( 06.03.2008.)
Освен како болест (најмногу старечка склероза), краткото паметење е свесно или „самовлијание” (во рамките на самоконтролата) или резултат на акција- дејствие (моќ на влијание) во манипулативни цели. Тоа најдиректно и најбрзо го загрозува, поточно го уништува идентитетот, препознавањето во светот на различностите, траењето во времето и просторот. Поред се на колективен, но и на индивидуален план.
Секојдневно следиме вести и информации за невреме, снежни бури, урагани, земјотреси…
Дали долгонајавуваната предупреда дека е „последен миг“ светот да стори нешто за натамошниот сопствен опстанок, за повторно враќање на климатската рамнотежа веќе не важи? „Мигот“ помина, та катаклизмичките промени на климата, како нејзино возвраќање на ударот, веќе започнаа? Не е ли ова „почеток на крајот“?
Таа секојдневно преку своите медиумски трабанти ја бомбардира јавноста со своите „експертски“ анализи, проценки и оценки дека животот во Македонија од ден на ден станува се полош, посиромашен, граѓаните тонат во беда („а Владата на Груевски немилосрдно ги троши нивните пари“). Не ја „обесхрабруваат“ ниту оценките на Светската банка и ММФ, ниту на домашните бизнисмени, ниту потезите на НБРМ (намалувањето на каматните стапки) со кои се следи тековното релаксирање односно очигледното постапно подобрување на економската состојба во земјава, а по излегувањето на светот од економската криза.
Се сеќавате на Мехмед Али Агџа? Да, тоа е човекот кој беше осуден на затворска казна од 30 години поради обид за атентат вез папата Јован Павле Втори на плоштадот Свети Петар во Рим, во 1981-ва година. Тој денеска е ослободен откако одлежа 10 години, а многу прашања остануваат отворени, од кои најважното: кој бил мотивот и дали го извршил сам или, пак, се работи за поширока завера со скриени, само претпоставувани цели?
Дали е „најточно“ објаснението дека Агџа е ментално пореметена личност која има убиствени пориви, со оглед дека претходно убил турски новинар? Ако е, тогаш не е ли опасно неговото ослободување (латентна опасност од нови убиства)?Ако, пак, не е ментално болен, зошто е држан в затвор 10 години, особено кога ќе се земе предвид дека во 2000-та година беше помилуван на барање од папата?
Иако настаните не може прецизно да се разграничат на „нестандардни“ од „стандардни“, односно така аргуметирано да се „дефинираат“, сепак постојат- се случуваат некои што можат да се издвојат како такви. Пред се поради неочекуваноста, нередовноста, случајноста, па и бизарноста.
Од денешните настани во светот издвоив неколку такви: во Хелсинки (Финска) еден воз удрил во хотел, во Шпанија се откриени 100 килограми кокаин во продавница во пакети со банани, во Прага некој (се уште не е откриен) гаѓа автобуси со непознат предмет, а во Дубаи е свечено отворена највисоката зграда на светот.
Најновото од многуте досега (за жал, најголем број премолчени или забошотени) е поврзано со големата проневера во Телеком, а го изрече јавно еден од поранешните директори на „Мактел“: дека поединци од поранешни владини гарнитури на големо профитирале од Телекомот за да и обезбедат на компанијата монопол на пазарот и повластени закони.
Обвинението е мошне сериозно. Не толку оти го дава еден од оние кои сигурно „многу знаат“, колку поради адресите на кои е тоа „упатено“. Неименувањето е само оставен простор за проверување- истражување. Доколку се премолчи или забошоти само ќе ги „потпали“ манипулациите и шпекулациите. А тоа во рамките на актуелната меѓународна истрага сигурно ќе и наштети и на Република Македонија, ќе ја разниша позитивната оценка за борбата против криминалот и корупцијата.
Станува збор за најзначаен муслимански празник кој доаѓа два месеца и 10 дена по рамазан, а се празнува 5 дена.
Татковците и мајките богато ги даруваат своите деца и најмладите роднини, а жените подготвуваат богата трпеза за гостите.
Бајрам се дочекува во домовите, а в зори муслиманите одат во џамии на сабах- намаз, го чекаат излегувањето на сонцето и клањаат бајрам- намаз. Потоа следи честитање, па заминување на гробишта и враќање во домовите каде што се подготвува за жртва Курбан (колење-жртвување), најчесто овца, а според правилата на шеријатското право. (повеќе..)
Очекувано и најавувано, што ќе рече и напордно долгорочно подготвување за соочување и пренетивно- лекувачка битка, деновиве тн. свински грип почна интензиво да се шири и во Република Македонија. Се регистрираат се повеќе случаи на заболени дневно, а граѓаните се се повеќе загрижени, особено поради фактот што почесто се зааразуваат младите.
Самоиницијативноста во преземање на чекори за лична заштита е в ред (на пример носење на маски), но бидејќи се работи за специфичен односно нов вид на грип (првото појавување е забележано во 50- тите години на минатиот век) сепак треба внимателно да се следат упатствата и препораките на одговорните и стручните. Особено треба да се води сметка да не се предизвика паника, а за што првенствена обврска имаат медиумите. Не оти нема место за неа (ширењето штотуку започна, па ќе биде се побрзо во наредните денови и недели), туку оти може да предизвика дополнителни проблеми и последици.
