Очекувано, без никакво изненадување. Наводната неколкудневна „драма“ на седницата на Советот на Европа се „одвиваше“ само во главите на некои новинарски медиокритети и трабанти кои „независно“ континуирано информираат од Брисел. Се разбира, секогаш „длабоко загрижени“ за Република Македонија денес и нејзината иднина.

Сите дилеми во „апсолутно спокојство“, својствено на политичките итромани и лицемери, се сведуваа на тоа колку повеќе да му се удоволи на „миленичето“ Грција и како да не се избламира Брисел, конечно да не му паднат сите маски. На штета на Република Македонија? Па, таа не постои! Ако се мисли на FYROM (единствен „заштитник“ на СФР Југославија и на совеста на „меѓународниот фактор“ за нејзиното крваво уништување), в ред. Ама таа треба „да си го реши“ проблемот со името и идентитетот на својот народ затоа што е пред се „билатерален“ (без оглед на тоа што нема и не прави такви проблеми со Грција). (повеќе..)

Со многу трпение, толеранција и разбирање (пролонгирање на роковите) конечно дојде до неодложно, неопходно стандардизирање на условите и мерките за производство на храна.

ХАСАП системот не е некоја „измислица“ на светот, туку систем на безбедност во производството на храната без чија примена не е можно занимавање со овој бизнис.

Иако „никогаш не е доцна“, се наметнува заклучокот дека строгите правила на Европската унија требаше да бидат одамна применети, како дел од европеизацијата на нашето севкупно живеење, работење и дејствување. А не дури сега кога, на пример, се прават последните подготовки за конкурирање за средства од ИПАРД фондовите за кои, помеѓу другите услови, е токму поседувањето на ХАСАП системот.

(повеќе..)

Наградата “Банка на годината“ во Република Македонија не е признание само на банка која се изделува од другите според постиигнатите резултати, туку е пред се на квалитетот на банкарските услуги, примената на модерното банкарско работење, на светските стандарди.

Ако се има предвид дека ја добива дури по петти пат (четири пати едно по друго), воопшто не треба да се образложува и промислува зошто бизнисмените и граѓаните имаат најголема доверба и задоволство да работат со неа.

(повеќе..)

Најновото од многуте досега (за жал, најголем број премолчени или забошотени) е поврзано со големата проневера во Телеком, а го изрече јавно еден од поранешните директори на „Мактел“: дека поединци од поранешни владини гарнитури на големо профитирале од Телекомот за да и обезбедат на компанијата монопол на пазарот и повластени закони.

Обвинението е мошне сериозно. Не толку оти го дава еден од оние кои сигурно „многу знаат“, колку поради адресите на кои е тоа „упатено“. Неименувањето е само оставен простор за проверување- истражување. Доколку се премолчи или забошоти само ќе ги „потпали“ манипулациите и шпекулациите. А тоа во рамките на актуелната меѓународна истрага сигурно ќе и наштети и на Република Македонија, ќе ја разниша позитивната оценка за борбата против криминалот и корупцијата.

(повеќе..)

Не затоа што на Република Македонија ќе и го одложи датумот за почеток на пристапните преговори (најверојатно до некое ниедно време), туку затоа што не може да го избегне сопственото „раслојување“ поради проблемот кој во минатото се покажа и докажа како неминовен „растурач“ на секое „интересовно“ здружување или обединување- консензусот, поточно „инструментот“ вето.

(повеќе..)