Само политички и новинарски шарлатани и дегенерици, платени или не сеедно, можат да смислуваат вакви и секакви други за само и само да „лаат“ против својот (внатрешен) непријател- власта, како гладни кучиња за, пред или по фрлена коска.

Можам да приведам многу други. Неодамна предупредив на еден кој добро „му дојде“ на „меѓународниот фактор“, по што (простете на нескромноста) истиот тој брзо го заборави. Потоа „авторите“ почнаа да го молчат, се правеа на удрени како да го смислиле- измислиле некои други, се додека „сам по себе“ не се заборави: политичкиот дијалог. Идиотизам, а не незнаење, затоа што само шарлатани или дегенерици можат да „стокмат“ такво нешто, да не знаат или да не се „сеќаваат“ дека дијалог е разговор на двајца, а не на сите релевантни партии во позицијата и опозицијата. Да беа нормални, власта ќе ја обвинуваа за политички монолог, сеедно дали ќе најдеа или не аргументи за тоа. (Патем, никогаш досега, во изминатиот – се уште?- транзициски период, во Република Македонија немало толку многу политички разговори и консултации на власта со опозицијата. Ама не политички дијалог, бидејќи не верувам дека таа има време за тоа.)

(повеќе..)

Конечно, по толку многу избори во Македонија- претседателски, паламентарни, локални, се „отвори“ и постави за решавање, и тоа исклучиво под притисок на „меѓународниот фактор“, вториот круцијален проблем за спроведување на фер и демократски избори (првиот е транспарентното финансирање што не го решила ниедна држава, па и најдемократската на светот). Не беа- не се тоа инцидентите на избирачките места (што е проблем на нивната регуларност), ниту, пак, „дозволеното ниво“ на политичка некултура при нападите на опозицијата, „оцрнувањето“ на се што постигнала и не постигнала актуелната власт. Проблемот кој ги „обединува“ нерегуларноста и нужното, „стандардното“ ниво на фер и демократски избори е семејното гласање. (повеќе..)

Позиционерско- опозиционерските позиции се заземени, одамна познати и без некакви преместувања, поместувања, промени во стратегијата и тактиката, и само се чека знакот на „стартерот“ (сказалките на претседателско- локалните избори 2009- та на 00,00 часот на 2- ри март), па да се тргне жестоко кон целта.

„Трката“ нема да се разликува од сите досегашни, освен можеби во политичкиот вокабулар (веројатно малку покултурен од поранешните, што за некои кандидати- колумнисти ќе биде мошне голем напор) и обраќањата на јавноста односно гласачкото тело. Се разбира, со многу поголема мобилност во одржувањето на регуларни, фер и демократски избори, пред се поради личната одговорност што им ја наметна „меѓународниот фактор“. (повеќе..)

И покрај заострените мерки на заштита пропишани од страна на власта по серијата несреќи во рудници за јаглен во Кина во текот на 2007 -ма година, се чини дека тие уште долго ќе се случуваат. Можеби и почесто, бидејќи безбедноста е на многу ниско, недозволиво ниво.

Токму вчера, ден по денешната експлозија во рудник во градот Гуиѓао, на таа тема се одржа конференција на провинциски официјални лица.

(повеќе..)

Резултатите што како занимливост ги презентираа сите големи и мали медиуми во светот (освен оние на кои не им се допаднале) наметнуваат една од „вечните теми“ (доколку се согласуваме дека постојат такви во животот и дејствувањето); се поактуелна во ова наше пресвртно време, кое со глобалната економска криза најавува нова страница во развојот на човековата цивилизација: политички лидер.

Се разбира, природата и целта на овој блог наметнува пред се просторно ограничување за, на пример, да можам да понудам потемелен есеј. Но затоа „конкретноста“ ми овозможува да пренесам некои компетентни промисли, а помеѓу нив и мои домисли кои ќе ги „доработам“ во некое поглавје од мојот креативен ракопис (рубрика на порталот „Паноптикум“).

(повеќе..)

Еден од спортовите во кои се менуваат и победниците и резултатите мошне брзо (мерени во минути и секунди), во некои просторно- временски димензии дури молскавично, е секако скијањето. Во секоја зимска скијачка сезона (колку да звучи необично веќе има првични најави и за летна) се појавуваат, неретко и блеснуваат нови имиња и во машка и во женска конкуренција, а периодот на подемот, на искачувањето до пиедесталот, до медалите е се покус. Истовремено и опстојувањето на освоената позиција е се потешко и покусо. Или со други зборови, спортувањето и младоста се се покуси и „посовршени“.

