Токму тоа е главниот проблем на македонската актуелна опозиција: се да напаѓа, да „црнее“, особено она што е очевиден успех, постигнување за „обичниот“ човек. А кога ќе се соочи со несоборливи аргументи и факти, едноставно замолчува, премолчува и чека нова (не)прилика да продолжи за истото (па и кога нема врска со „новото“). Што не е ништо друго, освен „голо“ критизерство. Не може да се разбере зошто упорно „турка“ така, кога во изминатиов период, од губењето на власт до денес, не доби- не добива ниту промил повеќе во подобрувањето на катастрофалниот рејтинг.

И најновиот извештај на Инситутот за економски стратегии и меѓународни односи „Охрид“ („тинк-тенк“ – независна јавна истражувачка организација) за успешноста на Владата на Груевски е доказ за тоа. Најверојатно ќе биде премолчен или, што е помалку веројатно, оценет како пристрасен (од „докажан“ како еден од „нејзините“).

(повеќе..)

Се разбира, се мисли на европските стандарди и регулативи кои во последниве години интензивно се вградуваат во аграрната политика, конкретизирани особено во земјоделството. Реализираните проекти и оние што се во тек, како и мерките што ги презема Владата, пред големата финансиска поддршка, но и техничката поддршка од странство, се повеќе ја назначуваат и афирмираат Република Македонија на мапата на светот како развиена аграрна земја.

Во изминатите 10 години мошне успешно се реализира проектот ГТЗ- германска техничка поддршка на земјоделско- прехранбениот сектор.

(повеќе..)

Наградата “Банка на годината“ во Република Македонија не е признание само на банка која се изделува од другите според постиигнатите резултати, туку е пред се на квалитетот на банкарските услуги, примената на модерното банкарско работење, на светските стандарди.

Ако се има предвид дека ја добива дури по петти пат (четири пати едно по друго), воопшто не треба да се образложува и промислува зошто бизнисмените и граѓаните имаат најголема доверба и задоволство да работат со неа.

(повеќе..)

На Европа и олесна. Од вчера има една грижа помалку. И тоа не баш мала, без оглед што Брисел пред три дена на заплашените им упати смирувачка порака- дека европските складишта за гас се целосно полни, а во текот на јануари идната година ќе биде зголемен протокот на гасоводот „Јамал – Европа“. Четвртина од потребите на ЕУ од гас обезбедува Русија, од што 80% доѓаат преку Украина.

Значи, континентот нема да има проблеми со гасот оваа зима  пред се благодарение на „расположбата“ помеѓу Путин и Тимошенко, односно на договорената нова формула за корекција на цените на рускиот гас за 2010- та: Украина од Русија купува гас, но и ги наплатува транзитните услуги. (повеќе..)

Станува збор за предпристапна програма на Европската унија, а нејзин составен дел е ИПА (Инструмент на претпристапна помош, на англ. Instrument for Preaccession Assistance) , односно нејзинара 5- та компонента- Рурален развој. Тоа се неповратни средства за поддршка на земјоделството и сточарството во вкупен износ од 60,7 милиони евра, а кои ќе се користат до 2011- та година.

Програмата и мерките за апликации за нивно користење ќе бидат објавен идниот месец. На првиот оглас ќе се аплицира за 40 милиони евра. (повеќе..)

Предлог- буџетот за идната година е поголем за 100 милиони евра во однос на годинашниов, и тоа со пораст и на приходите и на расходите. Станува збор за 2, 3 милијарди евра или зголемување за 3,4%. Приходите од даноците ќе се зголемат за 65 милиони евра, а вкупното трошење ќе биде поголемо за 2,8% или 2,5 милијарди евра. Проектираниот- пресметаниот дефицит ќе изнесува 170 милиони евра.