Обама е надеж и за индијанските племиња во САД. За разлика од поранешните претседатели, тој им вети не само дека „нема да бидат заборавени во Белата куќа“, туку конкретни програми со издвоени значиутелни средства за нивна реализацја.
Овој месец во САД е прогласен за Месец на културата на американските Индијанци.
Допрва ќе се види која е „силата“ на овој најнов „конгресменски земјотрес“. И досега имало тн. етички истраги, но некои построги санкции не се применети. Освен пишување- испраќање на приватно писмо (до „истражениот“ или неговот застапник) со ослободителна „содржина“ или со строг укор.
Можно ли е нешто слично кај нас, во рамките на „сестраниот развој на демократијата“, макар резултатот да биде не писмо (не е популарно), туку СМС порака преку мобилен?
Засега „немат шанца“. Не затоа што немаме парламентарци кои„заслужуваат“ да „паднат“ под истрага (пробајте да ги изброите според лична слободна проценка невините „ѓоа јагненца“), туку оти не е можно да се формира истражно тело какво што е американскиот Етички одбор на Претставничкиот дом. (повеќе..)
Успехот на македонската кошаркарска репрезентација на ЕП во Полска нужно наметнува преиспитување и промена на односот на спортските новинари, а и на публиката спрема спортот воопшто, посебно спрема оние што настапуваат под македонското знаме на меѓународни натпревари. Можеби не толку во оценките и критиките за нивните (не)успеси, некој ќе рече „толку им сече“, колку во создавањето на здрава, пристојна, коректна, конструктивна атмосфера наспроти еуфоричноста. Одамна е утврдено дека таа повлекува, понесува, па и однесува, заматува, поматува, го доведува нашето однесување до степен на губење на самоконтролата, во состојба кога не можеме да се (пре)слушаме себе си, а камо ли да (по)слушаме други.
Тој е македонски примерен спортист, со бележити резултати и успеси во светски рамки. На 29 години ја заврши својата кариера со она што веќе се третира повеќе симболички- „круна“ на маратонското пливање. Во историјата ќе биде запишан како трет кој успеа да го преплива Ла Манш, по Нико Нестор во 1959- та и Атина Бојаџи една деценија потоа. Со тоа заслужено се стекна со националното спортско признание, популарно наречено „спортска пензија“, што ја доделува Агенцијата за млади и спорт во соработка со Владата на Република Македонија. Признанието го доби од премиерот Никола Груевски. (повеќе..)
На патеката „Климе Савин“, од Свети Наум до градското пристаниште, долга 30 км, се одржа традиционалниот 23- ти на ред меѓународен пливачки маратон, според многу нешта единствен, но и еден од повеќето во рамките на ФИНА- меѓународната пливачка федерација.
Пкровител беше претседателот на државата, Ѓорге Иванов, а пливачите се бореа за бодови и за вкупен награден фонд од 25.000 долари.
Охридскиот маратон има завидни резултати, особено на планот на врвниот професионализам во неговото одржување, но во последниве неколку години се почесто се заговараат промени, притоа задржувајќи ја „основната“ традиција. Впрочем, како и секоја друга, традицијата никогаш не значела и не значи еднакво „робување“ на формата и содржината, туку напротив, во рамките на формата секогаш или одвреме- навреме (но не според слободна проценка) да се менува, надградува, збогатува содржината. (повеќе..)
На оние што живеат и работат во главниот град на Република Македонија не им се потребни никакви истражувања за да „дознаат“ колку е тој наблаго речено несоодветен за живеење, колку е урбана средина во вистинската смисла на зборот. Сепак, кога во една традиционална, мошне компетентна светска листа Скопје ќе се рангира на 151-то место, од 215 во светот, некои од нив се задоволни од „златната средина“, но многу повеќе на број се оние што тоа им е „мошне блиску“ до последното. Особено кога за една година на листата „напредувал“ само за три места и кога ќе помисли дека, според се, е далеку од вистинска метропола. А има ни помалку ни повеќе, туку „цели“ 10 –мина градоначалници плус еден „координативен“.
Треба да се има предвид дека станува збор за рангирање според квалитетот на животот, а тој е одамна прецизно дефиниран, но не и доволно познат кај одговорните „фактори“ и неодговорните „трактори“.
Потрагата по преживеани по катастрофалниот земјотрес, кој во понеделникот ја погоди централна Италија, официјално заврши (пред два дена), а за италијанската и светската јавност остануваат бројни отворени прашања. Од нив најважното е секако предвидувањето и навременото предупредување на населението. Ова особено ако се има предвид дека земјотресот во Аквила го предвидел еден научник, а поради што бил казнет!
Последната жртва на потресот е еден 59- годишен маж кој за време на викендот починал в болница. Повредени се 1.170- мина луѓе, од кои 170- мина се наоѓаат во тешка состојба. 40.000 жители на областа останаа без покрив над главата, а се оштетени и десетина историски градби.