(повеќе..)

Фестивалот на забавна музика односно на лесни ноти „Скопје 2009“, на кој беше избран македонскиот претставник за годинашниот „Евросонг“ („Некст тајм“ со „Нешто што ќе остане“), уште еднаш, по којзнае кој пат, покажа дека или не се знае или не се разбира (второво е поверојатно) основното значење, суштината на фестивалот воопшто, посебно на музичкиот.

Да не се мачите, да не пребарувате во енциклопедии или на Интернет: тој е свеченост, прослава или спектакуларна смотра со голем стил (музичка, театарска, филмска, спортска, фолклорна), а целта му е една и единствена: на стручната критика и пошироката публика да им се презентираат  највредните дела од спомнатите области.

Разликата помеѓу селскиот и малограѓанскиот панаѓур, пак, е во тоа што на селскиот селаните им продаваат се и сешто на соселани и по некој граѓанин, а на малограѓанскиот мали граѓани купуваат се и сешто од селани и големограѓани. (повеќе..)

Смртта на Елуана Енгларо уште еднаш предизвика жестоки расправи и определби за или против евтаназијата. Се вклучи и Ватикан, а „дојде“ и до државниот врв на Италија. Меѓутоа, прашање е дали ќе доведе до нови решенија- евентуално воведување односно прифаќање уште во некоја земја или и натаму ќе го „длаби јазот“, пред се помеѓу здравствените работници и организации.

Од земјите членки на ЕУ е дозволена со закон во Холандија и Белгија, во исклучителни случаи во Франција, а на крајот од минатата година во Луксембург е донесен закон, чие стапување на сила ќе уследи по подолга сложена судска процедура.

Во Република Македонија евтаназијата се уште не е еден од горливите или „модерните“ проблеми. Веројатно затоа што не постои конкретен случај што би го наметнал. Меѓутоа, не значи дека не треба навреме да се реши (по темелна расправа да се донесе законско решение). (повеќе..)

Се разбира, не мислам дека сум првиот, но знам дека сум еден од ретките кај нас и во светот кој со многу аргументи предвиде- предвидува скорешно распаѓање на ЕУ. Тие, арументите, од ден на ден се множат се повеќе, што ми дава за право да се корегирам во однос на времето: веројатно ќе биде „премногу“ брзо (во однос нa „прилагодувањето“ на оние во неа и оние надвор од неа). Всушност, може да се каже дека процесот е веќе интензивен, а „враќањето“ станува се потешко, дури невозможно.

Што се однесува на НАТО, неговото „растурање“ може да се случи буквално преку ноќ, исто или слично како Варшавскиот договор. Бидејќи е лабава и станува се полабава воена, особено не безбедносна алијанса. А сегашната воено- политичка „позиционираност“, со оглед на моќта и влијанието, е безначајна, освен кога се работи за трговијата со оружје во рамките на „НАТО- стандардите“. (повеќе..)

Да, крајно е време Владата, министерствата, медиумите и новинарските здруженија да седнат на една маса, да го постават и да почнат да го решаваат проблемот на заштита на македонските новинари при вршењето на нивната задача, но и на физичка и егзистенцијална- од закани, напади, претепувања, неплаќање на трудот, на авторството, загроза на достоинствената живеачка, од економско- политичка зависност. Се разбира, тоа е процес кој не може да трае кратко, но мора да се почне, да се „отвори“ час поскоро, доколку ни се важни опстојот на демократијата, на слободата на мислата, промислата и зборот, на индивидуалното и колективното единство на различностите.

Имајќи ги предвид бројните закани, судски процеси, се поголемата егзистенцијална загроза, се чини дека најнапред им е неопходна посебна или поголем степен на кривично- правна заштита. (повеќе..)

Долга низа на години, повеќе децении, уште од времето на кризата на идеолошката биполарност на светот до ден денес („модерен капитализам“ односно капиталистичи неолиберализам- самоуправен социјализам како „прва фаза“ на „модерен комунизам“; првпат ја поставувам оваа релација за која се надевам дека ќе најдам време и простор во посебен есеј да ја „разглобам“ што е можно потемелно и подетално- поконкретно), бројни современи филозофи, економисти, историчари, научници од најрзлични профили, аналитичари на општествените промени итн., промислуваат и укажуваат на сериозни тектонски, за човештвото судбински потреси што го доведуваат во прашање, го загрозуваат самото негово постоење. Едни тоа го нарекуваат „судир на цивилизациите“, други „доближување на Западот и Истокот“, трети „глобализам“ наспроти или напоредно со „регионализмот“ и „локализмот“, а не е мал бројот на оние што се подведуваат под еден „прост“ заеднички именител- „модерно време“.

