(13.03.2008.)
.jpg "Мендух Тачи")
Лидерот на ДПА, Мендух Тачи, изјави дека нема отстапување од неговата решеност за напуштање на владината коалиција:
„Ако мене ме прашате, таа работа е веќе завршена. Јас вечерва ќе излезам со предлог пред партиското Претседателство. Уверен сум дека тој предлог ќе се прифати“.
( 07.03.2008.)
(Прилог објавен во Дневен е-Еснаф на 19.11.2005, сега со незначителни измени)
Дали оваа тема поставува некаква дилема (или трилема, полилема…), предизвикува промислување, макар маргиналија?
Не како дилема, туку како „необврзно“ прашање: дали постоела, постои или може да постои „несериозна“ држава, за да можеме да зборуваме за „сериозна“ во споредбена смисла?
(03.03.2008.)
Според најновите истражувања, бројот на болни од карцином годишно се зголемува за над 6.000, а особено загрижувачко е зголемувањето кај младите до 19 години- на 100.000 од 9,8 на 15!
Институтот за онкологија и радиотерапија минатата година регистрирал околу 700 новозаболени жени од рак на дојка, а малигните заболувања на грлото на матката се на второ место на зачестеност кај жените (1995-2005).
(05.04.2008.)
Најголемата поддршка што во последно време САД и ја даваат на една земја е Република Македонија. Во подолг период, а вистинска кулминација доживеа на штотуку завршениот самит на НАТО во Букурешт- Романија. Тоа не значи никаква утеха за „поразот“ со недобивањето на покана за членство (во наводници зашто веќе го искажав и аргументирав ставот дека всушност е поразена, и тоа жестоко, Грција- удавена во сопственото примитивно националистичко мочуриште), туку нешто што веќе ги загрижува и нашиот јужен сосед (поради последиците од „Пировата победа“ која е пред се над најмоќната сила на светот), но и нејзините европски сојузници во НАТО (не сите). Ова особено се однесува на земјите од „стара Европа“.
Не се работи за некаков политички реваншизам или казна за се она со што ја срамотеше и ја срамоти Италија: Берлускони е нападнат, удрен в лице со сувенир- скулптура од миланската катедрала фрлена од млад психички нестабилен човек кој во меѓувреме му се извини. Последиците се мошне непријатни за „имиџот“ на италијанскиот премиер: без два заба, скршен нос, повредена усна.
Дали инцидентот барем малку ќе го „вразуми“ Берлускони, да ја намали „дозата“ на забава и иритирање на јавноста? Тешко да се поверува.
Досега нјаизобилните врнежи од дожд, регистрирани во оваа земја во историјата на следењето на метеоролошките збиднувања, предизвикаа големи поплави на северот на Англиј со катастрофални последици.
Меѓутоа, во изминативе неколку години- минатата, предминатата (лани во септември, а во 2007. на крајот од јули) се случувало истото- поплави со големи последици и жртви (лани во Велс, југозападна и северните предели на Англија).
Освен 13- темина настрадани, ранети се уште 30- мина, а воениот психијатар мајор Малик Надал Хасан не е мртов, туку е тешко ранет и се наоѓа во болница во стабилна состојба.
Ова е една од најголемите загуби на војници на САД од војните во Ирак и Авганистан.
Иако не е логично (како за што кога се доделува за мир?), прашањево е сосема на место. Го поставуваат многумина експерти, угледни светски аналитичари, а помеѓу нив и по некој домашен (не мислам само на мојата дребност).
Можеби е попрецизно (не поточно) тоа да се праша Нобеливот комитет што годинава му ја доделија на американскиот претседател Барак Обама: за што, односно за какво или какви дела (победа/победи) кои би можеле (требало) да ги именува? (повеќе..)
На А1 ТВ, пред се на новинарите од информативната редакција ,треба да и се признае очигледната предност во однос на другите електронски медиуми, а особено кога станува збор за професионалноста и ексклузивноста во нејзини рамки. Воопшто не изненадува тоа што единствено оваа македонска телевизија дојде „предвреме“ до нацрт- текст или работна верзија на најновиот извештај на Европската комисија, со „акцент“ дека во него нема препорака за почеток на преговори на Република Македонија за членство во ЕУ.
