Тоа не го покажа само првиот изборен круг од годинашниве избори, туку е покажано и докажано многу одамна. Затоа не е јасно како е можно Љубомир Фрчковски и „неговите“ СДСМ и НСДП да оценуваат и проценуваат толку политички незрело, инфантилно, „неписмено“, па и недоветно. Дури тоа се потрудија и да го потврдат со своите изјави и пораки до гласачкото тело за негова определба во вториот круг.

Меѓутоа, пред да се обидам да навлезам малку „подлабоко“ во тој несфатлив став (особено ако се има предвид дека се работи за еден професор, интелектуалец, „превеан“ политичар и партија- СДСМ- која токму евро- алтантската интеграција на Република Македонија ја „дотуркала“ до неповратна позиција), ќе се обидам аргументирано да разоткријам една шпекулација која е пласирана од опозиционата медиумско- полиичка „кујна“: тивок бојкот на вториот круг како дел од однапред детално осмислено и вешто скриено сценарио. (повеќе..)

Сосема е разбирлива лошата глума на „весело расположение“ на раководството на СДСМ, но не и немањето на претходни подготовки (пред огледало, на имрповизирана сцена…). Затоа што резултатите од првиот круг на претседателските и локалните избори- 2009 -та можеа лесно да се предвидат. Па и дека за оваа партија и македонската опозиција воопшто ќе бидат катастрофални подготовки (пред огледало, на имрповизирана сцена…).

Меѓутоа, зачудува несериозноста и наивноста при првичните анализи, без оглед што „пресовите“ по завршувањето на гласањето се секогаш „за народ“, а „отрезнувањето“ доаѓа ден- два подоцна, односно по објавувањето на конечните резултати од страна на ДИК.

Очигледно, опозицијата, а пред се СДСМ е во агонија. Некои можеби со право констатираат и „клиничка смрт“. Големо прашање е дали во скоро време ќе се најде некој, макар бил и „папа“, што ќе ја врати „меѓу живите“ и ќе почне да ја „заживува“ на македонската политичка сцена.

Еден мој текст на овој блог, посветен токму на кризата на СДСМ односно опозиција по поразот на вонредните парламентарни избори-2008- ма, го насловив „Или ‘чистка‘ ил и ‘бришка‘“. „Чистката“ не е ниту почната, не се знае ни дали, ни кога ќе почне, а „бришката“, за жал, продолжува со забрзано темпо.

(повеќе..)

Токму во тоа е единствената разлика на кампањата што се одвиваше во изминатите 20 дена за претседателските и локалните избори во Македонија, в недела на 22- ри март.

Поразот е реален за СДСМ и неговите опозициони партнери, а очекувана победа се трудеа да обезбедат ВМРО- ДПМНЕ и коалицијата „За подобра Македонија“. Резултатот… (повеќе..)

Некои македонски „водечки“ надворешно- политички коментатори, па и  политичари, би морале при правењето на нивните сочиненија (текстови кои не можат да се сместат во кој било ноинарски жанр) да имаат пред себе си барем речник на странски зборови и изрази и/или општа енциклопедија. За да не се срамотат јавно,  дури и кога пренесуваат- толкуваат- анализираат.

На пример и срамењето и срамотата на НАТО и ЕУ поради тоа што за своја членка имаат една наци- фашистичка држава што (треба да) се вика Данајска република (Атина), а се уште се именува и ја именуваат со називот Грција; на пример кога треба да си ја расчистат дилемата дали Република Македонија е во изолација или во самоизолација, дали е тоа воопшто можно во ова врeме на глобализација и регионализација, дали Владата на Груевски ја води кон едното или другото, односно да не е можеби нешто „сосема трето“ во прашање; натаму, што е дијалог воопшто, политички посебно, што е антиквизација (најнови македонски новинарско- политички идиотизми), а што…небулоза!

Мора да имаат речник или општа енциклопедија затоа што веќе и на „обичниот“ граѓанин му стануваат смешни и неподносливи со своите нонсеси што на тони ги истурија и ги истураат преку (не)слбодните и (не)зависните медиуми. (повеќе..)