Поводот за насловот и воведниве реченици на овој прилог е една мошне сериозна, загрижувачка криминогена појава во светот и кај нас, што е дел од некритичкото восприемање на се од развиениот западен свет, а против која токму тој свет веќе води жестока битка. Ние, во нашава земја (Република Македонија), со неа штотуку почнуваме да се соочуваме (со се почести откривања на „случаи“): педофилијата. (повеќе..)

Деновиве, секој ден, на јавниот сервис МРТВ со куси „рефренски спотови“ се најавува ново издание на Скопскиот музички фестивал, односно изборот на песна со која Република Македонија по којзнае кој пат ќе учествува на музичкиот европски фестивал „Евровизија“. Иако не сум стручњак (каква стручност за забавна односно лесна музика?), верувам дека со многумина го споделувам ставот оти овојпат понудата е навистина бедна, дури срамна. Сосе „круната на бедата и срамот“ – она „Рум-дум-дум“ со нашата „дива“ Калиопи и дебилната поза и фаца на Наум Петрески. Немојте ни случајно да не гласате за нив, бидејќи Калиопи „предупреди“ оти и дава последна шанса на Македонија да ја испрати на „Евросонг“ (!).

Мојот став дека треба да престанеме со учество не е „тазе“. Како потврда нудам еден текст под наслов „Евровизија- Региовизија“, објавен на 22.05.2006, се разбира со многу поширок „контекст“. (повеќе..)

Не оти актуелната Влада на Груевски е безгрешна, извонредно ефикасна, праведна, правична, искрена итн., па и треба одбрана и „билдање“ на нејзиниот рејтинг и од мојата дребност (посебно на премиерот кој не со месеци, туку веќе со години е апсолутно најпопуларниот македонски политичар, со највисок рејтинг помеѓу граѓаните). Ама не смее да се молчи пред лагите, глупостите, па и идиотизмите што за неа упорно, често, дури секојдневно ги измислува и повторува опозицијата, пред се СДСМ.

Една од лагите е дека со надворешната политика што ја води, Груевски ја „турка“ Македонија во изолација. А од идиотизимите (кои како папагали ги повторуваат СДСМ- овските новинарски „свирчиња“, секако најголем досега е дека се врши „антиквизација“ на државата. За него во некој нареден прилог, а во овој, во продолжение за лагата- „изолирањето“ што наводно непречено, „апсолутистички“ ја спроведуваат Груевски и Владата (значи и неговите коалициони партнери, пред се ДУИ). (повеќе..)

Претседателските и локалните избори на 22- ри март годинава нема да бидат само испит на демократската зрелост и достасаната политичка култура на актерите на македонската политичка сцена и граѓаните, туку и проверка на подготвеноста за решавачки и решителни чекори кон новото време. Не мислам на евро- атлантските интеграции или „водење во изолација“ (ноторна глупост), на вакво или онакво владееење со државата, туку на еден радикално нов квалитет на животот што веќе го најавува глобалната економска криза.

Дали партиите во власта и опозицијата го имаа тоа предвид кога ги избираа и предложија своите кандидати? Ќе покажат ли малубројните независни способност за антиципација токму на новото време, на неговата конкретизација? (повеќе..)

Не знам зошто градоначалникот на Софија Бојко Борисов е моментно најпопуларен политичар во Бугарија (си знаат Бугарите), ама знам дека воопшто не е оригинален или „свеж“ кога се работи за неговите погледи и ставови спрема Македонија. Без оглед што тоа самиот го признава. И знам дека таквите политичари не се и не можат да бидат ниту „маалски“, а камо ли „европски“.

Се разбира, не мислам на „европските ставови“ на Бугарија спрема „македонското прашање“ (во „пакет“ со данајските односно грчките), што уште сега тој ги повторува како папагал, туку на веќе видената и, за среќа, се уште делумно реализираната освојувачка- агресивна стратегија и тактика на Атина. (повеќе..)