многу повеќе на едукација и „самоедукација“), а друго и поради владини потези за кои не сакам да мислам оти имаат матни заднини. (Засега „останувам“ на сомневањето и опозиционо- медиумските шпекулации).

Претпоставувам дека на малкумина им е потребно потсетувањето дека под „компјутеризација“ не се подразбира само имање односно набавка- купување на компјутер, туку и негово максимално (секојдневно) користење (макар и само за играње на видео игри за кои е исто така потребно знаење и вештина- мислам на денешните, „комплицираните“, а не од „компјутерскиот Дедо Ное“), потоа вмрежување, масовно користење на Интернет, е-едукација, е- комуникација, е- трговија итн.

(повеќе..)

Во организација на германското „Друштво за југоисточна Европа“ во изминатиот викенд (12-ти и 13-ти септември) во Министерството за надворешни работи во Берлин се одржа меѓународна конференција „ЕУ и Западен Балкан“. Во нејзината работа, освен домаќинот, учествуваа бројни владини претставници од земјите на регионот и државите- членки на ЕУ, научници, активисти од институции на граѓанското општество, како и претставници на Европската комисија и парламентот.

(повеќе..)

Прилично наивно „звучи“ информацијата на некои белградски медиуми дека Младиќ бил „успешно лоциран“, па следува негово големо односно спектакуларно апсење (тоа сигурно).

Досегашното искуство со други обвинети за злосторство против човештвото (Караџиќ и други) вели дека во ниедна држава, па и во светот (помина времето на успешното повеќедецениско криење низ Централна и Јужна Америка на германски нацисти по Втората светска војна), дури и кога станува збор за најголемите- водечките криминалци, нарко дилери итн., не е можно толку успешно, повеќегодишно (повеќе од една деценија) бегање односно конкретно од Хаг. Убеден сум дека, како и со Караџиќ, на домашната и странската јавност „успешно“ ќе и биде „раскажана“ приказната за негово случајно препознавање од „некој“ (што, нели, треба да добие и ептен „масна“ награда).

Мене лично многу повеќе ме интересира со каква „маска“ ќе биде фатен. Ми се чини дека не му „лежи“ долга брада, а и годините во илегала не би требало на лицето да му оставиле подлабоки траги. Сигурно од личните (семејните) драми што ги преживеа, евентуално работата како цивил (на пример, ако не е шпекулација, како овчар), ама тие не би требало драстично да му го смениле личниот опис.

(повеќе..)

Со години наназад немоќно гледаме возрасни и деца- питачи на улиците, крстосниците и насекаде каде што има поголема фреквенција на луѓе пред се во Скопје, но и во други поголеми градови на Македонија. Притоа прашувајќи се дали државата односно власта воопшто помислува и има ли начин да му се спротивстави. Всушност, нема кој не знае дека е можно брзо да се реши овој во многу аспекти сложен проблем, но токму тоа сознание не правеше и не прави уште понемоќни, лути и гневни. Оти питањето е резултат на бедата, сиромаштијата, социјален проблем, но само во еден дел. Во друг е појава која значи злоупотреба (на деца), па и криминал. Се разбира, тоа е пред се социо- патолошка појава која треба кривично да се гони и социолошки да се „лечи“.

Акцијата на МВР ја поздравувам како почеток на негово континуирано ангажирање се до конечното „излекување“.

(повеќе..)

Она што се случува во последниве месеци во Албанија не претставува никакво изненадување. До неодамна единствената дилема беше дали ќе биде направен радикален пресврт или ќе се примени она што е прифатено- изгласано кај нас, на што народот му даде доверба, а се вика препород (дали во 100 или повеќе или помалку чекори, тоа не е важно; се работи за „стандардна симболика“). Се чини дека е избран првиот „модел“, кој повеќе и е нужен на неразвиена, заостаната, маргинализирана земја (каква што беше и се уште е и Македонија; мојата заложба за „чекор од 7 милји“ може да се прочита во многу прилози на овој сајт). Примерот на Албанија претставува уште една потврда дека на развиениот свет тој му претставува поголем предизвик. Едноставно, светот нема време за чекање, а особено не за „препородувачко чекорење“.

(повеќе..)

Дали добар спортски резултат односно успех е само победа или нерешен исход на еден натпревар? Се разбира, но прашањето е дали понекогаш тоа не е и поразот? Или поинаку: кога поразот е успех? Имајте ја предвид и градацијата- од најмал до најголем, од слаб до силен, од недоволен до извонреден (преку солиден) итн.

Нема многу да „филозофирам“ (иако не се работи за никакво филзофирање, ниту со, ниту без наводници), најмалку, пак, да толкувам, објаснувам, дефинирам нешто што е одамна познато, нешто што етимологијата (не само таа) одамна го „расчистила“. Само ќе речам дека во спортот резултатот не е мерка и мера на успехот, туку самата игра- натпреварот (види: „Игри и луѓе“, студија на Роже Кајоа).

(повеќе..)

Како што се очекуваше, според „распоредот“ на силите, српскиот Парламент го ратификува Договорот за стабилизација и асоцијација со Европската унија. За ратификацијата гласаа 140-мина пратеници од владејачкото мнозинство и Либерално- демократската партија. Против беа пратениците од Демократската партија на Србија и Нова Србија, додека радикалите не учествуваа во гласањето.

(повеќе..)