Само политички и новинарски шарлатани и дегенерици, платени или не сеедно, можат да смислуваат вакви и секакви други за само и само да „лаат“ против својот (внатрешен) непријател- власта, како гладни кучиња за, пред или по фрлена коска.

Можам да приведам многу други. Неодамна предупредив на еден кој добро „му дојде“ на „меѓународниот фактор“, по што (простете на нескромноста) истиот тој брзо го заборави. Потоа „авторите“ почнаа да го молчат, се правеа на удрени како да го смислиле- измислиле некои други, се додека „сам по себе“ не се заборави: политичкиот дијалог. Идиотизам, а не незнаење, затоа што само шарлатани или дегенерици можат да „стокмат“ такво нешто, да не знаат или да не се „сеќаваат“ дека дијалог е разговор на двајца, а не на сите релевантни партии во позицијата и опозицијата. Да беа нормални, власта ќе ја обвинуваа за политички монолог, сеедно дали ќе најдеа или не аргументи за тоа. (Патем, никогаш досега, во изминатиот – се уште?- транзициски период, во Република Македонија немало толку многу политички разговори и консултации на власта со опозицијата. Ама не политички дијалог, бидејќи не верувам дека таа има време за тоа.)

(повеќе..)

Позиционерско- опозиционерските позиции се заземени, одамна познати и без некакви преместувања, поместувања, промени во стратегијата и тактиката, и само се чека знакот на „стартерот“ (сказалките на претседателско- локалните избори 2009- та на 00,00 часот на 2- ри март), па да се тргне жестоко кон целта.

„Трката“ нема да се разликува од сите досегашни, освен можеби во политичкиот вокабулар (веројатно малку покултурен од поранешните, што за некои кандидати- колумнисти ќе биде мошне голем напор) и обраќањата на јавноста односно гласачкото тело. Се разбира, со многу поголема мобилност во одржувањето на регуларни, фер и демократски избори, пред се поради личната одговорност што им ја наметна „меѓународниот фактор“. (повеќе..)

Фестивалот на забавна музика односно на лесни ноти „Скопје 2009“, на кој беше избран македонскиот претставник за годинашниот „Евросонг“ („Некст тајм“ со „Нешто што ќе остане“), уште еднаш, по којзнае кој пат, покажа дека или не се знае или не се разбира (второво е поверојатно) основното значење, суштината на фестивалот воопшто, посебно на музичкиот.

Да не се мачите, да не пребарувате во енциклопедии или на Интернет: тој е свеченост, прослава или спектакуларна смотра со голем стил (музичка, театарска, филмска, спортска, фолклорна), а целта му е една и единствена: на стручната критика и пошироката публика да им се презентираат  највредните дела од спомнатите области.

Разликата помеѓу селскиот и малограѓанскиот панаѓур, пак, е во тоа што на селскиот селаните им продаваат се и сешто на соселани и по некој граѓанин, а на малограѓанскиот мали граѓани купуваат се и сешто од селани и големограѓани. (повеќе..)

Не оти актуелната Влада на Груевски е безгрешна, извонредно ефикасна, праведна, правична, искрена итн., па и треба одбрана и „билдање“ на нејзиниот рејтинг и од мојата дребност (посебно на премиерот кој не со месеци, туку веќе со години е апсолутно најпопуларниот македонски политичар, со највисок рејтинг помеѓу граѓаните). Ама не смее да се молчи пред лагите, глупостите, па и идиотизмите што за неа упорно, често, дури секојдневно ги измислува и повторува опозицијата, пред се СДСМ.

Една од лагите е дека со надворешната политика што ја води, Груевски ја „турка“ Македонија во изолација. А од идиотизимите (кои како папагали ги повторуваат СДСМ- овските новинарски „свирчиња“, секако најголем досега е дека се врши „антиквизација“ на државата. За него во некој нареден прилог, а во овој, во продолжение за лагата- „изолирањето“ што наводно непречено, „апсолутистички“ ја спроведуваат Груевски и Владата (значи и неговите коалициони партнери, пред се ДУИ). (повеќе..)

