Ништо ново во разговорите и преговорите околу спорењето (не станува збор за спор, ниту за билатерален проблем) на Данајската република (Грција) на името на нашата држава. Оптимизмот на Метју Нимиц по најновата рунда разговори (околу проблемите што ги „оптоваруваат“ преговорите) е сигурно одново разнишан, ако не и „збришан“ по повторениот став на Груевски за двојна формула како „природна позиција на Македонија“, а особено по денешната закана на Бакојани дека нејзината земја ќе продолжи да ја блокира евро- атлантската интеграција на Република Македонија се до изнаоѓање, односно „прифаќање на сложено име со јасна географска одредница за севкупна употреба“.

Време е Македонија да го преземе неопходниот чекор: да ги прекине преговорите (има многу аргументи за тоа), а да продолжи многу посилно и позабрзано на достигнување, па и надминување на евро- атлантските стандарди. Со што на јужниот сосед и неговите сојузници нема да им се даде уште една шанса за покажување на сила и ароганција. Поточно, како што е се поевидентно, да ја продолжат специјалната војна против неа.

(повеќе..)

Излегувањето во јавноста на екс министерот за одбрана Љубен Пауновски, со мошне сериозните и тешки обвиненија против екс премиерот Љубчо Георгиевски, никако не би смеело да заврши како еден од многуте мали „дневно- политишчки шокови“ со кои македонските граѓани ги „почестуваат“ одвреме- навреме нашите (по)минати и сегашни политичари, политиканти и полит- бизнис олигарси. Без оглед што тоа се однесува на веќе поодминато определено свршено време (ептен определено).

Да се „обелодени“ дека Георгиевски во текот на според многу нешта пресвртната 2001- ва година сакал да ја подели Македонија, односно на Албанците да им ги даде териториите околу Дебар, Гостивар и Тетово, а Македонците што живеат во тие подрачја да ги насели во Бугарија, и тоа да се „илустрира“ со многу детално „јас реков- тој рече“, во секоја нормална држава (белким нашава е се уште таква, инаку не би и давале се уште шанса за членство во ЕУ и НАТО, на пример) би предизвикало бурни реакции, расправи- расправии, политичко- партиски кризи, па и  „судски иницијативи“ од непосредно и посредно инволвирани, загрозени, засегнати.  А докажувањето и одрекувањето би претставувале процес со далекусежни последици не само за директните „актери“.

(повеќе..)

На патеката „Климе Савин“, од Свети Наум до градското пристаниште, долга 30 км, се одржа традиционалниот 23- ти на ред меѓународен пливачки маратон, според многу нешта единствен, но и еден од повеќето во рамките на ФИНА- меѓународната пливачка федерација.

Пкровител беше претседателот на државата, Ѓорге Иванов, а пливачите се бореа за бодови и за вкупен награден фонд од 25.000 долари.

Охридскиот маратон има завидни резултати, особено на планот на врвниот професионализам во неговото одржување, но во последниве неколку години се почесто се заговараат промени, притоа задржувајќи ја „основната“ традиција. Впрочем, како и секоја друга, традицијата никогаш не значела и не значи еднакво „робување“ на формата и содржината, туку напротив, во рамките на формата секогаш или одвреме- навреме (но не според слободна проценка) да се менува, надградува, збогатува содржината. (повеќе..)

Најголемата летна културна манифестација во Македонија по традиција и годинава започна со спектатуларен музички настан, иако таа одамна не е само музичка, туку, најконкретно, музичко- драмска. Можеби нејзиното 50- то издание ќе ја воспостави „нарушената рамнотежа“- да започне со исто така спектактуларна драмска или, можеби најдобро, мултимедијална претстава.

Како и да е, Енио Мориконе одамна требаше да гостува на „Охридско лето“, се разбира со посебно внимание и почит. Тоа го потврди и со вечерашниот концерт посветен на неговото богато музичко творештво во Античкиот театар во Охрид.

(повеќе..)

Иако дочекани со не мала доза на изненадување, па и шокантност, оставката на Иво Санадер од функциите премиер на Хрватска и лидер на владејачката ХДЗ воопшто не е неочекувана. Напротив, кога ќе се склопат сите „камчиња“ на „актуелниот мозаик“ може да се заклучи дека неговото доброволно повлекување е всушност изнудено.

Сосема неубедлива беше „првичната“ изјава на Санадер на вонредна конференција за новинарите на почетокот од месецов:

„Се повлекувам од лични причини“.

Особено ако се има предвид нејзиното „продолжение“:

„Не можам да кажам дека моето заминување нема врска со проблемите во преговорите со ЕУ“.

Санадер објави целосно повлекување од политиката и оти нема да се кандидира за претседател на Република Хрватска.

(повеќе..)