Интересно, експертите се воздржуваат од првични анализи и проценки, а тоа посебно се однесува на опозицијата. Ставот дека при креирање на дефицит е поважно за што се трошат пари, со „задолжителната- дежурната“ забелешка за мали деца,  дека „едно е инвестиција да направите споменик, друго е капитална инвестиција да направите два километра автопат“, потврдува дека развојноста и реалноста не се спорни. (повеќе..)

Реална е опасноста со почетокот на зимата да избувне нова гасна криза каква што се случи на почетокот од јануари годинава. Причина е одново Украина, нејзината неспособност да продолжи со редовна исплата на испорачаниот руски гас, а поради длабоката економска криза.

Путин навреме ја предупредува Европа, а таа засега „глуми“ ладнокрвност.

(повеќе..)

Оној што има барем просечни познавања од економијата и финансиите, барем површно ги следи светските економски текови, прво воопшто не би ја прашувал Владата (ресорниот министер) дали Република Македонија е во рецесија или не (демек, Владата „да признае“), а второ би барал- предлагал внимателни, темелно осмислени и долгорочни мерки за нејзино совладување.

На човек да му се смачи читајќи- слушајќи некои новинари- медиуми и партиски војници со каков дилетантизам ги „мешаат“ актуелните глобални, регионални и локални- македонски економски прашања и проблеми. Еднакво како идиотизмот на една “новинарка“ наречен „антиквизација“ и поранешниот (исто така (и) нејзин) „политички дијалог“. (повеќе..)

Да, рецесијата се посилно тропа и на нашата врата, го „слушаме“ односно чувствуваме тоа од ден на ден се повеќе. Се уште не ја отвора, но повеќе од сигурно е дека ќе влезе, и тоа без употреба на поголем напор односно „туркање“. Треба ли да се плашиме од неа?

Оние што ја знаат суштината на рецесијата одговараат негативно, потсетувајќи дека депресијата е многу полоша и поопасна. Впрочем, и во нејзиното дефинирање постојат прашања и дилеми. Не постои најпрецизна дефиниција, па дури се наметнува потреба од редефинирање.

Главно, рецесијата се дефинира како пад на БДП два квартала последователно. Меѓутоа, тоа мошне лесно се доведува во прашање доколку се имаат предвид некои проблеми воочени токму во оваа економска криза: БДП може да флуктуира квартално, на пример во првиот и третиот квартал 4%, а во вториот и чевртиот 1% , што по дефиниција не би било рецесија иако доаѓа до негов релативно долгорочен пад; или дирекната и индиректната поврзаност на БДП со порастот на населението.

Се чини дека имаат полно право некои еминентни економски стручњаци кога инсистираат на поголемо значење на невработеноста. Имено, таа се мери полесно и бројките не се менуваат подоцна, а порастот на невработеноста досега се покажа како добар индикатор на рецесијата. Како пример се наведуваат САД бидејќи тамошниот пазар на трудот е прилично либерален, па промените во економијата релативно брзо се одразуваат на бројот  на вработените. (повеќе..)

Напоредно со пакетот кризни мерки, Владата на Македонија работи и на вториот мошне важен проблем, еден од клучните за моментно, но и среднорочно спротивставување на економската криза која и на земјава и се заканува со рецесија. Таа се уште не е „стасана“, но сериозно, се посилно тропа на врата со реални шанси насилно да ја „искрши“. Се работи за обезбедување на „свежи пари“ со кои ќе биде амортизиран финансискиот дел од кризата. Притисокот станува се поголем со оглед на очекуваниот пад на интересот за државните записи кои се случи денеска.

Будно се следат и случувањата во соседството, регионот и пошироко за навреме и подготвено да се пречека „прелевањето“, да се случат исти или слични „дејанија“. Прогнозите на ММФ и реномираните светски стручњаци и аналитичари се се попесимистички.

„Кој ќе преживее ќе има што да раскажува“.

(повеќе..)