Претседателските и локалните избори на 22- ри март годинава нема да бидат само испит на демократската зрелост и достасаната политичка култура на актерите на македонската политичка сцена и граѓаните, туку и проверка на подготвеноста за решавачки и решителни чекори кон новото време. Не мислам на евро- атлантските интеграции или „водење во изолација“ (ноторна глупост), на вакво или онакво владееење со државата, туку на еден радикално нов квалитет на животот што веќе го најавува глобалната економска криза.

Дали партиите во власта и опозицијата го имаа тоа предвид кога ги избираа и предложија своите кандидати? Ќе покажат ли малубројните независни способност за антиципација токму на новото време, на неговата конкретизација? (повеќе..)

И не само здодевни, туку се и небулозни, а најмногу смешни (како циркуски кловнови). На нивните пријатели во ЕУ и НАТО одамна им е јасно дека она што го бараат, на што инсистираат за Република Македонија- таа да се преименува себе си на „обострано задоволство“, е крајно ступидно, нема врска со„државничка“ и каква било друга логика. Тие посредно, „срамежливо“ веќе им укажуваат дека одамна преминале секоја „нормална“ (добро)соседска граница и треба малку да „ретерираат“ односно „да се смират“.

Данајската република (Грција), пак, како дебил не „дослушува“, не разбира (на пример, со „постапното откривање“ на малцинства во неа кои ќе мора да ги признае), па својата „активност“ почнува да ја проширува. Најновата е дека ќе го блокира продолжението на пристапување на Хрватска во ЕУ, што, веројатно по „пријателско укажување“, веднаш го демантира! (повеќе..)

Да бидеме реални и објективни, без ронка занесување, претерување, еуфорија: ракометната репрезентација на Македонија е во светскиот врв, една од најсилните, но и најперспективните на светот. Она што го постигна на Светското првенство 2009- та е очекувано. Не претставува никакво изненадување, туку е показ и доказ на највисок квалитет на индивидуална и колективна игра, стратегија и тактика, но и на зрелост, стабилност, сигурност, самодоверба, супериорност и достоинство. Репрезентација која респектира секого, но е свесна за сопствените вредности.

Спектакуларниот пречек на аеродромот „Александар Велики“ во Скопје „четата“ на Лазаров и Темелковски го заслужија, а признанијата за огромниот придонес во афирмацијата на Република Македонија, не само на спортски, план допрва ќе ги добијат. (повеќе..)

Со блескавата победа над светскиот вицешампион Полска, националниот тим на Македонија дефинитивно се нареди помеѓу најсилните на светот. Има своја игра, со врвни ракометари што би ги посакал секој, негува колективен победнички дух и, доколку над „малите“ земји, како нашата, над глава не и стои ИХФ- мафијата, предводена од нејзиниот судиски дел, лесно би можела на Светското првенство во Хрватска да стане една од 3-те најдобри селекции на светот. (повеќе..)

За жал, уште еднаш, по којзнае кој пат, мора да се констатира дека СДСМ, партијата која во изминатиот период, од осамостојвуањето на Република Македонија до денес, беше најмногу години на власт, а во опозиција беше (веќе не е) главен фактор во политичките битки, пресметки и премрежија, е во длабока кал од која не може уште долго да излезе. Затоа што очигледно нема сили, а од ден на ден станува се понемоќна, за чекорење кон цврсто тло, излегување од неа и чистење односно прочистување.

Се чини дека најголем проблем на партијата, непосредно поврзан со кадровскиот потенцијал, е умисленоста дека е се уште „важна“, дека има една од носечките улоги на македонската политичка сцена, а што е резултат на долгогодишното „негување“ на ароганција, „државотворност“, политички игри, итроштини, манипулации…

(повеќе..)

Не треба многу стручност, ниту „општо“ знаење за функционална и ефикасна држава за да се одговори на „најпрвото од првите“ прашања: што е тоа независно судство? Дека е тоа значаен, еден од најважните елементи на современ уставно- правен систем, на поделбата- рамнотежата на власта и демократска правна држава.