Светот со интерес, а пред се со љубопитство ја проследи пуситнската бура во Австралија, во најголемиот град Сиднеј. Меѓутоа, малкумина коментираат дека последиците од неа не се само моментни, туку допрва ќе следат. Не само за Австралијците. (повеќе..)
Ништо ново во разговорите и преговорите околу спорењето (не станува збор за спор, ниту за билатерален проблем) на Данајската република (Грција) на името на нашата држава. Оптимизмот на Метју Нимиц по најновата рунда разговори (околу проблемите што ги „оптоваруваат“ преговорите) е сигурно одново разнишан, ако не и „збришан“ по повторениот став на Груевски за двојна формула како „природна позиција на Македонија“, а особено по денешната закана на Бакојани дека нејзината земја ќе продолжи да ја блокира евро- атлантската интеграција на Република Македонија се до изнаоѓање, односно „прифаќање на сложено име со јасна географска одредница за севкупна употреба“.
Време е Македонија да го преземе неопходниот чекор: да ги прекине преговорите (има многу аргументи за тоа), а да продолжи многу посилно и позабрзано на достигнување, па и надминување на евро- атлантските стандарди. Со што на јужниот сосед и неговите сојузници нема да им се даде уште една шанса за покажување на сила и ароганција. Поточно, како што е се поевидентно, да ја продолжат специјалната војна против неа.
Најголемата летна културна манифестација во Македонија по традиција и годинава започна со спектатуларен музички настан, иако таа одамна не е само музичка, туку, најконкретно, музичко- драмска. Можеби нејзиното 50- то издание ќе ја воспостави „нарушената рамнотежа“- да започне со исто така спектактуларна драмска или, можеби најдобро, мултимедијална претстава.
Како и да е, Енио Мориконе одамна требаше да гостува на „Охридско лето“, се разбира со посебно внимание и почит. Тоа го потврди и со вечерашниот концерт посветен на неговото богато музичко творештво во Античкиот театар во Охрид.
Сигурно дека моево тврдење (во насловот на овој текст) многумина начекува неподготвени (да му се спротивстават со противаргументи), кај многумина предизвикува недоверие, а можеби во најголем број се оние што му се смеат, му се потсмеваат, го отфрлаат како „ординарна глупост“. Таман работа Купот на конфедерациите, чиј финален турнир во Јужна Африка го следевме деновиве, да го замени Светското првенство!
Ама ај да потпрашам: што е „светско“, а што „конфедерациско“- интерконтинентално? Колку ги имаме предвид двете првенства а пред се во организациска (систем) и реализаторска смисла, за да можеме да ги компарираме и да ги (пре)оцениме, конечно да донесеме каков годе заклучок или тврдење (како што е моево)?
Ми доаѓа „случајов“ да го ставам во рамки на една друго мое тврдење (пак за многумина сигурно многу смело), всушност порака која сепак ќе ја одложам за не долго време (друг текст): заборавете на „мулти“, „интер“ и „интра“ се единствената перспектива!
(повеќе..)
Ништо не значи „нормалната“ реакција на Луис Фиго во врска со трансферот на моментно најдобриот фудбалер на светот Кристијано Роналдо за неверојатни 94,5 милиони евра, односно „расфрлањето“ на претседателот на неговиот клуб Реал Мадрид, Флорентино Перез (заедно со сумата за Кака- 65 милиони евра, вкупно 159,5 милиони евра!; а „трансфер летото“ штотуку започна):
„Тоа што го направи Перез во време на голема светска криза е срамота! Многу ги ценам Кака и Роналдо, но сметам дека парите потрошени за нив се премногу“.
А токму Луис Фиго е фудбалерот кој во 2000- та година ги помести границите на трансферот и за тогаш неверојатните 37 милиони фунти премина од Барцелона во Реал. Можеби не му е позната „сенародната“: „Кога ќе тргне колата прудолу…“ (повеќе..)
Mакедонија Ѓорче Петров е шампионот на Македонија во сезоната 2008/2009 -та. Сосема заслужено и очекувано, доколку се имаат предвид севкупните состојби во македонскиот фудбал што тлеат со години, децении, а никако да се разгорат за конечно да започне неминовното гаснење. Се разбира, тие не го намалуваат, ниту поради нив треба да се потцени успехот на овој тим, но останува „задршката“ за неговите вредности додека не се проверат на меѓународната сцена, во натпреварите во евро- лигата на шампионите. (повеќе..)