Владата на Република Македонија донесе нови пакет- мерки, околу 70 на број, со кои ќе се ублажи моментниот и „утрешниот“ удар врз македонското стопанство. Се работи за очекувано, не поради критиките и небулозните, а неретко и ступидните барања и предлози на опозицијата и нивните односно блиските на неа експерти, туку логично, дури вообичаено следење на она што се случува во светот на бизнисот.

Ако подетално се анализира каде се интервенира во Буџетот, може да се забележи дека мерките кореспондираат со оние што ги преземаат развиените и најразвиените економии во светот. Се разбира и оние кај кои рецесијата веќе го зема својот „данок“, пред се во соседството и регионот. Притоа е нужно да се подвлече дека тие не се и не можат да бидат последни, туку се едновремено и најава на нови (веројатно веќе во септември годинава). Исто така треба да се нагласи дека мерките се усвоени во консултација со сите комори и експертската јавност.

(повеќе..)

Економската криза е шанса за преструктирање на економијата, дури за еден нов економски „светоглед“. Како и секоја друга, во која било друга област, таа поттикнува најнапред на рационални и ефикасни мерки, често „прекуноќни“, со кои се спречува „огнот“ да не се прошири, да не ги зафати се уште „неисушените“, „непресушените“ (од)брани од него. Напоредно (никако не потоа) се презема и „напад“, особено врз „изгорените“, „опожарените“, се до „јадрото“, „сушноста“ на севкупната живеачка. Секој друг пристап води единствено кон продолжување, поттикнување на кризата, нејзина радикализација, деструирање на смислата и содржината на постоењето.

Одговорните, пред се власта, но и опозицијата, експертската и лаичката јавност, мораат катадневно да работат и дејствуваат, а се што се презема претходно да подлежи на продлабочена причинско- последична анализа. За да се одбегне какво годе конкретна мерка да биде палијативна.

(повеќе..)

Историјата и искуството покажуваат дека Балканот отсекогаш бил и уште долго ќе биде една од клучните светски невралгични економско- геополитички точки, во која кризните состојби се „прекршуваат“ и резултираат со трагични последици (војни) или долгорочен севкупен просперитет. Тоа уште сега, додека економската рецесија не ја доживеала својата кулминација, го согледуваат бројни угледни економисти, политичари, аналитичари.

Меѓутоа, за жал балканските земји се уште се чувствуваат лагодно во „меки“ или „тврди“ протекторати, „несебичната“ помош на ММФ и Светска банка или, пак, спасот го гледаат единствено во европското, но не и регионалното интегрирање. (повеќе..)

Мошне индикативно е што само еден медиум (А1 ТВ) континуирано, буквално секој ден и мошне нападно (што не е ништо друго освен кампања; јас тоа веќе го нареков зависно- новинарски агитпроп) го „бомбардира“ својот не мал на број слушателски аудиториум. Не е јасно како и уредничкиот тим и ангажираните новинари (всушност еден „главен“) да не свесни дека тоа веќе стана здодевно и карикатурално. Зарем не научиле, не разбрале низ досегашната практика и искуство дека трпението има граници, а за „односниот“ медиум е многу опасно кога тоа ќе се изгуби? (повеќе..)

Основно за нив:

Државниот запис е краткорочна државна обврзница со која државата најдолго за една година се задолжува кај заинтересирани инвеститори. Емитувањето на оваа хартија од вредност не мора да значи дека државата е во некој проблем со ликвидноста или со каков било друг. Таа е важен инструмент за генерално поттикнување на финансискиот пазар и пазарот на хартии од вредност.

Инвестицијата во државни записи не носи голема заработка, бидејќи државата е најсигурен должник, но исплатата на договорената камата е загарантирана од причина што е таа најсигурен емитент односно тој запис е со најмал ризик. Едноставно, помеѓу депонирање на средства во банка или купување на државен запис изборот би требало да „падне“ на записот. Имено, теоретски банката ниту одблизу не е толку добар должник како државата од причина што таа има фискален авторитет, можност за собирање на даноци и со самото тоа поголема извесност за измирување на обврските. (повеќе..)